(p. 1118) vanta vanta. [Tel.] n. Vexation, regret. మనోదుఃఖరూపమైన విచారము. Sorrow, grief, సంతాపము. Pain, బాధ. A cry, ఏడ్పు. 'రవి బాసిగాసిలెడుపద్మిని కైవడి వంతనొంది వర్తిలుపతి.' R. v. 168. 'నావంతయేమిచెప్పుదు నావంతయు సుఖములేదు.' Bmj. iii. 33. A rivulet. ఏరు, కుల్య, చిన్నకాలువ. 'ఎనుపోతునపుడుకుమ్మరి తనయింటికిరాకయున్న తత్పురినిండ్లన్ వనముల వంతలడొంకల గనుగొనుచున్ వచ్చివచ్చికనియచ్చోటన్.' H. v. 79. 'వంతలగ్రంతల చెట్ట గట్టనాహార మతింజరించి.' P. i. 496.