(p. 57) anumaraṇamu anu-maraṇamu. [Skt.] n. Death that follows another's death, as in Suttee.

(p. 58) anusmaraṇamu anu-smaraṇamu. [Skt.] n. Calling to mind, thinking on తలంచడము.

(p. 62) apamṛtyuvu apa-mrityuvu. [Skt.] n. Sudden death, violent death, untimely death. అకస్మికమరణము. తటాలున కలిగిన చావు.

(p. 177) ūrmi ūrmi. [Skt.] n. A wave. అల; the fold of a cloth వస్త్రపు ముడుత. Pain నొప్పి. షడూర్ములు the six kinds of pain, viz., hunger, thirst, grief, passion, old age and death. క్షుత్, తృష్ణా. శోక, మోహ, జరా, మరణములు. ఊర్మిక ūrmika. n. A wave, a plait or fold, a finger ring.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 659) niryāṇamu niryāṇamu. [Skt.] n. Death, demise. చావు, మరణము, నిర్గమము. నిర్యాణ కాలమునందు in his last moments.

(p. 663) niścayamu niṣchayamu. [Skt.] n. Certainty, reality. Resolution, determination. నిర్ణయము. adj. Real, intrinsic, actual, true, certain. మరణము నిశ్చయము death is inevitable. నిశ్చయించు niṣchayinṭsu. v. n. To be determined, settled. v. a. To determine, settle, resolve. నిర్ణయించు. నిశ్చయించుకొను niṣchayinṭsukonu. v. a. To determine for oneself, to come to a conclusion. నిశ్చితము niṣchitamu. adj. Ascertained, settled. నిశ్చయింపబడిన. నిశ్చితాత్ముడు niṣchit-ātmuḍu. n. One who is steadfast in heart. నిశ్చయింపబడిన మనస్సు గలవాడు. నిశ్చితార్థము niṣchit-arthamu. n. Resolution, determination. The formal demanding of a bride: a settlement, a betrothal.

(p. 814) poliyu poliyu. [Tel.] v. n. To be spoiled or ruined, చెడు. To die. చచ్చు. పొలియిక poliyika. n. Ruin, నాశము. Death, మరణము.

(p. 956) maraṇamu maraṇamu. [Skt.] n. Death. చావు. మరణించు or మరించు maraṇinṭsu. v. n. To die, చచ్చు.

(p. 960) malagu or మలుగు malagu. [Tel.] v. a. and v. n. To wander, to roam about, to turn, to quit. తిరుగు, మళ్లు, మరలు, నివృత్తిచేయు. To be bent, వంకరగు. 'సారెమలంగిచూచుచున్.' A. iii. 28. 'వినుమజ్ఞానంబునగర్మని రూఢతగలుగు, దానమలగవుజననంబునుమరణము.' M. XII. vi. 163. మలచు, మలుచు, మలపు or మలుపు malaṭsu v. a. To cause to turn, మలగజేయు, త్రిప్పు, మళ్లించు. To chip, to cut stone with a chisel, to engrave a stone. కక్కువేయు, ఉలితోచెక్కు. To winnow grain so as to remove pebbles, dirt, &c. బియ్యములోని రాళ్లు తీసివేయు. మలచినబియ్యము winnowed grain. ఎడ్లనుమలచు to turn the oxen. To fold, to bend. మడుచు.' కెమ్మోవులు మలంచి లోలోన నయ్యన నొయ్యనను చక్కను.' A. iv. 45. టీ మలంచి అనగా మడిచి, పెదవివిరిచి. 'పాదములు పిల్కలు నొక్కటిగా మలంచి.' T. iii. 120. టీ మలంచి, చుట్టి. మలపు malapu. n. Acting, dancing, నర్తనము. 'వ ఎడసెడంబడతుకలు మలువుగొన.' A. iv. 38. టీ మలపు, ఎదురు తిరిగి ఆడే ఆట. Greatness, ఆథిక్యము.

(p. 976) māraṇamu māraṇamu [Skt. of మరణము.] n. Killing, slaughter. చంపడము.

(p. 1019) mṛti mṛiti. [Skt mṛi = to die.] n. Death చావు. మృతిబొందు mṛiti-bondu. v. n. To die. చచ్చు. మృతుడు mṛituḍu. n. One who is deceased, or dead. చచ్చినవాడు. జీవన్మృతుడు dead while alive. మృతము mṛitamu. adj. Dead, expired. చచ్చిన. మృతమర్త్యుడు mṛita-nashṭamu. a dead man. మృతనష్టము. adj. Dead, merged, extinct, as a family or heirship. వారు మృతనష్టమైపోయినాడు the family became extinct. మృత్యువు mṛityuvu. n. Death. మరణము. The god of death, కృంతాంతుడు, మరణాధిదేవత. మృత్యుంజయుడు mṛityun-jayuḍu. n. The victor over death, i.e., Siva. మిత్తిగొంగ. మృత్యుసూతి mṛityu-sūti. n. That which bears young, and then dies, i.e., the crab, which, like the viper, is supposed to be destroyed by its young. పీత.

(p. 1163) vikaṭamu vikaṭamu. [Skt.] adj. large, great, విస్తీర్ణమైన, గొప్ప, విరళమైన. Very crooked, మిక్కిలివంకరైన. Horrible, frightful. Changed in form or appearance. Reverse, contrary. విరుద్ధరూపముగల, విరుద్ధమైన. 'భామనీయధరాధరప్రవాశము వాని వికటదంతములకర్పించదగునె.' S. i. 52. వికటకవి vikata-kavi. n. A jester, a buffoon. ఏదాడంటే కోదాడనేవాడు, వికటముగా మాటాటునాడు, మాస్యకడు. వికటించు vikaṭinṭsu. v. n. To contradict. To disagree with the health. విరుద్ధమగు. గిట్టకపోవు. 'కరణముల ననుసరించకవిరసంబున తిన్నతిండి వికటించుసుమీ.' Sumati. 55. 'కరణముగ్రామాభరణము, కరణముతన్నేలుపతికి కమఠాభరణ స్ఫురణమతడువికటించినమరిమరి కావులకుమిగుల మరణముసుమతీ.' ib. 121.

(p. 1224) vēla vēla. [Skt.] n. A limit, boundary, the sea-shore, పొలిమేర, సముద్రపు చెలియలికట్ట. An inundation of the sea, ఉప్పెన. Painless death, అనాయాసమరణము.

(p. 1273) saṅghūtamu ṣan-ghātamu. [Skt.] n. An assemblage, multitude. సమూహము. A hard blow, గట్టిదెబ్బ. సంఘాతమరణము wholesale slaughter, deaths in crowds. కంటకసంఘాతములు a heap of thorns. P. i. 457.