(p. 35) aḍavi aḍavi. [Tel. from Skt. అటవి.] n. A forest, wilderness. కాననము. adj. Wild, of the forest, or desert. వవసంబంధమైన. (All wild species of plants or animals are distinguished by prefixing అడవి to their names. e. g., అడవికంద, అడవికాకర, అడవికోడి, అడవిచెరుకు, అడవిపంది, అడవిమామిడి, అడవిమేక, &c.) అడవి అవిసె aḍavi-avise [Tel.] n. A tree, the Bauhinia parviflora. అడవి ఆముదపుచెట్టు aḍaviAmudapu-cheṭṭu. [Tel.] n. A shrub, the Jatropha curcas. కొండాముదపుచెట్టు. అడవి కుక్క aḍavi-kukka. [Tel.] n. The wild dog. అడవి కోడి aḍavi-kōḍi. [Tel.] n. The jungle fowl. అడవిచిక్కుడు aḍavi-chikkuḍu. [Tel.] n. A kind of beans which grow wild. Dolichos tetraspermus. అడవినెల్లికూరచెట్టు aḍavi-nellikūra-cheṭṭu. [Tel.] n. A shrub, croton repandum. అడవిటిర aḍāvi-bīra. [Tel.] n. A plant, a sort of Ghosha with white flowers. అడవిమల్లె aḍavi-malle. [Tel.] n. Jasminum auguzti-folium. అడవిమునగ aḍavi-munaga. [Tel.] n. A plant, Hedysarum sennoides. అడవి మొల్ల aḍavi-molla. [Tel.] n. A sort of jasmine (Jasminum auriculatum.) Globe amaranth.

(p. 90) alla alla. [Tel.] adj. pron. That. అల్లది. that thing. అల్లవాడు that man. అల్లంతన adj. Then, in the mean time. అంతటిలో 'అల్లమపట్టె మల్లంతనవైచి.' L. XIX. 184. అల్లదిగో or అల్లడుగో interj. Lo! behold! Look there!

(p. 90) allāḍu or అల్లలాడు allāḍu. [Tel. అల్ల+ఆడు] v. n. To shake, move, wave, toss about, to wander about, to be in distress. ఆడు, గాలికి కొట్టుకొను, తిరుగు, సంచరించు, కడగండ్లబడు. 'ధరాచక్రమల్లాడె.' N. iv. 288. ధ్వజపటము గాలికి అల్లాడుచున్నది the flag flutters in the wind. కూటి అల్లాడుతాడు he is in want of bread. కొలువుకు అల్లాడుతాడు he is in trouble for want of employment. అల్లాటము allāṭamu [Tel.] n. A to-andfro movement, wandering about. అల్లారుదు or అల్లార్చు allāruṭsu. [Tel.] v. a. To shake, move, vibrate, agitate, wag, wave. ఆడించు, విసురు. 'ఘనవాలమల్లార్చు.' N. i. 144. అల్లారుముద్దు allāru-muddu. [Tel. అల్ల+ఆరు+ముద్దు.] Prettiness, agreeableness, sweetness. జనసమ్మతి, అతిప్రేమాస్పదము. అల్లారుముద్దుగా ad. Prettily, agreeably, sweetly, pleasantly. జనసమ్మతిగా, అందరికి సంతోషముగా, ముచ్చటగా. 'పడుచుదనమున వేడుకపడుచున్నాడు ముద్దరాండ్రకు నల్లారు ముద్దుగాను.' N. ix. 102.

(p. 140) illāmalli illā-malli. [tel.] n. A talebearer. కొండెకాడు. ఇల్లామల్లితనము illāmallitanamu. [Tel.] n. Scandal, tattle. ఇల్లామల్లిసుద్దులు illāmalli-suddulu. n. Tattle, backbiting, scandal.

(p. 140) illiggulu illiggulu. [Tel. ఇగ్గులు+ఇగ్గులు] n. Dispiritedness. అధైర్యము, హృదయము కుంగిపోవుట. 'లొల్లియగువగల త్రొక్కువ నిల్లిగ్గులుగానవచ్చు హృదయములోనన్, మల్లామడియగు మదనుడు మెల్లనగూర్చుండెదాల్మి మినుమినుకనగన్.' ఉ. హరి. v.

(p. 150) uccamalli uṭṭsa-malli. [Tel.] n. A naked or low woman. A jade, a slut.

(p. 191) erra , ఎర్రన erra. [Tel.] n. Redness ఎర్రదనము, ఎరుపు. ఎర్ర or ఎర్రని adj. Red, scarlet, crimson. ఎర్రనివాండ్రు people of fair complexion. కన్నులెర్రచేసి పలికినాడు he spoke with eyes inflamed with fury. ఎర్రనియేగాని నావద్ద లేదు I have not even a copper with me. ఎర్రకాళ్లజిట్ట erra-kaḷḷajiṭṭa. n. A small bird, Pyctorhis sinesis, the Yellow-eyed babbler (F.B.I.) ఎర్రకాళ్ల కొంగ erra-kāḷḷa-konga. n. The painted stork or pelican, ibis, Pseudotontalus leucocephalus (F.B.I.) ఎర్రకోడి erra-kōḍi. The common spurfowl. The painted sort is చిమటకోడి. Jerdon. No. 74. ఎర్రగడ్డ erra-gaḍḍa. An onion, the red garlic. ఎర్రగొల్లలు erra-gollalu. The name of a certain tribe. ఎర్రగోగిల erra-gōgila. [Tel.] n. A large red spider. ఎర్రచీమ erra-chīma. A red ant. ఎర్ర చేమంతి erra-chēmanti. Red chrysanthymum. ఎర్రన errana. n. Redness ఎరుపు. ఎర్రపోతమ్మ erra-pōtamma. n. The name of one of the village goddesses, supposed to cure diseases among cattle. ఎర్రబారు or ఎర్రవాడు erra-bāru. v. i. To become red. ఎర్రనగు. ఎర్రమన్ను erra-mannu. n. Red earth. ఎర్రమంటి గువ్వ erra-maṇṭi-guvva. n. The rufous-tailed finch lark. Ammomanes phoenicura (F.B.I.) ఎర్రమల్లె erra-malle. Red jasmine. ఎర్రమీను erra-mīnu. Red fish. ఎర్రవేలుపు erra-vēlupu. The red god, i.e., fire. అగ్ని.

(p. 200) ērumalle ērumalle. [Tel.] n. A species of Jasmine మల్లె. See మల్లె.

(p. 285) kīcuburra kīṭsu-burra. n. Leathern bellows. కీచుకీచుమనిపలికే తోలుతిత్తి. 'పక్కి రెక్క దూది మెత్తలోనత్తమల్లుకీచుబుర్రకూతలు.' Ila. iv. 135.

(p. 291) kuṭajamu kuṭajamu. [Skt.] n. A tree called Echites antidysenterica. అంకుడుచెట్టు. A. iv. 149. కొడిసె, గిరిమల్లిక, కొండమల్లె, కోలముక్కు.

(p. 308) keḷlu or కెళ్లన keḷḷu. [Tel.] adv. (Anuk.) Slapdash. కెళ్లురుకు to gambol. 'కెళ్లురికెమల సెలేగలు మల్లడిగొనిరంకెలిడియె మదవృషభంబుల్.' Padma. vii. 243. B. v. 7.

(p. 318) kottamalli Same as కొతిమిరి.

(p. 368) giri giri. [Skt.] n. A hill, a mountain. A circle. గిరిక girika. n. A mouse చిట్టెలుక. Name of the wife of King Vasu. వసురాజుభార్య. గిరికన్య giri-kanya. n. Daughter of the hills: a title of Pārvati. గిరికర్ణిక giri-karṇika. n. A certain plant, the camel thorn; or the Persian manna plant Alhagimaurorum. (Watts). తెల్లగినియచెట్టు. H. iv. 20. గిరికొను giri-konu. v. n. To surround or encircle. చుట్టుకొను. 'అరవరలైన రధంబులు నెరిదప్పంబడిన యశ్వనికరంబులుబెందురుచుగ కూలినకరులును గిరిగొనియెను సమరమున మేదినీతలమెల్లన్.' M. VI. ii. 141. గిరిజ girija. n. Lit. The 'hill-horn,' i.e., Pārvati. A metal లోహము. గిరిధరుడు giri-dharuḍu. n. Lit The Mountain-bearer, i.e., Krishna 'who bore mount' Gōvardhan as an umbrella. గిరిభిత్తు giri-bhittu. Lit. The 'render of mountains,' i.e. a thunderbolt. వజ్రాయుధము. గిరిమల్లిక giri-mallika. n. The hill jasmine. కొండమల్లె.

(p. 375) gutti gutti. [Tel.] n. A bunch or cluster of fruit, flowers, &c. The ankle చీలమండ. గుత్తికవ్యము or చల్లగుత్తికవ్యము a churn staff. గుత్తిపండు a ligneous berry that grows in bunches. గుత్తిమల్లెలు name of a kind of grain. గుత్తిపడు gutti-paḍu. v. n. To be closed. ముడుగు.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.