(p. 63) apahamu apahamu. [Skt.] adj. Doing away, with, healing, averting. పోగొట్టే కల్మషాపహము doing away with sin or impurity.

(p. 74) amalamu or అమలినము a-malamu. [Skt.] adj. Stainless, pure, clean. నిర్మలమైన, పరిశుద్ధమైన, నిష్కల్మషమైన. అమలినుడు a-malinuḍu. [Skt.] n. He who is holy, sinless, pure. The Deity. దేవుడు.

(p. 260) kalmaṣamu kalmashamu [Skt.] n. Sin, taint, dirt. Any impurity, such as pus: foulness. Blackness నలుపు. కల్మాషము kalmāshamu n. Particoloured, variegated colour. చిత్రవర్ణము.

(p. 663) niṣ nish. [Skt. another form of నిర్ q.v.] A particle of negation. నిష్కపటము nish-kapatamu. adj. Without cunning or pretence, sincere, simple. కపటములేని. నిష్కల్మషము nish-kalmashamu. adj. Pure, free from evil. నిష్కళంకము nish-kaḷankamu. adv. Spotless, stainless; clear, perspicuous, decisive, unquestionable, కళంకములేని, డాగులేని. నిష్కళుడు nish-kaḷuḍu. n. One who is devoid of qualities: that is, a divine or holy being. నిష్కాంచనము nish-kānchanamu. n. Poverty. The being ' without a penny,' or penniless. నిష్కాముడు nish-kāmuḍu. n. One who is 'without any desires,' i.e., without hope. నిష్కారణము nish-kāraṇamu. adj. Causeless, unreasonable. నిష్కారణముగా nish-kāraṇamu-gā. adv. Causelessly. నిష్ఖలుడు nish-khaluḍu. n. One who is sinless or harmless. నిష్ప్రయోజనము nish-prayōjanamu. adj. Useless. ప్రయోజనములేని. నిష్ఫలము nish-phalamu. adj. Fruitless, vain. ఫలములేని.

(p. 740) pāpu pāpu. [Tel. from పాయు.] v. a. To free from or deliver: to do away with or remove; to expiate or efface: to liquidate or pay, పాయజేయు. To till, దున్ను, కల్మషముల బాపుట to do away with sin. 'ఆత్మచిక్కు బాపునతడు.' (M. XIII. iv. 371.) he who hath loosed the bonds of the soul. పాపుకొను pāpu-konu. v. a. To get rid of.

(p. 803) poccemu pochcemu. [Tel.] n. Deceit; a trick, feint. A spot. A fault, defect, న్యూనత, కపటము, వంచన, కల్మషము. 'ఉ పొచ్చె ములేని నెయ్యమున పూని విపద్దశనొందకుండగా.' M. IX. i. 91. 'క ఇచ్చటి బంధులు నీవును. వచ్చెరుపడి వినుచునుండ నైదూళ్లును మాకిచ్చినను జాలునంటిని, పొచ్చెముగాదింతపట్టు పూర్ణముసుమ్మీ.' M. V. iii. 11. పొచ్చెపు pochchepu. adj. Deceitful. కపటమైన, వంచనైన.

(p. 811) pora pora. [Tel.] n. A fold or plait, as of cloth or of fat. మడత. A coat, as of a onion. A layer or stratum of soil. A film over the eye. The disease called a Cataract. The skin of a snake, పాము యొక్క కుబుసము. A secret. An error, mistake, ప్రమాదము. A flaw, defect, as in a stone. Deceit, fraud, duplicity, కపటము. పొరలగడ్డ a boil or ulcer of which the successive coats peel off. పొరపడు or పొరబడు pora-paḍu. v. n. To be mistaken, to make a mistake, to err. ప్రమాదపడు. పొడపాటు pora-pāṭu. n. A mistake, error, oversight. ప్రమాదము. పొరపు porapu. n. Difference. భేదము. adj. Different. వేరైన. పొరపొచ్చెము pora-pochchemu. n. Fraud, deceit, guile; a trick, feint. కపటకల్మషము. 'నీకూరిమి, పొరపొచ్చెముగాక యుండబోనగవలయున్.' M. VII. iii. 288. అనగా నీ స్నేహములో కుత్సిత కల్మషములులేక ఉండవలసినది. పొరపోవు pora-pōvu. v. a. To err, mistake. To go the wrong way in drinking or eating. పొరదారినెక్కు, పొరయెక్కు.

(p. 933) maṇṭi or మంటిని manṭi. [Tel. from మను to live.] I lived, బ్రతికితిని, కడతేరితిని. 'నినుగంటిమంటిగతకల్మషనై' Parij. iii. 27. I am alive again.

(p. 963) maṣākattu mashākattu. [H.] n. The measurement of land. కొలచుట.

(p. 964) maṣālu mashālu. [H.] n. A torch. మషాల్జీ a torch-bearer, a lamp lighter.

(p. 964) maṣi or మసి mashi. [Skt.] n. Ink. ఇంకి, శాయి. Blackness, a stain, నలుపు, డాగు.

(p. 964) maṣṭu or మస్టు mashṭu. [Tel. from మసలుట.] n. Sediment, dross. కల్మషము. వెండిమష్టు silver dross.

(p. 964) masaka or మసకన masaka. [from Skt. మషి.] n. Blackishness, ఇంచుకనలుపు. Dimness of the eyes. Dimness, slight darkness, ముని చీకటి. మసమసకన masa-masakana. (మసకన + మసకన) n. Great dimness, మిక్కిలి మసక. adj. Very dim, మిక్కిలిమసగానున్న. Very little, మిక్కిలి కొంచెము, ఇంచుక.

(p. 964) masi masi. [from Skt. మషి.] n. Ink. శాయి. Blackness, నలుపు. Dirt, a stain, మయిల. Charcoal, బొగ్గు. adj. Dirty, black. మసిపాతమాణిక్యము a jewel hidden in a dunghill. మసికట్టు masi-kaṭṭu. n. The scoriæ of precious metals. బంగారులోనగు వాణి చిలుము. మసికోతి masi-kōti. n. A black monkey. నల్లకోతి. మసిబుడ్డి masi-buddi. n. An inkstand. సిరాబుడ్డి.

(p. 1063) razjana raḍzḍzana. [Tel.] n. Self-praise, ఆత్మస్తుతి. ర౛్జు raḍzḍzu. v. n. To be talkative, to prattle, ప్రేలు. n. A boast, వ్యర్థభాషణము. Self praise, ఆత్మస్తుతి. 'కన్నట్లుపలుకనేటికి, నిన్నిచెనటిరజ్జులనికివి తోడ్పడునే.' M. VII. v. 112. 'కల్మషంబులెల్లవాపెద నీరజ్జులేలనీకు.' M. IX. ii. 142. ర౛్జులాడి raḍzḍzul-āḍi. n. A woman who is fond of vain boasting or self praise, వ్యర్థభాషణురాలు, ఆత్మస్తుతిపరురాలు. ర౛్జులాడు raḍzḍzul-āḍu. n. A vain boaster. వట్టిప్రజ్ఞలుపలుకువాడు, వ్యర్థభాషణుడు. A vain-glorious person, ఆత్మస్థుతిపరుడు. 'జామదగ్ని బ్రాహ్మణులశాపంబులు భూపాలురు విన నుగ్గడించెనిక్కలంక యేని రజ్జులానికినర్జునుగుణ విశేషంబు లెరింగించి.' M. VIII. ii. 104.