(p. 972) mādhavamatamu mādhava-matamu. [Skt.] n. A Dwaita sect of Vishnu worshippers who adore Hanuman as the one God and look upon Vyasa as their prophet. Their tenets are explained in the పరాశరసంహిత. See మాధవుడు.

(p. 972) mādhavuḍu madhavuḍu. [Skt.] n. A name of Vishṇu; also of Vasanta, the spring season. విష్ణువు, వసంతుడు.

(p. 1165) vikramamu vikramamu. [Skt.] n. Heroism, valour, power, might, energy. శక్తి. అధికబలము, ప్రతాపము, సాహసము. A foot, పాదము. A footstep, పాదవిక్షేపము. 'విక్రమత్రయిమాధవుడాక్రమించె.' A. v. 143. విక్రముడు, విక్రమాదిత్యుడు or విక్రమార్కుడు vikramuḍu. n. A certain king, the founder of an era wherein the year 1960 is coeval with 1903. A.D. విక్రమించు vikraminṭsu. v. n. To show prowess, to use one's power, to be energetic. సాహసముచేయు, పరాక్రమించు.