(p. 1) a a. 4. [Tel.] A vocative suffix. తమ్ముడ = తమ్ముడు+అ = O (younger) brother! వనమ = వనమా. Usually the lengthened form is used, as రామా.

(p. 3) aṅkuḍuceṭṭu ankudu-cheṭṭu. [Skt.] n. A species of Nerium Antidysentericum. Also called చిట్టిఅంకుడు and కొండజెముడు.

(p. 6) aṅgika or అంగియ angika. [Skt. & H.] A bodice. వెనుక ముడివేసే రవిక.

(p. 10) antakuḍu antakuḍu. [Skt.] n. A name of Yama, the god of death. యముడు, మృత్యువు నరాంతకుడు a homicide. శ్లేష్మాంతకము a remedy against phlegm. In compounds like this అంతకము denotes 'anti,' as a remedy against.

(p. 11) antarātma antarātma. [Skt.] n. The Supreme Spirit. The heart or mind. దేవుడు, మనస్సు. 'అంతరాత్మవిదుడు.'A. 4. 329. 'కోగ్కితదంతరాత్ముడొసగడె' A. 4. 253.

(p. 20) akṣacaraṇuḍu aksha-charaṇuḍu. [Skt.] lit. eyefooted; who has an eye in his foot. An epithet of the sage Gautama. గౌతముడు. A follower of the Nyaya Philosophy.

(p. 26) agramu agramu. [Skt.] n. End, point, tip, front, fore-part, top, peak, summit. adj. First, preliminary, chief, principal. అగ్రజ్యా (in astron.) the sine of the amplitude. అగ్రభాగము (astron.) degree of amplitude. అగ్రసారము a compendious method of counting immense numbers. అగ్రాంశువు the end of a ray of light, the focal point. జిహ్వాగ్రము the tip of the tongue. Similarly నాసికాగ్రము, నఖాగ్రము, &c. అగ్రగణ్యము adj. Estimable, conspicuous. శ్రేష్ఠమైన, అగ్రగణ్యుడు n. A chief, a leader. మొదట నెంచదగినవాడు అగ్రజంఘము the forepart of the thigh. అగ్రజన్ముడు n. A brahmin. Elder brother. అగ్రజుడు n. An elder brother. అన్న. అగ్రణి n. A leader.

(p. 27) agrimamu agrimamu. [Skt.] adj. Chief, principal, best, first. అగ్రిముడు n. A chief, a leader.

(p. 31) aṭamaṭa or అటమటము aṭamata. [Tel.] n. Trickery, guile, fraud. Sorrow, untruthfulness. 'అటమట బీరగాయ సుద్దులాడెదవౌరా.' T. iii. 102. 'అటమటమ్మున విద్యగొనుటయుంగాక గుటగుటలు గరువుతో నాయెనని.' Swa. v. 19 అటమటకాడు. అటమటీడు a cheat. అటమటించు aṭamaṭinṭsu. [Tel.] v. a. and v. n. To deceive, cajole, obtain by fraud. To be troubled మాయచేసి అపహరించు. 'తమ్ముడవని నిన్నేగతి నమ్మంగా వచ్చునిట్లు నాకొసగకర త్నమ్మటమటించుకొంటివి.' Vish. vi. 307.

(p. 35) aḍi aḍi. [Tel.] adj. Great, excessive; vain, useless. డిబీరపు aḍi-bīrapu. [Tel.] adj. Excessively proud. 'వడముడి భుజవిక్రమంబు వారలమనమె, పుడువిన మొకర్ణుని వినమొయడిబీరపుతులువ గెలుచునటె పాండవులన్.' M. VII. iv. 171.

(p. 45) adhamamu adhamamu. [Skt.] adj. Inferior; vile, low, despicable. నీచమైన. అధమంసేవకావృత్తిః servitude is the meanest work. నరాధములు the vilest of men. అధమాంగము = the lowest member of the body, the foot. అధమత్వము n. Inferiority, vileness. నీచత్వము. అధమాధమము adj. The basest, the worst, the lowest of the low. అతినీచమైన అధమాధముడు n. He who is the meanest of the mean, or basest of the base. మిక్కిలి నీచుడు. అధముడు adhamuḍu. n. A low fellow. నీచుడు.

(p. 54) anujanmuḍu anu-janmuḍu. [Skt.] n. A younger brother.

(p. 55) anujuḍu anujuḍu. [Skt.] n. Younger brother. తమ్ముడు.

(p. 64) apānamu apānamu. [Skt.] n. The Anus. గుదము, ముడ్డి, అపానవాయువు n. ventris crepitus. పిత్తు, ముడ్డిగాలి.

(p. 66) apratikāramu a-pratikāramu. [Skt.] n. Ingratitude. కృతఘ్నత. 'క్రోధంబప్రతికారమై హృదయముం గుందింపనత్యంత చింతాధూతాత్ముడనై.' M. IV. ii. 281.