(p. 939) makuru or మకురుతనము makuru. [Tel.] n. Obstinacy, stubbornness, మూర్ఖత్వము. మొండితనము, పంకితనము.

(p. 991) muṅga munga. [Tel.] n. A certain forest tree called Crololaria stricta. Rox. iii. 265. A bundle of sheaves. ఎన్నులమోపు. adj. Dumb, మూగ. ముంగతనము munga-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy, మూర్ఖత్వము. 'మునుముట్టనిదియేల ముంగతనంబు.' Charita. ii. 523.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.

(p. 1040) moppe or మొప్పియ moppe. [Tel.] n. An idiot, a head-strong, obstinate fool. మూర్ఖుడు, మూర్ఖురాలు. మొప్పెకుమూరెడు నోరు a fool has a mouth a cubit wide. adj. Stiff, బండయైన. 'మొప్పెశరీరము.' భల్లా. iv. మొప్పెతనము moppe-tanamu. n. Idiocy, stubbornness, pertness. శాంఠ్యము, మూర్ఖత్వము.

(p. 1040) moraku or మొరకుడు moraku. [from Skt. మూర్ఖ.] n. An idiot, a blockhead, an obstinate fool. మూర్ఖుడు, మూర్ఖస్త్రీ, మోటువాడు, జడుడు. 'మొరకులగుటప్రతాప భాషణంబులకు వెరవరు.' M. V. iii. 233. adj. Stubborn, brutish. Too hard to bite, కఠినమైన, పరుషమైన, కొరికితే గరగరమనియుండక కఠినముగా నుండే, మూర్ఖమైన, మొండి.' మొరకుగరుకును గారాకు, గాకుండజూచి.' BD. iii. 1388. మొరకుతనము moraku-tanamu. n. Stubbornness. మూర్ఖత్వము. Anger, rage, కినుక. మొరక moraka. n. Harm, mischief, damage, defect, deficiency. వెలితి. న్యూనత. adj. Defective. న్యూనము. మొరకడము morakaḍamu. n. Wickedness, mischief. దౌష్ట్యము.

(p. 1041) moraṭu moraṭu. [Tel.] n. An obstinate fool. మూర్ఖుడు. 'మొరటులొగివిరక్తి మొనయర యాత్మకు.' Vēma. 1965. మొరటుతనము moratu-tanamu. n. Stubbornness. మూర్ఖత్వము. మొరడు or మొరటి moraḍu. adj. Hard, hardened, rough, knotty, stubborn. గడుసుపారిన, కఠినమైన, ముడిగానుండే. 'మొరడువంగిన సెట్టిముదుకకు.' P. iii. 193. టీ గడుసుపారిన, ముదిమిచేత ఆవనతుడైన. మొరడు. n. A block, a stump; a knot. మొద్దు, ముడి, మోడు. 'ముట్టుచాకిజేరు మొరడుకమ్మరిజేరు.' Vēma. 2084. మొరడుపారిన moraḍu-pārina. adj. Hard, grown hard by age, having the limbs contracted by disease. గడుసుపారిన, ముద్దలుకట్టుకొనిపోయిన.

(p. 1047) mōrakamu mōrakamu. [from Skt. మూర్ఖ.] n. Stubbornness, మూర్ఖత్వము. adj. Stubborn. మూర్ఖము. మోరకకత్తె mōraka-katte. n. A stubborn woman, మూర్ఖురాలు. మోరకు, మోరకుడు or మొరకు mōraku. n. A stubborn man, మూర్ఖుడు.

(p. 1049) maurkhyamu maurkhyamu. [Skt. from మూర్ఖ.] n. Stubbornness, stupidity, మూర్ఖభావము, మూర్ఖత్వము.

(p. 1172) viḍḍūramu viḍḍūramu. [Tel.] n. Obstinacy, stubbornness, enmity, మూర్ఖత్వము, శత్రుత్వము. 'విడ్డూరములువచ్చె వేగప్రాణమునకు.' Pal. 334. adj. Obstinate, stubborn, inimical. మూర్ఖమైన, శత్రుత్వమైన. రాజవిడ్డూరము the enmity between kings.