(p. 784) peṅke penke. [Tel.] adj. Obstinate, stubborn, impudent. మొండికట్టె, 'మూర్ఖమైన. పెంకెయనరాదువట్టుగుం పెనలుసేయు.' S. iii. 21. n. A stubborn man, మూర్ఖుడు. An impudent or insolent man. పెంకెపురుగు penku-purugu. n. A weevil in grain.

(p. 880) bāla bāla. [Skt.] adj. Young, tender, fresh. బాలసంసారము an infant family, a family of orphans. n. A damsel, maid, virgin, పదునారేండ్లకులోబడినపిల్ల. A stubborn woman, మూర్ఖురాలు. బాలకశాండ bāla-kānḍa. n. The name of the first book of the Rāmayana. బాలకుడు bālakudu. n. A youth. పదునారేండ్లకు లోబడిన పిల్లవాడు. బాలగ్రహము bāla-grahamu. n. An ogre or fairy that frightens infants. B. X. 254. బాలబోధ a child's instruction; a child's primer. బాలనాయకము the follies of a young heir. బాల లత a tender creeper. బాలింత, బాలెంత, బాలింతరాలు or బాలెంతరాలు bālinta. n. A woman in childbed. 'అబాధ్వంసిని గొంటుకట్టిడివెసల్ బాలింత చందంబునన్ బాలిండ్లన్ విషమూని.' B. X. 209. బాలింతబోళము bālinta-bōlamu. n. A particular medicine given to a woman in child bed. బాలింతరోగము or బాలెంతరోగము bālinta-rogamu. n. Puerperal fever. బాలిక bālika. n. A lass, or maiden. బాల. బాలకాకులము young women. ముత్తాళిబాలికలు young female bees. బాలిశము bāliṣamu. adj. Silly, childish, puerile. పసి, మూర్ఖమైన, జ్ఞానశూన్యమైన. M. VIII. iv. 234. బాలిశుడు bāliṣuḍu. n. A fool, a simpleton, అవివేకిమూర్ఖడు. M. XII. vi. 111. బాలుడు bāluḍu. n. A youth, a lad. నెలబాలుడు the new moon when one day old. Plu: బాలురు. బాలేయము bālēyamu. adj. Agreeable to a child. బాలునికి హితమైన. Soft, మెత్తని. బాల్యము bālyamu. n. Childhood, పసితనము.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.

(p. 1040) moraku or మొరకుడు moraku. [from Skt. మూర్ఖ.] n. An idiot, a blockhead, an obstinate fool. మూర్ఖుడు, మూర్ఖస్త్రీ, మోటువాడు, జడుడు. 'మొరకులగుటప్రతాప భాషణంబులకు వెరవరు.' M. V. iii. 233. adj. Stubborn, brutish. Too hard to bite, కఠినమైన, పరుషమైన, కొరికితే గరగరమనియుండక కఠినముగా నుండే, మూర్ఖమైన, మొండి.' మొరకుగరుకును గారాకు, గాకుండజూచి.' BD. iii. 1388. మొరకుతనము moraku-tanamu. n. Stubbornness. మూర్ఖత్వము. Anger, rage, కినుక. మొరక moraka. n. Harm, mischief, damage, defect, deficiency. వెలితి. న్యూనత. adj. Defective. న్యూనము. మొరకడము morakaḍamu. n. Wickedness, mischief. దౌష్ట్యము.

(p. 1045) mōṭu mōṭu. [Tel.] n. An obstinate person. మూర్ఖుడు, మ్రోడు. A stupid person, or blockhead. మూఢుడు, మూఢస్త్రీ. A male horse, మగగుర్రము. A country bred horse, తట్టువగుర్రము. A stump, block, trunk. మోడు, నరకగా మిగిలిన కాళ్లుచేతులు మొదలైనవి, మొద్దు.' కాలినమోటువంటి కొరగాని శరీరము.' Vish. ii. 143. A false human figure placed before a sow, పందికెదుట మనుష్యాకారముగా నిలిపిన కపటలక్ష్యము. adj. Dull, stupid, simple, rude, coarse. boorish, uncivilised, vulgar, మడ్డి. మూఢమైన, మూర్ఖమైన, మోటుసరసము bear's play, practical jokes, rough romping. మోటాసపడు mōṭ-āsa-paḍu. (మోటు + ఆసపడు.) v. a. To aim at. 'సీ సటలెత్తుకొనియెత్తు కిటినైనమోటాస పడియేయబొడుతునీపాదమాన.' Swa. iv. 44. టీ మోటాసపడియేయ, మాటు చేసికొని బాణములచేతవేయను.

(p. 1172) viḍḍūramu viḍḍūramu. [Tel.] n. Obstinacy, stubbornness, enmity, మూర్ఖత్వము, శత్రుత్వము. 'విడ్డూరములువచ్చె వేగప్రాణమునకు.' Pal. 334. adj. Obstinate, stubborn, inimical. మూర్ఖమైన, శత్రుత్వమైన. రాజవిడ్డూరము the enmity between kings.

(p. 1379) svairamu svairamu. [Skt.] adj. Self-willed, pertinacious, obstinate. యథేచ్ఛమైన, స్వతంత్రమైన, మూర్ఖమైన. 'మారుడుస్వైరవిహారుడు.' Ahalya. iii. 16. 'స్వైరగతివిహరింపన్.' N. i. 7. స్వైరి svairi. n. An independent man, స్వతంత్రుడు. స్వైరిణి svairiṇi. n. An unchaste wife, an adulteress, a wanton woman, హంసుల, వ్యభిచారిణి, రంకులాడి.