(p. 387) goḍḍa goḍḍa. [Tel.] n. Hardness. బిరుసు. A hard word బిరుసుమాట. A hard man బిరుసువాడు. గొడ్డగము goḍḍagamu. adj. Troublesome బాధకము. గొడ్డతనము goḍḍa-tanamu. n. Stubbornness మొండితనము. 'గొడ్డతనంబున గోపతిధ్వజుడు సడ్డచేయక కొంత సన్నంబు దొడ్డు.' Mari Basava. 62. గొడ్డము goḍḍamu. n. Evil, danger, deadly peril. 'విమనృపరాజ్యామిషముంగొనపలువు చేత ప్రాణగొడ్డంబైయున్ననను.' M. Santi. ii. 208. 'ప్రాణగొడ్డములగుపనులు వారలుదీర్పన్.' M. Udy. i. 232. 'నీకు ప్రాణగొడ్డంబుసేయందలంచె.' M. Udy. iii. 162.

(p. 939) makuru or మకురుతనము makuru. [Tel.] n. Obstinacy, stubbornness, మూర్ఖత్వము. మొండితనము, పంకితనము.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.

(p. 1381) haṭhamu haṭhamu. [Skt.] n. Obstinacy, violence, severity, contumacy. మూర్ఖత, మొండితనము, ముష్కరత. బలాత్కారము. A kind of meditation, యోగభేదము. హఠముసాధించు to presevere in obstinacy. హఠము తీర్చుకొను to pay a grudge. హఠముపట్టు to be obstinate. adj. Stubborn, obstinate, pertinacious, resolute, determined. ముర్ఖమైన, మొండి, పిడివాదముగల. హఠంబుగా haṭhambu-gā. adv. Pertinaciously, stubbornly. మూర్ఖముగా, ముష్కరముగా. 'స్థాణుండైన హఠంబుగా నిలువకుండన్ ద్రోతురు.' T. ii. 18. హతయోగము haṭha-yōgamu. n. Abstract contemplation, whilst suspending the breath. This is generally a method of austre devotion, such as standing on one leg, holding up the arms, inhaling smoke, with the head inverted, &c. It is opposed to Raja yogam. కఠినమైన తపస్సు. హఠవాది haṭha-vādi. n. A violent man, a determined or obstinate man. పట్టిన పట్టు విడువనివాడు. హఠాత్, హఠాత్తుగా or హఠాత్తున haṭhāt. adv. Suddenly, unawares. దబ్బున, లటక్కున అదరిపాటున, హఠాత్కరించు haṭhāt-kar-inṭsu. v. a. To force, compel, ravish. బలాత్కారముచేయు. హఠారంబుగా haṭhārambu-gā. adv. Violently, fiercely. ఉగ్రముగా. 'కఠారంబుల గఠోరంబుగా గ్రుచ్చుచు, కఠారంబుల హఠారంబు గానరుకుచు.' BRY. 647.