(p. 1054) yamuḍu yamuḍu. [Skt.] n. Yama, the ruler of Naraka or hell, and judge of departed souls; 'the genius of death:' also, the guardian of the southern point of the heavens. He is often identified with death, and corresponds with the Grecian Pluto or Minos. దండధరుడు. ఇది యమగండముగానున్నది this is terribly difficult. యమకింకిరులు messengers of death, angels of death. యమధాటి yama-dhāṭi. n. A kind of weapon, ౛ముదారి. యమధారము yama-dhāramu. n. A double e edged sword.

(p. 477) zamuzāli, zamudāḍi or ౛ముదళము ḍzamu-ḍzāli. [H.] n. A large musket, a wall piece or swivel. A broad sword నిడుపుపరు౛ుగలకత్తి, యమధార. R. ii. 22.

(p. 477) zamuzāli, zamudāḍi or ౛ముదళము ḍzamu-ḍzāli. [H.] n. A large musket, a wall piece or swivel. A broad sword నిడుపుపరు౛ుగలకత్తి, యమధార. R. ii. 22.