(p. 43) adayuḍu a-dayuḍu. [Skt.] n. A cruel man, a merciless man. నిర్దయాత్మకుడు, క్రూరుడు.

(p. 48) adhyātmamu adhyātmamu. [Skt.] n. The soul; individuated spirit or that which belongs to, and presides over the body. The supreme spirit. జీవాత్మ, పరమాత్మ Also, Knowledge. జ్ఞానము. అధ్యాత్మ adj, Spiritual, belonging to spirit, inherent. ఆత్మసంబంధమైన. అధ్యాత్మజ్ఞానము knowledge of the Supreme spirit. అధ్యాత్మరామాయణము Ramayana explained as an allegory relating to the Supreme spirit. అధ్యాత్మికము or అధ్యాత్మికము adj. relating to the soul, spiritual.

(p. 79) aradēśiparadēśi aradēṣi-paradēṣi. [Skt.] n. A mendicant, a pilgrim. తిరిపెగాడు, యాత్రకు పోయేవాడు.

(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.

(p. 115) ādhyātmikamu ādhy-ātmikamu. [Skt.] adj. Spiritual. ఆత్మ వల్ల గలిగినది. ఆధ్యాత్మికతాపములు sufferings self caused.

(p. 243) kannerikamu kannerikamu. [Tel.] n. Maidenhood, virginity. కన్యాత్వము. కన్నెరికముతీయు, కన్నెరికముపెట్టు to deflower.

(p. 243) kanya , కన్యక, కన్నియ or కన్నె kanya. [Skt.] n. A virgin, a maiden. పెండ్లికాని పడుచు. Daughter కూతురు. A maiden, a damsel. ఆడుది. The sign Virgo. adj. 1. New కొత్త. కన్నెమెరుగు new or fresh flash of lightning 2. Young or small. కన్నెకయ్యము the onset in a battle యుద్ధారంభము. కన్నెబావి a poor well, one not abounding in water. కన్నెబెబ్బుతితోలు the skin of a young tiger. కన్నెమావి a young mango tree. కన్యతనము or కన్యాత్వము kanya-tanamu. n. Maidenhood.

(p. 279) kāviñcu kāvinṭsu. [Tel. causal of అగు.] v. a. To make, do, compose, invent, perform. -- తునకలుకావించు to break to bits. శిరఃకంపంబు కావించి shaking the head. తీర్థయాత్రకావించె he went on pilgrimage. ప్రశ్నకావించు to put a question. బాగు కావించు to trim, to set in order.

(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 522) tāpamu tāpamu. [Skt.] n. Burning, heat. (Metaphorically) Corriding care or trouble. The fire of love or fever of grief. తాపంబుటుడుకు heat, warmth, irritation. R. vi. 249. తాపత్రయము tāpa-trayamu. n. Triple cares, all sorts of troubles arising from worldly cares. These are divided into ఆధ్యాత్మికము. ఆధిభౌతికము and ఆధిదైవికము, that is, sorrows caused by, (1) ourselves, (2) others, & (3) by the will of God. R. iii. 31. తాపత్రయపడు to be harassed or vexed, to be in trouble, care and anxiety.

(p. 535) tīrthamu tīrthamu. [Skt.] n. Water. ఉదకము. Holy or sacred water. పుణ్యోదశము. A holy place. పుణ్యక్షేత్రము. తీర్థమాడు to bathe స్నానముచేయు; to be brought to bed. తీర్థము ఇప్పించు to swear a witness; because the oath is administered with holy water. తీర్థయాత్రపోవు to go on pilgrimage. In theological works తీర్థము means salvation, మోక్షము and కుతీర్థము is false doctrine. తీర్థమాడుట or తీర్థమాట tīrtham-āḍuṭa. n. Bathing. స్నానము. తీర్థవాసి tīrtha-vāsi. n. A pilgrim. తీర్థసేవచేయువాడు. తీర్థీకరించు tīrthī-karinṭsu. v. a. To sanctify, hallow, purify.

(p. 575) daṇḍamu danḍamu. [Tel.] n. A bow, a salutation made by joining the palms of the hands in front of the breast. నమస్కారము. Respects, obeisance. Remembrance. or compliments in correspondence దండముపెట్టు to make a bow or courtesy, to make obeisance, to adore. ఆయనకు నా దండములు చెప్పవలసినది please to give him my compliments. దండము danḍamu. [Skt.] n. A rod, stick or staff, దుడ్డుకర్ర. The stem of a plant. Chastisement either by killing a person, or by confiscating his property or by oppressing him in other ways, punishment, a fine. చతురుపాయములలో నొకటి, రాజశిక్ష. An army. దండు. A multitude. సమూహము. దండన or దండనము danḍana. Punishment. దండనాయకుడు danḍa-nāyakụḍu. n. A leader of an army. సేనాధిపతి. చందనీతి danḍa-nīti. n. Politics: the principles of government. నీతిశాస్త్రము. దండయాత్ర danḍa-yātra. n. An invasion, an incursion, a campaign, going with troops or in procession. యుద్ధయాత్ర, దిగ్విజయము. దండలాసకము danḍa-lāsakamu. n. A kind of dance నృత్యవిశేషము. దండధరుడు or దండుడు a macebearer, or staff-bearer, an epithet of Yama, యముడు. దండాధి danḍ-ādhipati. n. A genaral. దండాసి danḍāsi. n. A bailiff, a beadle. The name of a caste in Ganjam.

(p. 586) dāḍi dāḍi. [fro Skt. ధాటి.] n. An invasion, an inroad, a campaign. దండయాత్ర. A host, సేన. Flight, escape. దాడిమెకము lit: the invading tiger, i.e., a royal tiger. దాడి [H.] The beard. దాడికాడు dāḍi-kāḍu. n. A spy. వేగులవాడు. దాడిచేయు dāḍi-chēyu. v. n. To invade. దండెత్తు. To rush on, to charge in battle. దాడియాడు dāḍi-yāḍu. v. n. To maraud, or rove for plunder. To oppose, మార్కొను. భాగ. vii.

(p. 608) dēhamu dēhamu. [Skt.] n. The body. శరీరము. దేహబాధ a call of nature. దేహసంబంధి or దేహసంబంధుడు dēha-sambandhi. n. A relation by blood. రక్తసంబంధుడు. దేహయాత్ర dēha-yātra. n. Death. చావు. దేహి dēhi. n. The corporeal or embodied spirit. One who has a body, a man, దేహముగలవాడు.

(p. 620) dhanyamu dhanyamu. [Skt. from ధనము.] adj. Fortunate, blest, virtuous. n. Wealth. An exclamation like Hurra! Huzza! most excellent! ధన్యుడు a happy or fortunate man, పుణ్యవంతుడు, పుణ్యాత్ముడు, కృతార్థుడు. ధన్యv dhanya. n. A noble woman, a lady ధన్యురాలు, పుణ్యవతి.