(p. 52) anipiñcu anipinṭsụ. [Tel. causative of అను.] v. n. To cause one to say. జ్వరములో ఉరికె నీళ్లు తాగవలెననిపించును in a fever one is inclined to drink constantly. ఇంత చల్లగాలి కొట్టితే ఎండకాలమనిపించదు while this cool breeze blows it does not seem to be summer (lit.) the heat is not felt. యోగ్యుడనిపించుకొన్నాడు he was considered a good man.

(p. 64) apātramu a-pātramu. [Skt.] adj. Unworthy, undeserving, unfit. తగని, అయోగ్యమైన, అర్హముకాని. అపాత్రుడు n. He who is unworthy or undeserving. అయోగ్యుడు, అనర్హుడు. నేను ఆయన దయకు అపాత్రుడనైనాను I forfeited his favour. I incurred his displeasure.

(p. 77) ayōgyamu a-yōgyamu. [Skt.] adj. Unfit, unbecoming, unworthy, shameful. తగని, బాగుకాని. అయోగ్యత ayōgyata. n. Unworthiness, unbecomingness. తగమి, అనర్హత. అయోగ్యుడు ayōgyuḍu. n. An unworthy man. అనర్హుడు.

(p. 85) arhata arhata. [Skt.] n. Worthiness, fitness. యోగ్యత. అర్హము arhamu. adj. Worthy, proper, fit, liable, acceptable. తగిన. అర్హుడు arhuḍu. n. He who is worthy. యోగ్యుడు. శిక్షార్హులు those who merit punishment.

(p. 213) orapiḍi ora-piḍi. [Tel. ఒరపు+ఇడి] n. Pressure, friction రాయిడి, రాపిడి. An unworthy man అయోగ్యుడు.

(p. 656) niyōgiñcu ni-yōgīnṭsu. [Skt.] v. a. To engage in a task, send about, employ on. appoint to; to command, to order, ఆజ్ఞాపించు. నియోగ్యుడు ni-yōgyuḍu. n. One who is fit to be appointed or sent. నియోగింపదగినవాడు, నియోజ్యుడు niyōjyuḍu. n. A servant or slave. భృత్యుడు, పనివాడు, నియోగము or నియోజనము niyōgamu. n. An order, command, mandate. నియమించడము, ఆజ్ఞ. L. III. 259. నియోగి or నియ్యోగి niyōgi. n. A minister. మంత్రి. The name of a certain sect of secular Brahmins. The Niyōis and the Vyápáris are two classes of secular Brahmins. The Niyōgis are in several points different from ఆచార్యులు Á'chāris. The authors of the Telugu poems are mostly Niyōgis. Sanskrit literature being confined to the Vaidikis who are considered their superiors.

(p. 737) pātramu pātramu. [Skt.] adj. Worthy, fit, adequate. యోగ్యము. పాత్రత pātrata. n. Fitness, worthiness. పాత్రుడు pātruḍu. n. One who is worthy, deserving or fit. అర్హుడు. యోగ్యుడు. ఆయనదయకు పాత్రుడనైతిని I was found worthy of enjoying his favour. వారు దండనకు పాత్రులైరి they were guilty, they were deserving of punishment. A king's counsellor or minister. మంత్రి. 'కోటలో గజపతివారు తమతట్టునుండిన పాత్రసామంతులను కొందరు మన్నెపువారినిని ఠాణా ఉంచినారు.' పాత్రసామంతులు means principal servants. A title assumed by the members of a particular caste of Sudras in Ganjam and Orissa, as భోగన్నహేత్రుడు, వీరన్న పాత్రు డు, &c.

(p. 1023) meppu meppu. [Tel. from మెచ్చు.] n. Approbation, approval, commendation. శ్లాఘన. Love, ప్రీతి. A boon, వరము. మెప్పించు meppinṭsu. v. a. To gratify, persuade, talk over, conciliate. మెచ్చుకొనునట్టుచేయు. మెప్పించుకొను meppinṭsu-konu. v. a. To gain one's good word, acquire a good character. To hymn or celebrate. మెప్పు వచ్చునట్లుచేసికొను. దిమందిలో యోగ్యుడని మెప్పించుకొన్నాడు he obtained the applause of many.

(p. 1058) yōgyamu yōgyamu. [Skt.] adj. Worthy, fit, proper, suitable, competent, clever, skilful. మంచి, తగిన, నేర్పుగల, శక్తిగల. యోగ్యత yōgyata. n. Ability, cleverness, skill, merit, worthiness, fitness, capacity, desert, respectability, అర్హత. యోగ్యుడు yōgyuḍu. n. One who is fit, proper, worthy,or deserving; an honest, respectable man. మంచివాడు, తగినవాడు. అర్హుడు. వ్యవహార యోగ్యుడు one who is legally of age, a free agent, వయసు వచ్చినవాడు. యోగ్యురాలు yōgyu-r-ālu. n. A woman who is fit, proper, or worthy; a decent, respectable woman. మంచిది, తగినది.

(p. 1106) lessa lessa. [Tel.] n. Good, well being, weal, a good state, health, right. శుభము, క్షేమము, బాగు, మంచి. plu. లెస్సలు. adj. Good, క్షేమయుక్తము. Excellent, శ్రేష్ఠము. Proper, యోగ్యము, శ్రేయస్కరము. అంతా లెస్సలా is all right? 'దేశభాషలందు తెనుగు లెస్స.' A. i. 18. 'అనినలెస్సగాకయనిధర్మనుతుడు.' (M. XV. ii. 195.) very well, said he. లెస్స or లెస్సగా adv. Well, properly. duly, Severely. దానిని లెస్సగా కొట్టినాడు he beat is soundly. లెస్సవాడు lessa-vāḍu. n. A proper or excellent man, యోగ్యుడు.

(p. 1316) saha saha. [Skt.] n. The earth. భూమి. సహ or సహా. adv. With, together with, even, also, too. కూడ, సహితము. ప్రస్తుతము సహ even now, and at this very time, and now too. సహకారము saha-kāramu. n. A grafted mango. తియ్యమామిడి చెట్టు. సహకారి or సహకారుడు saha-kāri. n. An assistant, one who helps, సహాయుడు. సహకృతుడు saha-kṛituḍu. n. One who is assisted. ఉపకృతుడు. సహగమనము saha-gamanamu. (Sometimes corrupted into సాగుమానము.) n. Lit: going with. A widow accompanying her deceased husband, i.e., the immolation of herself on his pyre. Suttee. మగనిశవముతో కూడా రగలబడి చావడము. సహచరత్వము saha-charatvamu. n. The being a companion. మిత్రత్వము. 'విహీనసహచరత్వంబు విగతా యుధత్వంబువాహనాభావంబునొందితి.' M. ix. ii. 97. సహచరి saha-chari. n. A female companion or attendant. స్నేహితురాలు, చెలియ. A wife. భార్య. సహచరుడు saha-charuḍu. n. An attendant, companion, follower, compeer, mate. కూడ తిరుగువాడు, స్నేహితుడు. సహజ saha-ja. n. A sister. తోడబుట్టువు. సహజము saha-jamu. adj. Lit. Born with. Innate, inherent, natural, proper, true. స్వభావము, కూడబుట్టిన. సహజరేఫ the 'common' ర as distinguished from the obsolete ఱ. n. Nature, స్వభావము. Truth, propriety, justice, నిజము, న్యాయము. 'సభనుగూరుచుండి సహజంబుపలుకక పక్షపాతమాడుపాతకునకు.' Vema. 1990. సహజన్ముడు or సహజుడు saha-janmuḍu. n. A brother. తోడుబుట్టినవాడు. సహదేవిచెట్టు saha-dēvi-cheṭṭu. n. Tamarisc; a thorny plant growing in deserts, and fed upon by camels, Capparis aphylla. కరీరము, వెణుతురుచెట్టు, దేవగంధ. H. iv. 12. సమాధర్మిణి saha-dharmiṇi. n. A lawful wife. ధర్మపత్ని, అగ్నిసాక్షికముగా పెండ్లాడిన పెండ్లాము. సహపఙ్క్తిభోజనము, సహభోజనము or సహవఙ్క్తి sahapangti-bhōjanamu. n. Eating together, dining at one table. కూడా భోజనముచేయడము. వారికిని మాకును సహపఙ్క్తిలేదు they and we do not eat together. సహపాఠి sahapāṭhi. n. A fellow-student. కూడా చదివెడివాడు. సహవాసము saha-vāsamu. n. Association, intercourse, friendship. స్నేహము, కూడియుండుట. సహవాస యోగ్యుడుకాడు he is not fit to associate with. సహా sahā. adv. With, together with, even, too, also, సహితము, కూడా. సహాధ్యాయుడు sahādhyāyuḍu. n. A fellow-student, brother disciple. సహపాఠి. M. I. i. 216. సహోదరుడు sah-ōdaruḍu. n. A brother. తోడబుట్టినవాడు. సయోదరి sah-ōdari. n. A sister. సోదరి.

(p. 1318) sāmpradāyamu sām-pra-dāyamu. [Skt. for సంప్రదాయము.] n. Traditional doctrine. గురుపరంపరాగతరహస్యోపదేశము, పోరంపరాగత క్రమము. సాంప్రదాయార్థము a traditional meaning. సాంప్రదాయకము sām-pra-dāyakamu. adj. Traditional. సాంప్రదాయికుడు sām-pra-dāyikuḍu. n. (colloquial phrase,) A man of good family, a gentleman, an honest man. మంచివంశస్థుడు, క్రమస్థుడు, యోగ్యుడు, పెద్దమనుష్యుడు.