(p. 16) ampakāḍu ampakāḍu. [Tel. from అమ్ము.] n. One who carries an arrow విల్లుచేతబట్టిన వాడు, ధానుష్కుడు. A marks man, a skilful archer. గురితప్పక అమ్మువేయువాడు, కృతహస్తుడు. 'హదనువచ్చుదాకనపరాధిపైరోష 'మాగిహదనుగన్నడనపవలయు లక్ష్యసిద్ధిదాకలావునశరమాగి కాడవిడుచునంపకాడుపోలె.' Amuk. iv.

(p. 45) adhamamu adhamamu. [Skt.] adj. Inferior; vile, low, despicable. నీచమైన. అధమంసేవకావృత్తిః servitude is the meanest work. నరాధములు the vilest of men. అధమాంగము = the lowest member of the body, the foot. అధమత్వము n. Inferiority, vileness. నీచత్వము. అధమాధమము adj. The basest, the worst, the lowest of the low. అతినీచమైన అధమాధముడు n. He who is the meanest of the mean, or basest of the base. మిక్కిలి నీచుడు. అధముడు adhamuḍu. n. A low fellow. నీచుడు.

(p. 47) adhīnamu adhīnamu. [Skt.] adj. Dependent on, subject to, subservient. పరాధీనమైన, నిదేయమైన. అధీనత adhīnata. [Skt.] Subjection, dependence. అధీనము n. Possession, power, charge, control, authority. స్వాధీనము, అధికారము. అది నా అధీనములో లేదు it is not in my possession. నా అధీనములోనుండేవారు those who are under my control. దాన్ని నీ అధీనము చేసినాను I have committed it to you.

(p. 49) anaparādhi an-aparādhi. [Skt.] n. A guiltless man, an innocent man. అనపరాధిత్వము guiltlessness, innocence.

(p. 51) anārādhyuḍu an-ārādhyuḍu. [Skt.] adj. n. Unhonoured. He who is not worshipped. పూజ్యుడుకానివాడు.

(p. 62) aparādhamu apa-rādhamu. [Skt.] n. A fault, sin, guilt, (commonly) a fine, punishment, penalty. శిక్షార్హమైన కర్మము, పాపము, నేరము, (వాడుకగా) నేరమునకై పుచ్చుకొనే రూకలు. అపరాధమును మన్నించు or కాచు to pardon, overlook. అపరాధక్షమయు to beg pardon. అపరాధము వేయు to inflict a fine. అపరాధముతీయు to take a fine. అపరాధి n. An offender, delinquent. నేరము చేసినవాడు. అపరాద్ధము adj Criminal, guilty, erring, faulty. అపరాధియైన, పాపియైన.

(p. 66) apradhānamu a-pradhānamu. [Skt.] n. Unimportant, secondary. అప్రాధాన్యము a-prādhānyamu. [Skt.] n. Inferiority.

(p. 104) asvatantramu a-svatantramu. [Skt.] adj. Not free, dependent. పరాధీనమైన. అస్వతంత్రుడు asvatantruḍu. n. A dependant, one who is not a free agent, not his own master. పరాధీనుడు.

(p. 121) ārādhiñcu ārādhinṭsu. [Skt. lit సంతోషపరుచు.] v. a. To worship, to pray, to adore. మ్రొక్కు ఆరాధకుడు ā-rādha-kuḍu. n. Worshipper. ఆరాధనము ārādhanamu. n. Worship, prayer. ఆరాధితము ārādhitamu. adj. That which is worshipped. ఆరాధనీయము or ఆరాధ్యము ā-rādhanīyamu. adj. Worthy of reverence. ఆరాధ్యుడు ārādhyuḍu. n. His reverence, the venerable, a title given to those Bramins who are of the lingayat caste.

(p. 135) iṭṭalamu iṭṭatamu. [Tel.] adj. Vast, huge, great, abundant. గొప్ప, తరుచు, అధికము, విస్తారము. ఇట్టులముగ or ఇట్టులమున iṭṭulam-u-ga. Vastly, greatly. 'అట్టిదియేలపుట్టునమరాధిప నీవు జగత్ప్రభుండవై యిట్టలమైన తేజము వహించి సుఖంబుననుండు.' M. III. v. 241.

(p. 164) upāsana upāsana. [Skt.] n. Service, worship. సేవ, ఆరాధనము. ఉపాసించు upāsinṭsu. v. t. To wait on, worship. సేవించు, ఆరాధించు. ఉపాసకుడు upāṣakuḍu. n. A worshipper, a devotee. ఆరాధకుడు. ఉపాస్తి upāsti. n. Service, worship. ఉపాసన. V. P. iv. 143. ఉపాసితుడు ūpāsituḍu. n. One who is worshipped. సేవితుడు. ఉపాస్యుడు ūpāsyuḍu. n. One who is fit to be worshipped సేవ్యుడు.

(p. 183) eggu eggu. [Tel.] n. Harm, injury, కీడు, అపవాదము. Shame, disgrace. అనాదరము, దూషణము. Abuse or evil word కీడుమాట. Fault, sin అపరాధము, దోషము. Loss or evil కీడు, నష్టము. ఎగ్గులాడు, ఎగులుపట్టు. eggul-āḍu. v. t. To find fault, to disgrace. నిందించు. ఎగ్గొందు to meet with ill success, to be baffled. క. 'దగ్గిరకొండెము చెప్పెడు ప్రెగ్గడపలుకులకు రాజు ప్రియుడై మరి దా నెగ్గు ప్రజకాచరించుట బొగ్గులకై కల్పతరువు బొడుచుట సుమతీ.' సుమతీశతకము.

(p. 194) ēkamu ēkamu. [Skt.] pron. One. adj. Sole, single, only, general, universal, uniform, combined, matchless, unequalled, chief. Joined, combined. ఏకదీక్షగా unintermittingly, incessantly. ఏకముగా all at once, unitedly. ఏకతిరగడము ceaseless roaming. అతడు ఏకరీతిని ఉండే మనిషి he is a regular or steady person. రాత్రి యేకముగా మెరిసినది it lightened incessantly all night. ఏకము చేయు ēkamu-chēyu. v. a. To make one, unite, gather together. ఏకకాలంబున at one time, simultaneously. ఏకకాలీనుడు ēka-kālīnuḍu. n. A contemporary. వారున్ను వీరున్ను ఏకకాలీనులైనందున as these men were contemporaries: ఏకకుండలుడు ēka-kuṇḍaluḍu. [lit. Having one earring] n. An epithet of Kubera. ఏకగర్భజనితులు ēka-garbha-janitulu. adj. Uterine, of the full blood. అతడున్ను నేనున్ను ఏకగర్భజనితులము గనుక as he and I are sons of the same parents or uterine brothers. ఏకగ్రీవము ēka-grīvamu. adj. Unanimous, joint. ఏకగ్రీవముగా unanimously, jointly. ఏకచక్రాధిపతి, or ఏకఛత్రాధిపతి ēka-chakrādhipati. n. A sole ruler, an absolute monarch. ఏకచింత one sole or engrossing thought or pursuit. ఏకనిష్ఠగా ēka-nishṭha-gā. adv. With a single eye or intent, resolutely, faithfully, thoroughly, downright. ఏకపత్నీవ్రతుడు ēka-patnī-vratuḍu. n. A monogamist, a man with one wife. ఏకబోగ్రామము ēka-bhōga-grāmamu. n. A village held by one owner, or tenant. ఏకమనస్కులై ēka-manaṣkulai. adv. With fixed attention, with a single heart. అందరు ఏకమైన నా మీద పడ్డారు they fell upon me in a body. ఏకవర్ణముగానున్నది it is all of one sort or colour. భువనేకసుందరి an unrivalled beauty. ఏకశిలానగరము ēka-ṣilā-nagaramu. n. (lit. One stone-town.) A town built near a single rock or hill. The Skt. translation of ఒరంగల్లు Warungul a town in the Nizam's Territories. ఏకాధిష్ఠతము ēkā-dishṭhitamu. adj. In one hand: in one person's sole power. M. I. ii. 200.

(p. 208) oḍiyu oḍiyu. [Tel.] v. n. To run. To drip, drop, trickle. రూకలు ఒడిసిపోయినవి the money is all run out or expended. ఒడియు oḍiyu. v. a. To snatch, seize or catch. కొంచెము పైకెగిరిపట్టుకొను. To take. To pull లాగు. ఒడిసిచేపట్టుకొనిరాధనూరడించి he caught Rādha by the hand and pacified her. చెవి ఒడియు to pull one's ears.

(p. 281) kiñcu or క్రించు kintsu. [Tel.] adj. Cruel, spiteful, mean. అల్పుడు 'పండితారాధ్యుపరసమయాభేద్యునాధ్యుగ్రించుబౌధ్ధుడుధక్కరించి పలుకుచును.' Panditārādhya. iv. 959. 'అక్కించురక్కసి నుగండుద్దండగతినార్చుచు.' R. v. 192.