(p. 1078) riktamu riktamu. [Skt.] adj. Empty, void, poor, indigent. శూన్యమైన, వట్టి, ఉత్తరిక్తహస్తము rikta-hastamu. n. An empty hand. ఉత్తచెయ్యి. One verse says 'రిక్తహస్తేననోపేయా ద్రాజానందైవతంగురుం.' రిక్తహస్తుడు rikta-hastuḍu. n. One who is empty-handed. శూన్యహస్తుడు, చేత ఏమిన్ని లేనివాడు. రిక్తుడు riktuḍu. n. A poor man, a pauper. దరిద్రుడు. రిక్తురాలు riktu-r-ālu. n. A poor woman. దరిద్రురాలు.

(p. 1079) ritta ritta. [from Skt. రిక్త.] adj. Empty, fruitless, vain, unprofitable, mere. False. శూన్యమైన, ఉత్త, వట్టి, కల్ల. 'జగముల లోరిత్తసడివచ్చెనీకు.' BD. v. 178. రిత్తమాటలు empty words. Adv. Without cause, ఊరక. రిత్తదూషించి. abusing without any cause. రిత్తకాడు or రిత్తకత్తె Same as రిక్తుడు and రిక్తురాలు. రిత్తపోవు ritta-pōvu. v. n. To become useless, వ్యరర్థమగు. రిత్తపుచ్చు ritta-puṭsṭsu. v. a. To cause to become useless. వ్యర్థపుచ్చు.