(p. 271) kāpu . kāpu. [Tel. from కాచు.] కాచు. n. Keeping, attendance. Protection, guard. రక్షణము. Heat, warmth (This is from కాగు.) Productiveness కాయలుకాచుట. The crop or fruit. కాపుడిగినచెట్టు a tree that is past bearing. కండ్లకు రెప్పలు కాపుగానున్నవి the eyelids are a protection to the eyes. కాపు ఉంచు to place a guard. కాపు or కాపువాడు n. A tenant. A farmer, a cultivator. A rustic or countryman. A person, an individual, a dweller. మంచు కొండకాపు or హిమాచలవాసి. Siva రుద్రుడు. సొమ్ముకాపు a holder or owner of property. పాలికాపు a member or shareholder. మహనాటికాపులు leaguesmen, members of the (Mahanādu) community. కాపుగడ or కాపుడు kāpugaḍa. n. Protection. కాచుట, రక్షించుట. కాప kāpa. adj. Appertaining to the farmer caste. కాపమాటలు rustic language. The vocative of కాపు a farmer. ఓకాప, నీవెట్లొకో వచ్చితి విటకు O farmer, how did you come here? B.D. iv. 1963. కావత. kāpata. n. A country girl, a rustic. The female of కాపు. కాపుతనము kāpu-tanamu. n. The rustic condition, the state of farmers. ఈ కాపుతనమును విడిచిపెట్టడము మేలు it would be better to give up the farming business. కాపుది A woman of the farming caste, a female rustic.

(p. 1081) rudruḍu rudruḍu. [Skt.] n. A name of Ṣiva. శివుడు. Also, a name given to certain lesser deities. ఏకాదశరుద్రులు. ఈశానుడు మొదలగువారు. రుద్రజడ or రుద్ర౛డ rudra-jaḍa. [from Skt. రుద్రజట.] n. A plant termed Sweet Basil. Ocymum basilicum. జటావల్లి. రుద్రపాము rudra-pāmu. n. A certain venomous snake. సర్పవిశేషము. రుద్రభూమి rudra-bhūmi. n. A cemetery or place where the dead are burnt or buried. శ్మశానము, ఒలికిమిట్ట. రుద్రవీణె or రుద్రి rudra-vīṇe. n. A sort of lute. వీనావిశేషము. 'నీళ్లగిండియుగాజునిలువుటద్దమురుద్ర వీణెకిన్నెరవట్టి వేళ్లసురటి.' Surabh. 102. రుద్రాణి rudr-āṇi. n. The wife of Rudra, i.e., the name of Durga or Pārvati. పార్వతి, రుద్రునిభార్య. రుద్రాక్షము rudr-ākshamu. n. The tree termed Elœocarpus ganitrus, the seeds of which named రుద్రాక్షలు are much used for rosaries, by the Savities. రుద్రాక్షపిల్లి a hypocrite, lit. a cat with a rosary in her hand.

(p. 1252) śiva ṣiva [Skt.] n. A jackal. నక్క. శివ or శివాణి n. An epithet of Durga, the wife of Siva. పార్వతి. శివః or శివుడు ṣivah. n. The god Siva, the third member of the Hindu Triad. రుద్రుడు. శివంకరుడు or శివతాతి ṣivan-karuḍu. n. One who confers happiness or fortune. క్షేమంకరుడు. శుభకరుడు. శివబ్రాహ్మణుడు ṣiva-brāhmaṇuḍu.n. A Brahmin of the Siva creed, a Saivite Brahmin of the Siva creed, a Saivite Brahmin, లింగధారి. శివమతము or శైవము ṣiva-matamu. n. The Saiva sect or religion, శివము ṣivamu. n. Welfare, happiness, prosperity. శుభము, సుఖము, మాంగల్యము. Inspiration by the deity or by an evil spirit; spossession by a demon, ఆవేశము. శివమాడు or శివాలాడు to play pranks as if possessed by an evil spirit. శివము పుట్టించు ṣivamu-puṭṭinṭsu. v. a. To spur on, instigate, incite. పురికొలుపు, పుల్లలుపెట్టు. శివరాత్రి ṣiva-rātri. n. A festival in honor of Siva held on the fourteenth day of the waning moon in the month of Magha as sacred to Siva. మాఘమాసకృష్ణపక్ష చతుర్దశినాడు వచ్చే శివసంబంధమైన ఉపవాసదినము. శివలింగము ṣiva-lihgamu. n. The phallus worshipped on the emblem of Siva. శివుణ్ని పూజచేసేమూర్తి. శివలోకము ṣiva-lōkamu. n. The abode of Siva. రుద్రుడు ఉండు స్థానము. శీవలోకప్రాప్తులైరి, లేక, శివలోకమును పొందిరి they died; (this is a Saivite phrase.) శివవెర్రి ṣiva-verri. n. Demoniacc fury. ఆవేశముచేత వచ్చినపిచ్చి. 'మొదలశివవెర్రియాపై ముదిమదితప్పినది కోపముననాడిన నీవదియెరుకచేసి కొని యల్గుదురె.' Vaijainti. iv. 45. శివ శివ ṣiva-ṣiva. interj. O lord O lord! P. i. 517. శివశక్తి ṣiva-ṣakti. n. A holy nun, a female mendicant. ఒక మహాయోగురాలు. శివాలయము ṣiv-ālayamu. n. A temple of Siva. శివునిగుడి.

(p. 1256) śūla or శూలము ṣūla. [Skt.] n. A darting or throbbing pain, a racking pain, a twitch, నొప్పి, పోటు. పక్కశూల a stitch in the side. కడుపుశూల the colic. హృదయశూల pain or distress of mind. గ్రహణశూల inauspiciousness. శూలము ṣūlamu. n. A sharp pointed weapon, a lance, pike, or dart; an iron pin or spit; a stake for impaling. A trident. సలాక, కొర్రు, త్రిశూలము. 'శూలపృథవణిజ్ వ్యాయము.' A. iv. 285. 'శూలాంగద్దపైసొరిది గూర్చుండి.' Pal. 374. శూలపాణి or శూలధరుడు ṣūla-pāṇi. n. Lit. one who bears the trident: an epithet of, Siva, శివుడు. శూలవ్యాధి ṣūla-vyādhi. n. Piercing pain in the side, కడుపునొప్పి. శూలాకృతము or శూల్యము ṣūlā-kṛitamu. adj. Roasted on a spit. ఇనుప సలాకయందు గ్రుచ్చి పక్వముచేసిన. శూలి ṣūli. n. One who bears a trident; an epithet of Siva, రుద్రుడు.

(p. 1293) sadā sadā. [Skt.] adv. Always, continually. ఎలల్లప్పుడు. సదాగతి sadā-gati. n. Lit. a perpetual motion: an epithet of the wind, వాయువు. సదాతనము sadā-taramu. adj. Eternal, permanent. నిరంతరమైన. సదాతనుడు sadā-tanuḍu. n. One who is eternal. శాశ్వతుడు. సదారోగి sadā-rōgi. n. A chronic invalid: one who is always ill. రోగిష్ఠుడు, దీర్ఘవ్యాధిగలవాడు. Vani. Vilas. p. 311. సదావృత్తి sadā-vṛitti. n. Rice, salt, firewood, &c., daily bestowed on travellers or mendicants at a choultry, బైరాగులకును బాటసార్లకును నిత్యము బియ్యము పప్పు ఇయ్యడము. సదాశివుడు sadā-ṣivuḍu. n. Lit. always propitious. An epithet of Siva, రుద్రుడు.