(p. 1119) vandu vandu. [Tel.] v. n. To grieve, sorrow, be afflicted. దుఃఖపడు, విచారపడు, సంతాపించు. 'యుక్తకార్యయత్నము ఫలియించునొక్క యెడదక్కగజేయగవందనేటికిన్.' BRK. 715. వందురు vanduru. v. n. To grieve, to be vexed or sorrowful. దుఃఖపడు, విచారపడు. 'నారలుగట్టి కూరలశనంబుగ నుగ్రవనంబులోని పద్భారమునొందివందురినఫల్గును నుజ్వలరాజ్యవైభవోదారులమైకనుంగొని.' M. III. v. 373. 'చ వనమునకేగి వందురినవారనివారలమీరవశ్యమున్, జెనకదలంతురు.' M. III. v. 386.