(p. 1174) vidēśamu vi-dēṣamu. n. A foreign country, aborad, any place away from home. పరదేశము, అన్యదేశము. విదేశస్థుడు vi-de-ṣa-sthuḍu. n. One who remains abroad, పరదేశమునందుండు వాడు. విదేశి, విదేశీయుడు or విదేశ్యుడు vi-ḍēṣi. n. A foreigner, పరదేశస్థుడు. 'విదేశ్యుచెరచు.' A. iv. 298. విదేశగతుడు vi-dēṣa-gatuḍu. n. One who is away from home, a pilgrim, emigrant, దేశాంతరగతుడు. విదేశత vi-ḍēṣata. n. Absence from home, దేశాంతరవర్తిత్వము. 'ఇద్దరి మిద్దరమైనవిదేశతన్ నొవ్వకనొచ్చి మోహమను నూతమునింగి.' Ila. iii. 165.
