(p. 1035) mokkalamu or మొక్కలితనము mokkalamu. [from Skt.ముష్కరము.] n. Obstinacy, stubbornness, ముష్కరత్వము. Bravery, courage, valor, heroism, శౌర్యము, ధైర్యము. Spiritedness, enthusiasm, joy, ఉత్సాహము. మొక్కలములు stubborn language. adj. Stubborn, obstinate, ముష్కరమైన. Irresistible, అప్రతిహతము. 'ఎక్కడిధర్మరహస్యం బెక్కడి చుట్టరికమింక నేటివినయముల్ మొక్కలపుశత్రుడొంటిం జిక్కిన జంపురయె నీతి సిరులు వలసినన్.' Vish. viii. 446. 'చ ననుగనియొండుసత్వముమనంబున బెగ్గిలిడాయునప్పుడి. మ్మనివరుడిట్లపోలెగృప మొక్కలమై శునకంబుగాగజేయునో.' M. XII. iii. 100. కృపమొక్కలమై, అనగా దయావిహీనుడై. మొక్కలి or మొక్కలిక mokkali. n. The flash or sparkle in a ruby. కెంపులోని అధికకాంతి. మొక్కలి, మొక్కలికాడు, మొక్కలీడు or మొక్కలుడు n. An obstinate man. ముష్కరి, మూర్ఖుడు. A guard, a sentry, కావలివాడు. A hero, a courageous man, శూరుడు, కోపగాడు. 'సీ మంత్రివిద్వేషంబు మాన్యపరభవంబును ప్రజాపీడనంబులునుగలగి, మొక్కలీడుగుటయు ముచ్చలిమంత్రులా, తని బాపియతనినందనునిరాజ్య.' M. XIV. i. 23.

(p. 1069) rahitamu rahitamu. [Skt.] adj. Destitute, bereft, abandoned, left. విహీనమైన, విడువబడిన. రహితుడు rahituḍu. n. One who is without or devoid of, one who is free from, విహీనుడైనవాడు. విద్యారహితుడు one who is devoid of learning, or is unlearned.

(p. 1174) vidēhi vi-dēhi. [Skt.] adj. Incorporeal. bodiless, without a body. శరీరవిహీనుడైన.

(p. 1184) virathuḍu vi-rathuḍu. [Skt.] n. One who is uncoached or flung from his chariot. రథవిహీనుడు.

(p. 1198) vihīnamu vi-hīnamu. [Skt.] adj. Destitute of, devoid of. లేని. విహీనముగా vi-hinamu-gā. adv. Without, లేక. బుద్ధివిహీనముగా senselessly. విహీనుడు vi-hīnuḍu. n. One who is destitute of or devoid of. లేనివాడు. వస్త్రవిహీనుడు he who is devoid of clothes.

(p. 1256) śūnyamu ṣūnyamu. [Skt.] adj. Empty, void, blank, lonely, deserted destitute of, రిక్తమైన, ఉత్త, నిర్జనమైన, రహితమైన, పాడు. శూన్యహస్తుడై empty handed. శూన్యవిపినము a lonely wilderness. n. A dot, spot, cipher. Vacuum; nothing. నున్న, పూజ్యము, లేమి. Witchcraft, sorcery, పంపు. శూన్యము పెట్టు to injure or kill by sorcery, పంపు. శూన్యముపెట్టు the black art. శూన్యకత్తె ṣūnya-katte. n. A sorceress or witch, పంపుచేసే స్త్రీ. శూన్యగాడు ṣūnya-gāḍu. n. A sorcerer, a wizard, an enchanter, పంపుచేసేవాడు. శూన్యపుబొమ్మ ṣūnya-pu-bomma. n. An effigy. శూన్యవాదము ṣūnya-vādamu. n. Atheism. శూన్యవాది ṣūnya-vādi. n. An atheist. నాస్తికుడు. శూన్యుడు ṣūnyuḍu. n. (In composition,) one destitute of, విహీనుడు. నాడు జ్ఞానశూన్యుడు he has no wisdom. వివేకశూన్యుడు one who has no wit or genius.

(p. 1382) hatamu hatamu. [Skt.] adj. Killed, slain, defeated, struck, hit, destroyed, blasted, blotted out. చంపబడ్డ, కొట్టబడ్డ, నాశము చేయబడ్డ, ధ్వంసము చేయబడ్డ, చెరుపబడ్డ, పోగొట్టబడ్డ. హతశేషులు the survivors. హతశ్రీ having lost fortune, ruined. n. Ruin, destruction, killing, నాశనము, సంహారము. హతముచేయు hatamu-chēyu. v. a. To kill, destroy, demolish. నాశముచేయు, సంహారము చేయు. హతహతముగా, హతహతములుగా or హతాహతముగా hata-hatamu-gā. adv. Destructively, violently, outrageously. ధ్వసమయ్యేటట్టుగా, అఘోరముగా.' హతహతములు గాగ పోటులాడున్ బళువుల్.' G. vii. 84. 'అని తరుగముసెక్కియంత వేగమున, అశ్వంబుదోలెను హతహతముగాను.' Pal. 496. హతాశుడు hat-āṣuḍu. n. He who is disappointed. విఫలమైన కోరికగలవాడు. హతాహతము hatā-hatamu. n. Destruction, violent contention. ధ్వంసము, మహత్తైనజగడము. హతి hati. n. Striking, smiting, a blow. కొట్టడము, దెబ్బ. 'విషాణహతిచే.' P. i. 241. హతుడు hatuḍu. n. One who has been struck, smitten, destroyed, or killed, One who is void of, or bereft of. కొట్టబడ్డవాడు, చంపబడ్డవాడు, విహీనుడు.