(p. 5) aṅgamu angamu. [Skt.] n. The body, a limb, member, part, division or branch. అంగవంచకము = ఉపాయము, సహాయము, దేశకాలవిభజనము, ఆపదకు ప్రతిక్రియ, కార్యసిద్ధి. అద్భుతాంగులు beings having wondrous forms. అష్టాంగములు = the eight forms or stages of meditation, i. e, యమము, నియమము, ప్రాణాయామము, ప్రత్యాహారము, ధ్యానము, ధారణ, మననము, సమాధి. చతురంగములు the four divisions of an army, i. e., రథములు, ఏనుగులు, గుర్రములు, బంటులు. పంచాంగము the Indian calendar giving particulars of each day, as తిథి, వారము, నక్షత్రము, యోగము, కరణము. రాజ్యాంగములు the various departments of Government. షడంగములు or వేదాంగములు the six sciences dependent on the Vedas. i. e., శిక్ష, కల్పము, వ్యాకరణము, నిరుక్తము, జ్యోతిషము, ఛందస్సు. సప్తాంగములు = the seven constituents of a Government. స్వామి, అమాత్యుడు, సుహృత్తు, కోశము, రాష్ట్రము, దుర్గము, బలము. సాష్టాంగ ప్రణామము prostrate homage, touching the ground with eight members of the body, i. e., eyes or chest and forehead, hands, knees and feet.

(p. 10) antaraṅgamu anta-rangamu. [Skt.] n. The mind, the heart. కఠినాంతరంగుడు a hard hearted man. సంతుష్టాంతరంగుడు one whose heart is pleased. The middle, midst. Secrecy, privacy. అంతరంగపుమాట a secret. 'కల్యాణవేది కాంతరంగంబున నున్నయెడ.' N. 9. 126.

(p. 17) ambēda ambēda. [Tel.] n. A simpleton. మెత్తనివాడు. 'వేదులుపల్కి నన్నదరవేయగజూచెద నిందునంతయంబేదలులేరు.' పద్మ iii. 57.

(p. 41) atītamu atītamu. [Skt.] adj. Past, elapsed. గతమైన. కాలాతీతమైనది the time is gone by. లోకాతీతమైన extraordinary, wonderful. అతీతుడు n. He who has passed or gone over. గడిచినవాడు. Thus వేదాతీతుడు he who has perused the Vedas.

(p. 45) adharvavēdamu The Atharva-Vēḍa.

(p. 47) adhītamu adhītamu. [Skt.] adj. Studied. చదివిన. అధితి or అధీతుడు n. He who has read or studied the Vedas. వేదములను చదివినవాడు అనధీతుడు n. He who is unlearned in or ignorant of the Vedas.

(p. 48) adhyāpanamu adhyāpanamu. [Skt.] n. Instruction in sacred knowledge. అధ్యాపకుడు adhyāpakudu. [Skt.] n. A teacher, one who instructs in the sacred books. వేదములను నేర్పువాడు.

(p. 48) adhvaramu adhvaramu. [Skt.] A sacrifice. యజ్ఞము. 'అధ్వరవైకల్య మరయుచుంచు బ్రహ్మరాక్షసకోటి.' భాస్క: రామా: బాల: 99. అధ్వర్యుడు n. A Bramin versed in the Yajur Veda; యజుర్వేదవేత్త; the officiating priest at a sacrifice whose duty it is to measure the ground, build the altar, prepare the sacrificial vessels, fetch wood and water, light the fire, bring and immolate the animal. For a description of the sacrifice, vide భాస్కరామా. బాల 114. అధ్వర్యవేదము = యజుర్వేదము.

(p. 55) anudāttamu an-udāttamu. [Skt. from ఉదాత్తము.] n. Unaccented syllable. తగ్గు స్వరము. (ఇది వేదమును గురించిన మాట.) See స్వరము.

(p. 57) anuvākamu anu-vākamu. [Skt.] A chapter of the Veda. An explanatory text or sentence from the Veda. వేదభాగము.

(p. 58) anūcānamu anūchānamu. [Skt.] adj Well-behaved. సవినయమైన. అనూచానుడు anū-chānuḍu. [Skt.] n. A bramin versed in the Vedas. సాంగవేదవిచక్షణుడు.

(p. 82) arugu or అరగు arugu. [Tel.] n. A terrace, a raised flat terrace, a raised seat, a pial. వేదిక, తిన్నె.

(p. 88) alavaḍu ala-vaḍu. [Tel.] v. n. To be accustomed, be practised in. To be mastered, అభ్యాసమగు, పరిచయమగు, సాధ్యమగు. 'బ్రహ్మలోక పర్యతంబున్ గల యవివరించి చూచి తినలవడదిది నీవెతెలుపు హంపబడౌజ.' H. ii. 67. 'వీనియందలవడగల్గదీ జలరుహాక్షులకుంబ్రియ మెవ్విధంబునన్.' Swa. vi. 74. అలవరించు or అలవరచు ala-varinṭsu. v. a. To make, celebrate. To put on. చేయు, ధరించు, పెట్టు. 'వేదోక్త పద్ధతి వెలయంగ యాగంబులలవరించిన సోమయాజులకును.' N. iv. 106. 'హరిచందనము పూతలందంబుగా మేననలవరించి.' N. ii. 425. అలవరుచు, అలవర్చు or అలవరించు v. a. To habituate, accustom, excercise, teach. వాడుకచేయు, అభ్యాసపరుచు, పనుపరుచు, నేర్పు. అలవాటు ala-vāṭu. n. Use, habit,custom, practice. వాడుక, అభ్యాసము. అలవాటుగా నుండే adj. Customary, usual. వాడుకైన.

(p. 93) avadhānamu ava-dhānamu. [Skt.] n. Attention, care, regard. మనోయోగము, ఎచ్చరిక, అవధాని or అవధానుడు n. He who is attentive or careful. He who is skilled in the Vedas. ఎచ్చరికగలవాడు, జాగ్రతగలవాడు, వేదము బాగుగా వచ్చినవాడు. అష్టావధాని a versatile man; one who can attend to eight matters simultaneously. శతవధాని n. One who can attend to a hundred things at one and the same time.

(p. 109) āgamanamu āgamanamu. [Skt.] n. Arrival. వచ్చుట, రాక. ఆగమము āgamamu. n. Arrival, approach; a treatise on వేదాంతము or divinity describing religious rites. A grammatical augment or letter inserted in any part of the radical word or affix as ఇంచుకాగమము 'the causal affix inṭsu' as in the word వ్రాయించు. వర్షాగమము the coming of the rains, the rainy season.