(p. 16) ampakāḍu ampakāḍu. [Tel. from అమ్ము.] n. One who carries an arrow విల్లుచేతబట్టిన వాడు, ధానుష్కుడు. A marks man, a skilful archer. గురితప్పక అమ్మువేయువాడు, కృతహస్తుడు. 'హదనువచ్చుదాకనపరాధిపైరోష 'మాగిహదనుగన్నడనపవలయు లక్ష్యసిద్ధిదాకలావునశరమాగి కాడవిడుచునంపకాడుపోలె.' Amuk. iv.

(p. 38) aḍḍamu or అడ్డమైన aḍḍamu. [Tel.] adj. Cross. నన్ను అడ్డమైన మాటలు ఆడినాడు he reviled me. అడ్డమైనకూళ్లు any food that comes to the hand. నాకు అడ్డమైనపని పెట్టుతున్నాడు he employs me in anything that comes to hand. వాడు అడ్డదోవలు తొక్కుచున్నాడు he goes the wrong way to work. అడ్డకట్ట aḍḍa-kaṭṭa. [Tel.] n. A dam or bank, an embankment. సేతువు, చేలకు నీళ్లు నిలిచేటందుకు కట్టిన గట్టు. అడ్డకత్తి aḍḍakatti. A broad sword. పట్టిసము. అడ్డకమ్మి aḍḍa-kammi. A cross piece, the cross selvage in cloth. అడ్డకర్ర aḍḍa-karra. A cross-piece of timber: an obstacle: a bar. విఘూతము. నా పనికి అడ్డకర్రలు వేయుచున్నాడు he throws difficulties in my way. See అడ్డము. అడ్డగోడ addagōḍa a cross-wall. అడ్డచాపు aḍḍa-tṣāpu. A cross beam. అడ్డవాసము. అడ్డతల aḍḍa-tala. A narrow projecting head: having a narrow fore head. నిడుపు తల. అడ్డదూలము aḍḍa-dūlamu. A cross beam. అడ్డదోవ aḍḍa-dōva. A crossway. అడ్డపలక aḍḍa-palaka. A cross plank. అడ్డపట్టె. aḍḍa-paṭṭe. A thick board drawn by two oxen used for smoothing a ploughed field after the grain is sown. మడిసమముచేసే మాను. అడ్డుపడు aḍḍa-paḍu. [Tel.] v. n. To interpose, to help; to obstruct, impede. విఘూతమగు, వారించు. నా పనికి అడ్డుపడ్డాడు he threw obstacles in my way. భార్యను కొట్టబోతే కొడుకు అడ్డుపడినాడు as he was going to strike his wife his son interposed. నేనడ్డపడకపోతే వాండ్లు వత్తురు had I not interposed they would have died. అడ్డపాటు aḍḍa-pāṭu. [Tel.] n. Obstacle, hindrance, obstruction. అడ్డి, విఘ్నము. అడ్డబాస aḍḍa-bāsa. n. A nose jewel. బులాకి. అడ్డబొట్టు aḍḍa-boṭṭu. A cross mark worn by the Hindus on their fore-head. అడ్డమాను aḍḍa-mānu. A cross bar. వాడు అడ్డవాట్లు వేస్తున్నాడు he throws impediments in the way.

(p. 78) arakora or అరగొర arakora. [Tel.] Sticking. అనుమానము, సందేహము. 'కరకంఠభక్తుల కరకొరలేక వెరబిబ్రతుకు పొమ్మువేయును నేల.' BD. v. 327. 'తానున్ బతియున్ మనమున నరగొరయెరుగక.' Parij. v. 74.

(p. 79) arapa arapa. [Tel.] n. A temporary scaffold in a field. మంచె. 'క్రచ్ఛరనీనంగగాచినక్కలకు, నిచ్చినయట్లయ్యె నీడితకీర్తి, మరియేలువేయును నెరయు బండించి, యరపడిగ్గినయట్టు లయ్యె నుర్వీశ.' BD. vii. 619.

(p. 105) āṅgikamu āngikamu [Skt. from అంగము.] n. Gesture, action. కనుబొమ్మల నెగరవేయుట.

(p. 156) utpāṭanamu ut-pāṭanamu. [Skt.] n. Rooting out, eradication. పెరికివేయుట. ఉత్పాటించు utpāṭinṭsu. v. a. To root out or eradicate. పెరికివేయు. ఉత్పాటితము utpāṭitamu. adj. Eradicated, rooted up.

(p. 166) ubba ubba. [Tel.] n. Warmth, oppressive closeness of weather, excessive heat. ఉక్క ఉబ్బవేయు to be close. ఈవేళ చాలా ఉబ్బ వేయుచున్నది it is very close to-day.

(p. 186) ettanagōla ettana-gōla. [Tel.] n. A rod used as a lever to lift up bags of rice, &c., in order to place them on the backs of bullocks గోనెలెత్తి యెడ్ల మీద వేయుటకు సాధనమైన కర్ర. A staff used to support anything ఊతగా నానించిన కోల.

(p. 208) oḍi oḍi. [Tel.] n. The lap, the loins: తొడ పైభాగము. A pocket or pouch formed by a fold in a person's vest. Also, same as ఒడువు. (q. v.) పశుయోని. ఒడిలోపోయు to put in one's pocket, to devour. ఒళ్లో or ఒడిలో కూర్చుండు to sit in the lap. ఆవుకు ఒడిజారినది నేడో రేపో దూడవేయును the cow is on the point of calving. ఒడికట్టు oḍi-kaṭṭu. n. A girdle, as part of female dress. ఒడ్డాణము. చెంగాని ఒడికట్టు a red petticoat or girdle. ఒడికట్టు oḍi-kaṭṭu. v. t. To bind up the apron, &c. as a pocket. To be ready or eager to do a thing యుత్నించు. వాడు పాపానికి ఒడికట్టెను he set himself to commit crime.

(p. 208) oḍisela oḍisela. [Tel.] n. A sling రాళ్లు విసిరి వేయుటకు వాడబడే ఒక విధమైన తాడు. ఒడిసెలకాడు a slinger.

(p. 270) kādravēyuḍu kādra-vēyuḍu. [Skt.] n. A serpent: as being 'the child of Kadruva.'

(p. 300) kuvēṇi kuvēṇi. [Skt.] n. A fisherman's basket. చేపలనుపట్టివేయుబుట్ట.

(p. 306) kṛtamu kṛitamu. [Skt.] n. An act, a thing done. చేయబడ్డది. దైవకృతము an act of God. కృతము or కృతయుగము kṛitamu. n. The golden age, the first of the four ages of the world. supposed to consist of 1,728,000 years. కృతము kṛitamu. adj., Done , made, accomplished. కృతకృత్యుడు he who has attained his desire. ఇష్టార్థసిద్ధి గలవాడు. కృతాంజలి he who assumes with folded hands a reverential posture before his superiors. అంజలిబంధముకలవాడు. కృతాకృత done and not done. కృతస్నానయై having bathed. కృతమతి a prepared mind or set heart. adv. [Used in Vizag. for ప్రకృతము.] At present, just now. కృతికము kṛitakamu. adj. Artificial, made. మనుష్యులచేత చేయబడినది. Unreal. కృతకాద్రి or కృతకశైలము an artificial hillock. కృతక కళేబరము a thing made to represent a corpse. కృతఘ్నము kṛitaghnamu. [from ఘ్న to kill, destroy.] adj. Ungrateful. కృతఘ్నత kṛita-ghnata. n. Ingratitude. కృతఘ్నుడు an ungrateful man చేసినమేలు మరచినవాడు. కృతజ్ఞుడు kṛitagnyuḍu [from జ్ఞ to know, to recognise.] n. A grateful person. చేసిన మేలు తలచువాడు. కృతజ్ఞత kṛitagnyata. n. Gratitude. కృతపడు kṛita-paḍu. n. To be done or made. గతించు. 'దేవావినుమువగ చినంగృత పడిన కార్యంబులు క్రమ్మరంబొడమునే, డెందంబుగుందు నింతియకాక.' M. VIII. i. 232. To be separated విడబడు. కృతహస్తుడు kṛita-hastuḍu n. An unerring marksman గురితప్పకవేయువాడు. A skilful man నేర్పరి. కృతాంతుడు kṛitāntuḍu. n. He who brings to an end. An epithet of Yama. కృతార్థత kṛitārthata. n. Success. కోరిక యీడేరడము. కృతార్థుడు kṛitārthuḍu. n. A gainer, one who is successful. కోరిక యీడేరినవాడు, ధన్యుడు.

(p. 309) kēkariñcu kēkarinṭsu. [Tel.] v. n. To cry, to yell. కేకలువేయు. [Skt.] v. t. To look kindly at కటాక్షించు. To hawk in spitting. సకిలించునట్లు శబ్దించు. కేకరింత kēkarinta. n. The act of hawking in spitting. A. v. 62. To cry కేకలువేయుట.

(p. 526) tāḷamu tāḷamu. [Tel.] n. A lock. బీగము. తాళపుచెవి a key. కప్పతాళము a padlock. తాళముతీయు to unlock. తాళమువేయు to lock up. Time or measure in music. పాడనపుడు జరిగే కాలపరిమాణము. A cymbal, because used to keep time with. తాళమువేసే కంచువాద్యము. A palm tree. తాటిచెట్టు. తాళ appertaining to the palm tree. తాళవృక్షము a palm tree. వానితాళము పట్టినాడు he was in a rage or out of humour against him. ఆదితాళము slow time. అటతాళము common time. త్రిపుటతాళము quick time. తాళగించు tāḷa-ginṭsu. v. n. To play (the cymbals, &c.) తాళమువేయు. BD. iii. 1237. తాళగిరి one who plays the cymbals. తాళము వేయువాడు. తాళపత్రము tāḷā-patramu. n. A palm leaf. తాటాకు, చెవ్వాకు, తాళమానము tāḷa-mānamu. n. Beating time in music. T. iv. 77. తాళవృంతము tāḷa-vṛintamu. n. A fan made of palm leaf. విసనకర్ర.