(p. 902) bairāgi or బయిరాగి bai-rāgi. [for Skt. విరాగి.] n. A hermit or religious beggar. విరాగముగలవాడు. cf. వైరాగ్యము.

(p. 1229) vairāgi vai-rāgi. [Skt. from విరాగము.] n. An ascetic, a devotee; a monk. విరక్తుడు, బైరాగి. వైరాగ్యము vai-rāgyamu. n. Freedom from passion or worldly attachments, విరాగత్వము, విరక్తి. పురాణవైరాగ్యము the self restraint caused by reading pious books. ప్రసూతివైరాగ్యము the continence that impresses the mind of an accouchee. శ్మశానవైరాగ్యము the feelings of repentance caused by a funeral.

(p. 1260) śmaśānamu, śmaśānabhūmi or శ్మశానవాటిక ṣmaṣānamu. [Skt.] n. A cemetery, a place where corpses are burnt or buried. వల్లకాడు. ఒలికిమిట్ట. శ్మశానవైరాగ్యము. 'Cemetery-seriousness:' the brief impression made on the mind by the sight of a cemetery.