(p. 11) antarmanaskuḍu antarmanaskuḍu. [Skt.] n. He who is sad, or perplexed. వ్యాకులచిత్తుడు.

(p. 35) aḍalu aḍalu. [Tel.] v. n. To grieve, be in sorrow, be afraid. దుఃఖపడు, చింతించు, భయపడు, వ్యాకులపడు, బిగ్గిరగా రోదనము చేయు. 'నను నిముషంబుగానక యున్న యూరెల్ల నరయు మజ్జినకుడెంతడలు నొక్కొ.' Swa. ii. 18.

(p. 35) aḍalu aḍalu. [Tel.] adj. Grieving, fearing. వ్యాకులపడే, భయపడే. 'అడలు రతిమణిచందంబున.' Swa. iii. 13.

(p. 43) adavaḍa adavada. [Tel.] n. Confusion, grief; affliction. కలత, దుఃఖము, వ్యాకులము. 'ఎందునున్నను తెత్తునియ్యిందువదన వదనవడు జూడుమద వదవదలియధిప. ' R. v. 276. అడవదవడు v. n. To be in grief, be sorrowful, be troubled. వందలమందు, విచారపడు, వ్యాకులపడు. 'పదపదరాఘవ నిలునిలు, మదవడపడవల దుదళరధాధిపనీకున్.' R. iv. 15.

(p. 87) alabalamu ala-balamu. [Tel.] n. An outcry, a noise. కలకలధ్వని, వ్యాకులము, సద్దు, చప్పుడు, రొద, గొల్లు. 'విభునితనవెన్కనుంచుక వింతవారులేరుగా యంచుసదనంబు పారజూచి యలబలము లేని నిజమంది రాంగణమున.' T. iii. 128.

(p. 87) alamaṭa alamaṭa. [Tel.] n. Grief, sorrow, affliction. విచారము, దుఃఖము, 'కలకాలము లేదలమట కలకాలము లేదు సుఖము.' P. ii. 26. అలమటించు ala-maṭinṭsu. v. n. To grieve, sorrow, to sink under affliction. వ్యాకులపడు. 'అసురుసురంచుమోమరవంచు, విధినెంచునశ్రులునించులో నలమటించు.' భల్లాణ చరిత్ర.

(p. 113) āda āda. [Tel.] n. Sorrow, grief. దుఃఖము, విచారము. ఆదమరచి āda-marachi. adv. Soundly, well, casually. హాయిగా, నిర్వ్యాకులముగా, నిశ్చింతగా, నోరు౛ారి. M. X. i. 53. A. iv. 229 'అనియాదమరచిపలుకగ.' R. vii. 46.

(p. 265) kāntāḷamu kāntāḷamu. [Tel.] n. Anger caused by grief. వ్యాకులముమీదవచ్చే కోపము. Irritation as of anger or the grief of anger. Impatience తాలిమిలేమి. కాంతాళపడు kāntāḷa-paḍu. v. n. To be impatient. ఈర్ష్యపడు.

(p. 267) kāku kāku. [Tel.] n. Confusion. కలత. Pain. గాసి. 'గాలిరజోవ్యాప్తిగా కుజేసి.' Vasu. iv. 14. adj. Vain వ్యర్థము, శూన్యము కాకుచేయు kāku-chēyu. v. a. To throw into confusion. To outvie or outshine. కాకుపడు to be troubled, startled, or in confusion. T. iv. 153. కాకుపరచు to throw into confusion. 'చీకటికాటుకపిట్టలు కాకుపడన్, భాస్కరుండు కరజాలకముల్ వీకనిగడింప, తారలు వ్యాకులతందారెఖగములగుటన్భీతిన్.' T. iv. 153.

(p. 281) kiñca kincha. [Tel.] n. A grudge, ill-will, sorrow, grief. Confusion, disorder. నెలజిలి, వ్యాకులము. కించగానుండే confused, disordered.

(p. 340) kṣubdhamu kshubdhamu. [Tel.] adj. Agitated, stirred, distrubed, affected. కలవరపడిన, కలతపెట్టబడిన, ఖేదితమైన, వ్యాకులముగల. క్షుబ్ధమానసుడు one who is troubled in mind.

(p. 341) kṣōbha kshōbha [Skt.] n. Grief, sorrow, distress. వ్యాకులము, దుఃఖము. Agitation, కలత, shaking. కదలడము, అల్లాటము, అల్లోలకల్లోలము, చిత్తక్షోభము trouble of mind. N. ix. 35. క్షోభించు kshōbhinṭsu. v. n. To be distressed, to grieve or be sorrowful కలతపడు, దుఃఖించు. N. viii. 181. క్షోభితము kshōbhitamu. adj. Agitated. కలతపెట్టబడిన.

(p. 519) tahataha taha-taha. [Tel.] n. Flurry, agitation, flutter. తమకము. Grief, vexation, వ్యాకులము. తహతహపడు to be in distress, to be at one's wits' end to be vexed, తమకపడు. To be excited with joy, to rejoice కుతూహలపడు. తహతహపెట్టు to distress, to agitate, తమకపరుచు; to cause to rejoice కుతూహలపరుచు.

(p. 951) manikitamu mani-kitamu. [Tel.] n. Grief, affliction, sorrow. వ్యాకులము, దుఃఖము, విచారము. 'క తనయాగము విఘ్నముచే, సినకీడునవజ్రియింత చేసెను మీగో, ధనములుమిమ్మును గా చచెద, మనికితములు మానుడనుచు మదిగృపమెరయన్.' Vish. vii. 260. మనికితపడు manikita-paḍu. v. n. To be sorry, to grieve, దుఃఖపడు. మనికితపాటు manikita-pāṭu. n. The act of being sorrowful, దుఃఖపడుట.

(p. 961) malikitamu malikitramu. [Tel.] n. Doubt, hesitation. సందేహము. Sorrow. వ్యాకులము. మలికితడు to sorrow. 'మనసుకెర్లగ నాడమలికితపడుచు.' L. xi. 118. మనోమలికితము mental grief.