(p. 43) adavaḍa adavada. [Tel.] n. Confusion, grief; affliction. కలత, దుఃఖము, వ్యాకులము. 'ఎందునున్నను తెత్తునియ్యిందువదన వదనవడు జూడుమద వదవదలియధిప. ' R. v. 276. అడవదవడు v. n. To be in grief, be sorrowful, be troubled. వందలమందు, విచారపడు, వ్యాకులపడు. 'పదపదరాఘవ నిలునిలు, మదవడపడవల దుదళరధాధిపనీకున్.' R. iv. 15.

(p. 87) alabalamu ala-balamu. [Tel.] n. An outcry, a noise. కలకలధ్వని, వ్యాకులము, సద్దు, చప్పుడు, రొద, గొల్లు. 'విభునితనవెన్కనుంచుక వింతవారులేరుగా యంచుసదనంబు పారజూచి యలబలము లేని నిజమంది రాంగణమున.' T. iii. 128.

(p. 113) āda āda. [Tel.] n. Sorrow, grief. దుఃఖము, విచారము. ఆదమరచి āda-marachi. adv. Soundly, well, casually. హాయిగా, నిర్వ్యాకులముగా, నిశ్చింతగా, నోరు౛ారి. M. X. i. 53. A. iv. 229 'అనియాదమరచిపలుకగ.' R. vii. 46.

(p. 265) kāntāḷamu kāntāḷamu. [Tel.] n. Anger caused by grief. వ్యాకులముమీదవచ్చే కోపము. Irritation as of anger or the grief of anger. Impatience తాలిమిలేమి. కాంతాళపడు kāntāḷa-paḍu. v. n. To be impatient. ఈర్ష్యపడు.

(p. 281) kiñca kincha. [Tel.] n. A grudge, ill-will, sorrow, grief. Confusion, disorder. నెలజిలి, వ్యాకులము. కించగానుండే confused, disordered.

(p. 340) kṣubdhamu kshubdhamu. [Tel.] adj. Agitated, stirred, distrubed, affected. కలవరపడిన, కలతపెట్టబడిన, ఖేదితమైన, వ్యాకులముగల. క్షుబ్ధమానసుడు one who is troubled in mind.

(p. 341) kṣōbha kshōbha [Skt.] n. Grief, sorrow, distress. వ్యాకులము, దుఃఖము. Agitation, కలత, shaking. కదలడము, అల్లాటము, అల్లోలకల్లోలము, చిత్తక్షోభము trouble of mind. N. ix. 35. క్షోభించు kshōbhinṭsu. v. n. To be distressed, to grieve or be sorrowful కలతపడు, దుఃఖించు. N. viii. 181. క్షోభితము kshōbhitamu. adj. Agitated. కలతపెట్టబడిన.

(p. 519) tahataha taha-taha. [Tel.] n. Flurry, agitation, flutter. తమకము. Grief, vexation, వ్యాకులము. తహతహపడు to be in distress, to be at one's wits' end to be vexed, తమకపడు. To be excited with joy, to rejoice కుతూహలపడు. తహతహపెట్టు to distress, to agitate, తమకపరుచు; to cause to rejoice కుతూహలపరుచు.

(p. 951) manikitamu mani-kitamu. [Tel.] n. Grief, affliction, sorrow. వ్యాకులము, దుఃఖము, విచారము. 'క తనయాగము విఘ్నముచే, సినకీడునవజ్రియింత చేసెను మీగో, ధనములుమిమ్మును గా చచెద, మనికితములు మానుడనుచు మదిగృపమెరయన్.' Vish. vii. 260. మనికితపడు manikita-paḍu. v. n. To be sorry, to grieve, దుఃఖపడు. మనికితపాటు manikita-pāṭu. n. The act of being sorrowful, దుఃఖపడుట.

(p. 961) malikitamu malikitramu. [Tel.] n. Doubt, hesitation. సందేహము. Sorrow. వ్యాకులము. మలికితడు to sorrow. 'మనసుకెర్లగ నాడమలికితపడుచు.' L. xi. 118. మనోమలికితము mental grief.

(p. 1179) vinna vinna. [from Skt. వర్ణ.] adj. Pale. వివర్ణమైన. విన్నదనము or విన్నన vinna-dana-mu. n. Dejection, sorrowfulness. భేదము, చిన్నతనము. Paleness, వైవర్ణ్యము. Diminution, wanting, మ్యావత, కొరవడడము, తక్కువయగుట, లేకపోవుట. 'అట్లువిఫలప్రయత్నుడైయడవిబాసివిన్నదనమున జనియెనవ్వేటకాడు.' P. ii. 217. విన్ననగు or విన్ననై vinna-n-agu. adj. Dejected, sorrowful, desponding, భిన్నమైన, చిన్నబోయిన, విషణ్నమైన, వ్యాకులమైన. విన్ననగు v. n. To be dejected, to be in sorrow. భిన్నుడగు, చిన్నబోవు. విన్నబోవు or విన్నబడు vinna-bōvu. v. n. To become pale, వివర్ణమగు. To be dejected or sorrowful, వ్యాకులపడు, భిన్నుడగు, చిన్నబోవు. 'నీకింతమాత్ర నెవిన్నంబడనేల.' Parij. iv. 69. విన్నబోయిన vinna-bōyina. adj. Dejected, desponding, downcast. భిన్నమైన, విషణ్నమైన. 'విన్నంబోయినమోముతో హృదయ నిర్వేదంబుతో.' Ellana. i. 238. విన్నబాటు vinna-bāṭu. n. Dejection, sorrowfulness. విపణ్నత. Paleness, వైవర్ణ్యము. 'నావుడువిన్న బాటవదనంబుననించుకదోపబల్కె.' Swa. ii. 58. విన్నయై vinna-yai. adv. Being sorry. విషణ్ణయై, చిన్నబోయినదై. 'నాగమనిన్నయైనగవెల్లమాని. Pal. 89.

(p. 1197) vihastamu vi-hastamu. [Skt.] adj. Lit: Without hands, unable to move one's hands. Perplexed, bewildered, confused, confounded. ఉద్గిగ్నమైన, విహ్వలమైన, వ్యాకులమైన.

(p. 1231) vyagramu vyagramu. [Skt.] adj. Bewildered, confused, perplexed. Eager, ardent, zealous. వ్యాకులమైన, ఆసక్తిగల. 'శాతుకభర వ్యగ్రాంతరంగుండు.' Swa. i. 39. వ్యగ్రత vyagrata. n. Perplexity, anxiety. వ్యాకులము. చింత. వ్యగ్రుడు vyagruḍu. n. One who is perplexed or anxious, వేగిరపడువాడు.

(p. 1233) vyastamu vyastamu. [Skt.] adj. Confounded, confused, వ్యాకులమైన. Separated, separate, వేరుపడిన, చెదరిన, భిన్నమైన. వ్యస్తపదము a simple or non-compound word, (Grammar).

(p. 1234) vyākulamu or వ్యాకులితము vy-ākulamu. [Skt.] adj. Afflicted, sorrowful, confused, perplexed, confounded, bewildered, anxious, దుఃఖితమైన, కలతనొందిన, 'మదనభూతావేశ వ్యాకులితమానసాంబుజుడై.' S. iii. 32. వ్యాకులత or వ్యాకులము vyākulata. Grief, sorrow, anxiety, affliction. చింత, విచారము. 'అప్పటికప్పటికిన్ మనంబునన్ వ్యాకులతన్ వహింప.' T. ii. 79.