(p. 1191) viśāraduḍu vi-ṣāraduḍu. [Skt.] n. One who is learned, or wise, బాగా చదువుకొన్నవాడు, విద్వాంసుడు. A clever or skilful, famous, or celebrated man; an adept or expert. ప్రగల్భుడు. ప్రసిద్ధుడు. విబుద్ధుడు, నేర్పరి. 'జ్ఞానమెక్కడ బోయెధర్మవిశారదుండవు,' Rukmangada. iii. 232.

(p. 1230) vaiśāradyamu vai-ṣāradyamu. [Skt. from విశారద.] n. Skill. విశారదత్వము, నేర్పు. Learning, పాండిత్యము.

(p. 1248) śārada or శారదాంబ ṣārada. [Skt. another form of సరస్వతి. See on బ్రహ్మ.] n. An epithet of Sarasvati. సరస్వతి. శారదము ṣāradamu. [from శరత్తు.] adj. Produced in the autumn season, autumnal. శరదృతుసంబంధమైన. శారది or శారదము ṣāradi. n. A tree called Jussicna repens. సప్తపర్ణము, ఏడాకులఅరటి. T. iii. 29.