(p. 58) anuśāsanamu anu-ṣāsanamu. [Skt.] n. A command, order. ఆజ్ఞ, విధి.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 98) aśāstrīyamu a-ṣāstrīyamu. [Skt.] Opposed to the Sāstras. శాస్త్రసమ్మతముకాని.

(p. 99) aśvamu aṣvamu. [Skt.] n. A horse. గుర్రము. అశ్వగతి the pace of a horse. అశ్వదూత a messenger who rides on horseback. అశ్వపాది horsefooted. అశ్వమేథము the sacrifice of a horse, performed anciently by Hindu rajahs. అశ్వరథము a carriage drawn by horses. గుర్రపు బండి, గుర్రాలబండి. అశ్వవైద్యుడు a veterinary surgeon. అశ్వశాల a stable. అశ్వశాస్త్రము veterinary science. అశ్వశిక్ష the training of horses. అశ్వశిక్షకుడు a rough-rider, a horse-breaker. అశ్వారూఢుడు or అశ్వారోహుడు one who is mounted on horseback. రవుతు.

(p. 119) āyurvēdamu āyur-vēdamu. [Skt.] n. The science of life. Hygiene or medicine. ఆరోగ్యశాస్త్రము లేక వైద్యశాస్త్రము.

(p. 123) ārṣamu ārsḥạmu. [Skt. from ఋషి] adj. Relating to, belonging to or derived from a Rishi. ఋషిసంబంధమైన. Spiritual, prophetical; inspired or revealed by means of a Rishi. Archaic. పురాతనము. n. A form of marriage in which a girl is freely given away in accordance with the Sastras, her parents receiving a cow and an ox in return. ధర్మార్థము వరునినుండి ఆవును ఎద్దును పుచ్చుకొని కన్యనిచ్చి శాస్త్రానుసారముగా చేయు పెండ్లి.

(p. 127) āśāsiñcu ā&stodāsinṭsu. [Skt.] v. a. To bless ఆశీర్వదించు.

(p. 269) kāṇādamu kāṇādamu. [Skt.] n. Kanāda's logic. కణాదుని న్యాయశాస్త్రము.

(p. 271) kāpilamu kāpilamu. [Skt.] n. The philosophy of Kapila. సాంఖ్యశాస్త్రము. 'కాపిలంబు చాపలంబు' అము. i.

(p. 308) keralu keralu. [Tel.] n. To be enraged, to cry out from alarm. కోపించు, రేగు, బొబ్బలిడు. To exceed అతిశయించు, విజృంభించు. To cry as a bird. కూయు. 'గీ ప్రమదమునదేటు లెలుగెత్తిపాడుచోట, శారికలనంగశాస్త్రముల్ చదువుచోట, గీరకలకంఠములు క్రొవ్వికెరలుచోట, బావురములారజంబులుపలుకుచోట.' స్వా. iii.

(p. 354) gaṇiñcu gaṇinṭsu. [Skt.] v. a. To calculate, or reckon. ఎంచు. To be mindful of, regard లక్ష్యపెట్టు. గణించు. [Tel. used for గడించు.] v. t. To acquire, or gain, to make (money): to earn. గణిక gaṇika. n. A harlot, because prostituted for gain. వేశ్య, గణికుడు gaṇi-kuḍu. n. An accountant, a mathematician, a calculator. లెక్కపెట్టువాడు, కరణము. గణితము or గణితశాస్త్రము gaṇitamu. n. Arithmetic, calculation. అంకవిద్య.

(p. 380) gurukonu guru-konu. [Tel.] v. n. To attempt. యత్నించు. ఉద్యోగించు. To redouble, as a storm. కమ్ముకొను. 'క గురుకొని కార్యాకార్యము, లెరుగక దుశ్చరితుడై యహితుడగుసేనిన్ , మరవకగరువైనను జను, లెరుగగశాసించునది మహీశుడుబుద్ధిన్.' M. I. vi. 105.

(p. 385) gairikamu gairikamu. [Skt. from గిరి.] adj. Rocky. Marbled, variegated in colour, parti-coloured; red. n. Gold. బంగారు. -- గైరికాదిధాతుశాస్త్రము Mineralogy.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 399) ghaṭamu ghaṭamu. [Skt.] n. An earthen vessel or jar, కుండ. The body శరీరము. A ruined well పాడునుయ్యి. ఘటవిసర్జనచేసినాడు he left the body. ఈ ఘటముండేవరకు as long as I live. Bringing about, effecting కూర్పు, ఘటము. దుర్ఘటము impracticable, hard to get or bring about. ఘటచక్రము ghaṭa-chakramu. n. A potter's wheel. ఘటయంత్రము ghaṭa-yantramu. [Skt.] n. A sort of pump. నూతిగిరక, నీరుతోడేగిలక. 'గీ పొంతఘటయంత్రసరము ద్రిప్పుచు జపించు' A. v. 90. ఘటశాసి ghaṭa-ṣāsi. n. A logician. తార్కికుడు. A. vi. 89. ఘటశ్రాద్ధము or ఘటస్పోటనము ghaṭa-ṣrāddhamu. n. The funeral of a pot; a mode of divorce, wherein funeral rites are performed as though the rebellious wife were actually dead. ఘటస్ఫోటనము చేసినాడు he divorced his wife.