(p. 509) tamamu tamamu. [Skt.] n. Darkness. Illusion, mental blindness. Sorrow. శోకము. తమోమయుడు tamō-mayuḍu. n. One who is in darkness or sin. తమోగుణ విశిష్టుడు. తమోమణి tamō-maṇi. n. The gem of night, i.e., a firefly. మెరుగుడుపురుగు.

(p. 1191) viśiṣṭamu vi-ṣishṭamu. [Skt.] adj. (In composition.) Endowed with, possessed of, having. కూడుకొన్న, గల. Excellent, superior, distinguished. ఉత్తమమైన, ఉత్కృష్టమైన. విశిష్టుడు vi-ṣishṭuḍu. n. One who is endowed with, or possessed of. కలవాడు, కూడుకొన్ణవాడు. సద్గుణవిశిష్టుడు one who is endowed with noble qualities.

(p. 1253) śiṣṭamu ṣihṭamu. [Skt.] adj. Disciplined, trained. శిక్షింపబడిన, ఆజ్ఞాపింపబడిన. Obedient, docile, విధేయతగల, శాంతమైన. సుబుద్ధిగల. Principal, eminent, ప్రధానమైన. 'సృష్టిబుట్టినయట్టి శిష్టజీవులకు.' L. i. 45. శిష్టాచారము ṣishṭ-āchāramu. n. A rule an established line of conduct. తెలిసిన పెద్దలనడవడి, సాధువ్యవహారము. శిష్టి ṣishṭi. n. An order, command. ఆజ్ఞ. శిష్టుడు ṣishṭuḍu. n. One who follows traditional custom; a pious, holy, righteous, good or honest man. సాధువు, సద్వ్యవహారవంతుడు, సదాచారసంపన్నుడు, సజ్జనుడు. One who is commanded, ఆజ్ఞాపింప బడినవాడు.

(p. 1264) śrōta ṣrōta. [Skt.] n. A hearer, an auditor. వినేవాడు. M. XII. vi. 188. శ్రోతవ్యము ṣrōtavyamu. adj. Audible, fit to be heard or listened to. వినదగిన. శ్రోత్రము ṣrōtra-mu. n. The ear. చెవి. శ్రోత్రియుడు ṣrōtriyuḍu. n. A Brahmin well versed in the Vedas. He who is modest, docile, or well behaved. శిష్టుడు, వేదము బాగా వచ్చిన బ్రాహ్మణుడు, ఛాందసుడు. శ్రోత్రియము or శ్రోత్రియ గ్రామము ṣrōtriyamu. n. A village held at a favourable assessment, a present or donation of a village made to learned man.