(p. 102) asahāyata a-sahāyata. [Skt.] n. Loneliness, solitude, the life of a hermit. ఒంటి, అసహాయశూరుడు a-sahāyaṣūruḍu. n. He who fights single-handed. అసహాయుడు a-sahāyuḍu. n. He who is friendless, he who is single-handed. ఒంటిగాడు, రెండోమనిషి సహాయము లేనివాడు.

(p. 148) ukkaḍamu ukkaḍamu. [Tel. from ఉడకడము] adj. Much, great. గొప్ప. ఉక్కడీడు ukkaḍīḍu. n. A brave man. బంటు, శూరుడు.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] n. Steel. Strength, courage, pride, vigour, potency. అయస్సారము, బలము, శౌర్యము. Steadiness. స్థైర్యము. తెలగ ఉక్కు. A very tough sort of steel. R. v. 197. ఉక్కు తీగె ukku-tīge. n. Steel wire. ఉక్కుతునక or ఉక్కుముక్క ukku-tunaka. n. A bit of steel, a brave, sharp or active man. ఉక్కు ముఖి ukku-mukhi. n. The crimson crested barbet, or coppersmith bird, Xantholaema haemaxtocephala. (F.B.I.) ఉక్కుసున్నము ukku-sunnamu. n. Ashes of calcined iron, scoriæ calx. ఉక్కడగించు or ఉక్కడచు ukkaḍaginṭsu. v. a. To crush one's pride, to humble: to dishearten. ఉక్కడగు ukkaḍagu. (ఉక్కు+అడగు) v. To sink or faint. To be disheartened. ఉక్కరి ukk-ari. (ఉక్కు+అరి) A man, a hero. శూరుడు, ధీరుడు. ఉక్కరు ukk-āru. (ఉక్కు+అరు) v. n. To ebb (as strength), to be exhausted, to faint. To lose one's vigour. ఉక్కుచెడు. To die. చచ్చు. ఉక్కరి having lost vigor. సామర్థ్యము లేకపోయి. ఉక్కుమడగు ukku-maḍagu. v. i. To lose vigor. To die. ఉక్కమడచు to kill.

(p. 179) e e. [Tel.] An interrogative affix. 'మనశూరుడున్నాఁడె' భాగ. i.

(p. 347) gaṇḍaḍu ganḍaḍu. [Tel.] n. A strong man: a brave man. గండరగండడు the bravest of the brave శూరులకెల్లశూరుడు. గండపెండారము ganḍa-penḍāramu. (Kan.) n. A badge of honour, bestowed on a hero, worn as a garter in one leg. (R. iv. 104.) బిరుదుఅందె, శూరులు బిరుదుగా కాలి యందు ధరించే అందె.

(p. 348) gaṇḍu ganḍu. [Tel.] n. Bravery. పౌరుషము. strength బలము. adj. Brave, heroic, great, large, stout. Male. మగ. గండుమూతి a grim face. గండీగ a large fly. గండుచీమ the large black ant. గండుచేప the carp which is proverbial for vigour and activity. గండుమీనుల వంటి వీక్షణములు eyes that glance bright like dolphins గండుపిల్లి a tom cat. పిల్లికూనగండాయెను the young kitten turned into a tom cat. గండు among tradesmen is a cant word for వరహా a pagoda. Thus in arithmetic గ1 is one pagoda; గగ one thousand pagodas. గండడగు ganḍaḍagu. [గండు+అడగు.] v. n. To lose heart or courage పరాక్రమహీనుడగు. (హరి. ఉ. ii.) To die చచ్చు. (Vasu. iv.) గండాడు ganḍāḍu. [గండు+ఆడు.] v. n. To have sexual intercourse. రమించు. గండుకరణము ganḍ-karaṇamu. n. The bird called the Green Barbet. Thereiceryx Zeylonicus (F.B.I.) (Jerdon's Catal. No. 217.) గండుడు ganḍuḍu. [Skt.] n. A courageous man, a hero. శూరుడు.

(p. 351) gaṭṭuvakāḍu or గట్టువకాను gaṭṭuva-kāḍu. [Tel.] n. A brave man. శూరుడు. M. VI. i. 317; 2. 387. గట్టువసేతలు, (Parij. i. 100.) cunning deeds. కపటకృత్రిమములు. గట్టువతనము gatṭuva-tanamu. n. Wickedness. గొంటుతనము.

(p. 469) jeṭṭi jeṭṭi. [Tel.] n. A wrestler, a prizefighter. మల్లుడు. శూరుడు. adj. Best శ్రేష్ఠుడు. జెట్టి పట్టు jeṭṭi-paṭṭu. n. A wrestling match. జెట్టిపెనుకువ jeṭṭi-penakuva. n. A bout in wrestling. జెట్టిమిడత jeṭṭi-miḍata. n. The giant locust.

(p. 469) jeṭṭi jeṭṭi. [Tel.] n. A wrestler, a prizefighter. మల్లుడు. శూరుడు. adj. Best శ్రేష్ఠుడు. జెట్టి పట్టు jeṭṭi-paṭṭu. n. A wrestling match. జెట్టిపెనుకువ jeṭṭi-penakuva. n. A bout in wrestling. జెట్టిమిడత jeṭṭi-miḍata. n. The giant locust.

(p. 578) daṭṭuḍu daṭṭuḍu. [Tel.] n. A brave or daring man, a hero; a clever man, a man of ability. చతురుడు, సమర్థుడు, దిట్టతనముగలవాడు, శూరుడు.

(p. 601) dunedāri or దునేదారి dune-dāri. [Tel.] n. One who carries a sword in hand. కత్తికట్టిన శూరుడు. A hero, శూరుడు.

(p. 619) dhaṭṭuḍu or దట్టుడు dhaṭṭuḍu. [Tel.] n. A hero, a brave man. శూరుడు. BD. ii. 1315.

(p. 678) nerasu nerasu. [Tel.] n. A mote, atom, particle. నులుసు. A flaw or small defect, కళంకము, దోషము. A stumbling block, defect, puzzle, hitch: a fault, తప్పు. A. iv. 270. వానిసంగతి నాకు బహునెరసుగా నున్నది his affair is a riddle to me. నెరసరి neras-ari. n. A hero, శూరుడు. A troublesome person, a plague, a tormentor. ఇబ్బందిశత్రువు. P. i. 354. నెరసులుపట్టు nerasulu-paṭṭu. v. n. To boggle, make difficulties, find flaws.

(p. 818) pōṭu pōṭu. [Tel.] n. A thrust, a stab, a blow. పొడుపు. కత్తిపోటు. A throb of pain. పోదుపు, నొప్పి. The swell of a river, or of the sea, the flow of the tides, high water, సముద్రోల్పణము, నద్యాదులజలవృద్ధి. Heroism, courage, శౌర్యము. A battle, యుద్ధము. వాడు ఇప్పుడు కొంచెము పోటుమీద నున్నాడు he is now drunk. 'నా కొడుకు పోటుమాటలు, నీకేటికి పొసగవాడ.' M. IV. v. 258. పోటుమాటలు అనగా ఎత్తిపొడుపుమాటలు. చెవిపోటు chevi-pōṭu. n. Ear-ache. ఆ కురుపు పోట్లు పొడుస్తున్నది the boil is throbbing. పోటాపోటీ pōṭā-pōṭī. n. Rivalry, emulation, competition, నీకంటే నాకనిపయిబడడము. వానికి నిన్న దర్భపోటుతగిలినది he was invited to the ceremony held on the anniversary of a man's father's death. పోటుపాటు ఎరిగినవాడు one who knows both sides of the question పోటాడు or పోటొగ్గు to get ready for battle. రణోద్యోగము చేయు. పోటుకంబము pōṭu-kambamu. n. A post or pillar which is set up as a prop, ఊతగానిలిపినస్తంభము. పోటుకలుపు pōṭu-kalupu. n. A second weeding, రెండవమారు తీయు కలుపు. పోటుకాడు, పోటుబంటు, పోటుమగడు or పోటుమానిసి pōṭu-kāḍu. n. A hero, a courageous man, శూరుడు. పోటుకోల pōṭu-kōla. n. A sharp pointed stick used as a prop. 'వలలును దెరలు ప్రోగులు చుట్టగాలేదు, పోటుకోలొకటియు బుచ్చలేదు, తెగిన మెకంబుల తేలేదు.' Dhurjati. iii. 96. పోటుగంప pōṭu-gampa. n. A large basket. పోటుపాటు pōṭu-pāṭu. n. The ebb and flow of a tide. Paidim. i. 86. 'నీపోటుపాటున నిపుడిట్లు మమ్ము బోరించితివి.' HD. ii. 1196. నీపోటుపాటున, నీవెచ్చి తగ్గుటచేతను. పోటెక్కించినవాడు pōt-ekkinchina-vāḍu. n. An assailant, one who attacks. ఎదిరించి పైకి వచ్చేవాడు.' పోటెక్కించినవారిమీద ప్రయోగించినవాని సమరపతి వధియించుననియును బెద్దలవలన వినియుందుము.' M. VII. iii. 96. పోటొడ్డు pōt-oḍḍu. v. n. To face in battle, to oppose. యుద్ధానిముఖుడగు. 'పొడిసింగరాజు పోటొడ్డినాడు.' Pal. 410. పోట్లాట pōḷl-āṭa. (పోటులు+ఆట.) n. Fighting; a struggle, dispute, యుద్ధము, కొట్టాట. పోట్లాడు or పోటులాడు pōṭl-āḍu. v. n. To fight, to battle, to struggle, to come to blows. యుద్ధముచేయు. పోట్లావు pōṭl-āvu. n. A cow that butts, పొడిచే స్వభావముగల ఆవు పోటరి or పోటరికాడు pōṭari. (పోటు+అరి.) n. A hero, a brave man. శూరుడు. 'పోటరులైనభర్త లేవురు గలరంటి.' M. IV. ii. 264. పోటరితనము pōṭari-tanamu. n. Heroism. శూరత్వము.

(p. 858) baṇṭu banṭu. [from Skt. భట.] n. A soldier, an armed attendant, a police officer, a servant; a pawn at chess. సేవకుడు. A devotee, భక్తుడు. A disciple, శిష్యుడు. A brave man, శూరుడు. బంటుతనము banṭu-tanamu. n. Soldiership, bravery. బంట్రోతు or బంట్రౌతు banṭ-rōtu. (From బంటు, a soldier, and రౌతు a trooper.) n. A peon.