(p. 499) takkaṭi takkaṭi. [Tel.] n. A lamp with three spouts. adj. (from తక్కు) Remaining తక్కిన, మిగిలిన, శేషించిన.

(p. 1192) viśēṣamu vi-ṣēshamu. [Skt.] n. Sort, kind, species, variety, భేదము, విధము. A particularity, speciality, peculiarity, singularity. A specific quality, a distinguishing property, a characteristic. A particular thing, an individual, an object distinguished by some attribute or adjunct. Merit, excellence; something noteworthy or distinguished, a remarkable occurrence, news. చూడదగిన యుత్తమవస్తువు. అతిశయము, వింత, వింతరూపము. A charitable or virtuous action. సత్కార్యము, పుణ్యము. ఈ వైద్యునికి హస్తవిశేషముకద్దు this doctor has a fortunate hand. ఓషధివిశేషము a sort of herb. అక్షక్రీడావిశేషము a kind of diceplay. నేడేమివిశేషము what is there particular to-day? What is the matter to-day? ఆయన విశేషజ్ఞుడు he is a great scholar. adj. Extraordinary, eminent, remarkable, unusual. Much, more, abundant, greater, exceeding, surpassing. అతిశయమైన, వింతైన, అత్యంతమైన. విశేషమైన కార్యము a good deed. ఈ శ్లోకమునకు ఒక విశేషార్థమున్నది this verse has a secondary or recondite meaning. విశేషణము vi-ṣēshanamu. n. (In grammar). An adjective. విశేష్యలక్షణములనుచెప్పేది, గుణవాచకశబ్దము. విశేషించు vi-ṣēshinṭsu. v. n. To excel. అతిశయించు. విశేషించి or విశేషముగా vi-ṣēshinchi. adv. Abundantly, plentifully, much, exceedingly. తరచుగా, విస్తారముగా, మిక్కిలి, మిగుల. అతనితో విశేషించి సహవాసము చేయవద్దు you should not associate much with him. 'ఈ యత్రికుమారునింబోషించెదవిశేషించినేట నుండియు బ్రాణపదంబుగాగారవించెద.' T. ii. 178. విశేష్యము vi-ṣēshyamu. n. (In grammar), a noun or substantive. నామవాచకపదము, వస్తువాచకశబ్దము.

(p. 1257) śēṣamu ṣēshamu. [Skt.] n. The rest, residue, remainder, remnant, what is left, omitted or rejected, మిగులు. పితృశేషము the remains of a funeral offering. శేషభోజనము eating the leavings of a dinner. అగ్నిశేషము, రోగశేషము, ఋణశేషము, శత్రుశేషము the remnants of fire, of a disease, of a debt, and of a quarrel. శేషంకోసేనపూరయేత్ passion supplies the want of argument. శేషపూర్తిచేయు to fill up a deficiency, to supply what is wanting. శేషత or శేషత్వము ṣēshata. n. Obsequiousness, submission. దాస్యము. 'నిత్యశేషతగనుశేషుడు.' T. pref. 3. శేషభాగము ṣēsha-bhāgamu. n. The remaining part. మిగత. శే షషష్ఠి ṣēsha-shashṭi. n. The grammatical phrase for యొక్క 'of.' It signifies the superfluous form because నా యిల్లు and నా యొక్క యిల్లు mean the same. శేషించు ṣēshinṭsu. v. n. To remain as a balance, to be over and above, మిగులు. శేషించిన ṣēshinchina. adj. Remaining, left over, మిగిలిన. శేషించినసొమ్ము the remainder. శేషించినవాడు the rest of the people. శేషులు ṣēshulu. n. plu. (In composition,) the rest, the remainder of the people, మిగిలినవారు. హతశేషులు the survivors.