(p. 49) anantamu an-antamu: [Skt.] adj. Endless, eternal అంతములేని. అనంతము n. The sky. ఆకాశము. అనంతత endlessness; infinitude. అనంతరాశి ananta-rāṣi. [Skt.] An infinite quantity. అనంతవిజయము n. The name of the conch or shell of Dharmaraja. అనంతవ్రతము ananta-vratamu. [Skt.] A vow or festival observed in honor of Ananta. (Vishnu.) అనంతశక్తి anantaṣakti. [Skt.] n. Omnipotence, boundless strength or power. అనంతుడు an-antuḍu. [Skt.] n. The infinite being, an epithet of Vishnu. A name of the great dragon, the king of serpents విష్ణువు, ఆదిశేషుడు అనంతశయనుడు ananta-ṣayanuḍu. [Skt.] n. An epithet of Vishnu, (lit.) the god whose couch is the king of serpents. విష్ణువు. అనంత్యము an-antyamu. [Skt.] adv. Eternally for ever and ever.

(p. 421) ciluva chiluva. [Tel. చిలుము (= విషము)+వాయి.] n. A snake, విషధరము. కొండచిలువ a rock snake or python. A sluggard. చిలువ దొర or చిలువరేడు chiluva-dora. n. The chief of the serpent race: the Great Dragon. శేషుడు. చిలువగుదియ chiluva-gudiya. n. A sort of snake. G. vi. 101.

(p. 766) puḍami puḍami. [from Skt. పృథివి.] n. The earth, భూమి. పుడమిరేడు or పుడమీశుడు a king, రాజు. పుడమితాలుపు puḍami-tālupu. n. Lit: One who bears or carries the earth, an epithet of the Serpent ఆదిశేషుడు. A king, రాజు. A mountain. పర్వతము. పుడమిపట్టి puḍami-paṭṭi. n. Lit: Son of the Earth, an epithet of Mars, అంగారకుడు. పుడమిపుట్టు puḍami-puṭṭu. n. Lit: 'Born of the Earth,' an epithet applied to a tree or to Sita, చెట్టు, భూజము; సీత, భూమిజ. పుడమివేలుపు puḍami-relupu. n. A terrestrial deity, i.e., a Brahmin, బ్రాహ్మణుడు, భూదేవుడు.

(p. 1217) vē vē. [Tel.] pron. Same as వేయి. (q. v.) adj. Thousand, సహస్రము. Many, అనేకము. వేమారులు many times. adv. Quickly , speedily, శీఘ్రముగా. 'దేవాన్వితంబైన హర్మ్యంబువేసొచ్చి.' G. ii. 80. 'రథమువేకొని పొమ్ము.' DRAyo. 127. 'వినినపఠించిన వేవిధముల.' M. XV. ii. 143. వేగంటి or వేగన్నులసామి vē-ganṭi. n. Lit. the thousand-eyed; a name of Indra. ఇంద్రుడు. 'దీనిగనుగొన్న వేగంటి దేవరకును, వెచ్చనిట్టూర్పు పుక్కిట వెడలకున్నె.' R. vii. 112. వేచుంగులపాగ vē-ṭsungula-pāga. (వేచుంగులు+పాగ.) n. The serpent called శేషుడు. Lit. one who has a thousand-folded turban. వేవెలుగు or వేవెలుంగలదొర vē-velugu. n. The sun, సూర్యుడు. 'వేవెలుంగుల దొరజోడు వేవెలుంగు.' A. i. 22.

(p. 1257) śēṣamu ṣēshamu. [Skt.] n. The rest, residue, remainder, remnant, what is left, omitted or rejected, మిగులు. పితృశేషము the remains of a funeral offering. శేషభోజనము eating the leavings of a dinner. అగ్నిశేషము, రోగశేషము, ఋణశేషము, శత్రుశేషము the remnants of fire, of a disease, of a debt, and of a quarrel. శేషంకోసేనపూరయేత్ passion supplies the want of argument. శేషపూర్తిచేయు to fill up a deficiency, to supply what is wanting. శేషత or శేషత్వము ṣēshata. n. Obsequiousness, submission. దాస్యము. 'నిత్యశేషతగనుశేషుడు.' T. pref. 3. శేషభాగము ṣēsha-bhāgamu. n. The remaining part. మిగత. శే షషష్ఠి ṣēsha-shashṭi. n. The grammatical phrase for యొక్క 'of.' It signifies the superfluous form because నా యిల్లు and నా యొక్క యిల్లు mean the same. శేషించు ṣēshinṭsu. v. n. To remain as a balance, to be over and above, మిగులు. శేషించిన ṣēshinchina. adj. Remaining, left over, మిగిలిన. శేషించినసొమ్ము the remainder. శేషించినవాడు the rest of the people. శేషులు ṣēshulu. n. plu. (In composition,) the rest, the remainder of the people, మిగిలినవారు. హతశేషులు the survivors.

(p. 1257) śēṣuḍu or ఆదిశేషుడు ṣēshuḍu. [Skt.] n. The name of the great dragon, the king of serpents, వెయ్యితలలసర్పము, అనంతుడు. శేషవాహనము ṣēsha-vāhanamu. n. A serpent throne used for conveying the image of Vishnu. సర్పాకారముగా నుండే వాహనము. శేషశయనుడు ṣēsha-ṣayanuḍu. n. Lit. one who has Sesha for his bed; an epithet of Vishṇu. శేషాచలము or శేషాద్రి ṣēsh-āchalamu. n. A name of Tirupati. తిరుపతికొండ.

(p. 1311) sarparāzu sarpa-rādzu. n. The king of the serpents. వాసుకి, శేషుడు. సర్పాక్షిచెట్టు a kind of tree.