(p. 1075) rāma rāma. [Skt. lit. Beautiful.'] n. A woman, స్త్రీ. రామః or రాముడు rāmah. n. Rāma a celebrated hero. This name is also applied to Balarāma and Parasurāma. రామకీర్తన a hymn to Rāma. రామచంద్రుడు or రామభద్రుడు rāma-chandruḍu. n. The glorious Rāma. రామచిలుక rāma-chiluka. n. A species of parrot. రామతమ్మ rāma-tamma. n. A parrot, చిలుక. రామతాడు rāma-tāḍu. n. A gigantic palmyra tree, బ్రహ్మాండమైన తాటి చెట్టు. plu. రామతాళ్లు. రామదాసు or అడవిరామదాసు rāma-dāsu. n. The Black winged Kite, Elanus caculcus. (F.B.I.) రామప్రతాపము or రామమాడ rāma-pratāpamu. n. An ancient gold coin (నిష్కము) weighing ten pagodas. రామఫలము or రామాఫలము rāma-phalamu. n. The great red custard apple called Bullock's Heart or Sweet sop, Anona reticulata. The true Custard apple of the West Indies (Watts.) See సీతాఫలము. రామబాణము rāma-bāṇamu. n. A bookworm (tinea) Lit. the arrow of the hero Rāma; as these worms spare no volume whatever, being indiscriminate in destruction; equivalent to 'the holts of Jove.' పుస్తకములను కొట్టేపురుగు. రామభజన rāma-bhajana. n. Worship of Rama, chanting or reciting the Rāmāyana. రామము rāmamu. n. A large species of deer. పెద్దదుప్పి. రామములక rāma-mulaka. n. A small plant resembling the brinjal with a white fruit. రామరామ rāma-rāma. interj. Alas! alas! రాములు rāmalu. n. plu. A sort of fish. మత్స్యభేదములు. రామవరము or రామవాక్యము rāma-varamu. n. Lit. the word of Rāma, a phrase for a sacred promise, an irrevocable word, absolute truth. 'God's truth.' రామసాగరములు rāma-sāgaramulu. n. plu. A species of rice. వడ్లలోభేదము. రామానుజులు or రామానుజాచార్యులు rām-ānujulu. n. The name of a certain reformer among the Vaishnavites. రామామణి vāmā-maṇi. n. A jewel among women, i.e., a superior woman. స్త్రీరత్నము. రామాయణము rām-āyaṇamu. n. The Rāmāyana, an epic poem of the Hindus, recording the adventures of Rama, the son of Dasaradha. రామార్పణముగా నిచ్చు rām-ārpaṇamu-gān-iṭsṭsu. v. a. To give a solemn donation. రామునిదాడి or రామందాడి rāmuni-dāḍi. n. Lit. Rāma's invasion. An innumerable number అసంఖ్యము. వీధిలో జనులు రామునిదాడిగా తిరుగుచున్నారు the people are going about in the streets in vast crowds.

(p. 1297) saptamu saptamu. [Skt. Cf. Eng. 'Seven'.] n. and adj. Seven, the seventh. ఏడు, ఏడవ. సప్త sapta. n. A musical instrument with seven strings. సప్తకము saptakamu. n. Seven, ఏడు. A ceremony performed on the 12th day after a death. సపిండీకరణము. adj. Seventh, ఏడవ. సప్తకి saptaki. n. A woman's girdle or zone. ఏడుపేటలుగల ఆడుదాని మొలమాలు. సప్తజిహ్వుడు ṣapta-jihvuḍu. n. A epithet of fire. అగ్ని. Lit. Seven-tongued, i. e. seven flamed; సప్తతంతువు sapta-tantuvu. n. A sacrifice. యజ్ఞము. సప్తతి saptati. n. Seventy. డెబ్బది. సప్తపది sapta-padi. n. Seven steps. ఏడడుగులు, సప్తపదులు మెట్టించుట a ceremony performed in marriage. 'శాజిన్ మెట్టించెను సప్తపదులు.' A. vi. 190. 'భాసురంబుగసప్తపదులు ద్రొక్కించె.' Bhag. 157. సప్తపథ sapta-patha. n. The pharynx. సప్తమము saptamamu. adj. The seventh. ఏడవ. సప్తమి saptami. n. The seventh day after new or full moon. సప్తమివుభక్త (in grammer) the seventh or Locative case of the noun సప్తరాశికము sapta-rāṣikamu. n. The Rule of Seven, i. e , a species of Compound Proportion, ఏడు పద్దులుగల లెక్క. సప్తసముద్రములు sapta-samudramulu. n. The seven occeans of Hindu Cosmology. లవణేక్ష్వాది, ఆరునొక సాగరములు. సప్తార్చి or సప్తహస్తుడు sapt-ārchi. n. Fire. అగ్నిహోత్రుడు. సప్తాశ్వుడు sapt-āṣvuḍu. n. The sun. సూర్యుడు.