(p. 12) antaryāmi antaryāmi. [Skt.] n. (Lit. The indweller.) The soul. The Supreme Spirit. లోపల వసించేవాడు, జీవాత్మ, పరమాత్మ. అంతర్యామిత్వము antaryāmitvamu. [Skt.] n. Indwelling. Abiding (vide శంకరవిజయము.)

(p. 33) aḍakiñcu aḍakinṭsu. [Tel.] v. t. To laugh at. To scorn. To blame. అపహసించు. చ 'పలికిననట్లయున్నదియె పత్రికలోనడకించెదోననున్.' ప్ర. భా. 3. ఆ. గీ 'అకట నీవు నన్ను నడకించిపోజూచె దేనుమోసపోను.' భో. 6. ఆ.

(p. 46) adhivasiñcu adhi-vasinṭsu. [Skt.] v. n. To dwell. కాపురము ఉండు. అథివాసము n. An abode. ఉనికిసట్టు.

(p. 64) apahasiñcu apa-hasinṭsu. [Skt.] v. a. To laugh convulsively, to laugh outright To laugh at, deride. గేలి చేయు, ఎకసక్కెము చేయు, వెక్కిరించు. అపహాసము or అపహాస్యము apahāsyamu. [Skt.] n. Laughter, ridicule, jest. ఎకసక్కెము, వెక్కిరింపు.

(p. 72) abhyasiñcu abhyasinṭsu. [Skt.] v. a. To excercise, practise, learn, study. అలవాటుచేయు, వాడుకచేయు, నేర్చుకొను. అభ్యసింపజేయు to cause to practise or learn అభ్యసితము abhyasitamu. [Skt.] adj. Practised, exercised, skilled. Learned, expert. అలవాటుపడిన, చెయ్యితిరిగిన, పనుపడిన, నేర్చుకోబడిన. అభ్యసనీయము abhyasanīyamu. n. That can be practised or learned. అభ్యాసము abhyāsamu. n. Practice, exercise, study, use. వాడుక, అలవాటు, అక్షరాభ్యాసము learning the alphabet. అభ్యాసం కూసు విద్య practice makes perfect.

(p. 78) araḍā araḍā. [Tel.] n. The brass or gold mouth of a scabbard. A particular kind of neck jewel. Also, the lion's heads at the ends of the pole of Hindu marriage palankeen. కర్నాటకపల్లకీ బొంగుకొనుకువేసే సింహలలాటములు.

(p. 79) araviri ara-viri. [Tel.] adj. Half blown, half opened, as a flower, &c. సగము వికసించిన, అరవిరికంట (BD i. 221.) with a half opened eye.

(p. 82) arugu arugu. [Tel.] v. n. To go, pass, proceed, walk. To digest as food. To be worn away by being used or rubbed; waste away. వెళ్లు, జీర్ణమగు, క్షీణించు, క్షయించు. అరగతీయు araga-tīyu. v. a. To rub off. అరుగుడు aruguḍu. n. The act of wearing away; attrition శిథిలము అరుగుదెంచు or అరుదెంచు arugu-denṭsu. [Tel.] v. n. To come. వచ్చు. To go. పోవు. 'పరమధర్మాత్ముల భార్యాసమేతులనపహసింప దలంచియరుగుదెంచె.' M. iii. 5. 455. ఆరుదేడు he will not come 'అయ్యమరులు దివినుండి నేలకరు దేనేలా.' R. iii. 22. అరుగుపడు arugu-paḍu. v. i. To wear away, క్షయించు, నశించు, హీనమగు.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 88) alaru alaru. [Tel.] v. n. To shine, glitter, be splendid. To rejoice, or be pleased. ప్రకాశించు, సంతోషించు, ఒప్పు. 'సురాసురులకు జాలవిచిత్ర మైయలరెగాక.' N. ii. 208. అలరు alaru. [Tel.] n. A flower, blossom. పువ్వు, Joy. సంతోషము. అలరుచు or అలరించు alaruṭsu. [Tel.] v. a. To please, gratify. సంతోషపెట్టు. అలరుబోడి or అలరుబోని alarubōḍi. [Tel.] n. A woman. స్త్రీ. అలరువిల్తుడు alaru-viltuḍu. [Tel.] n. He who has a bow of flowers, Cupid. మన్మథుడు. అలరారు alarāru. [Tel. అలరు+ఆరు] v. n. To shine, glitter. To rejoice, or be pleased. ప్రకాశించు, ఉల్లసించు. 'మానసంబలరార.' N. i. 35.

(p. 89) aljaḍi aljaḍi. [H.] n. Confusion. అల్లరి. Grief, affliction, sorrow, దుఃఖము, విచారము. 'తావసించుచోట తగనల్జ డాయెనా.' Vema. i. 64. Same as అల౛డి.

(p. 95) avalōkiñcu ava-lōkinṭsu. [Skt. Root connected with the English word Look.] v. n. To look at. చూచు, వీక్షించు. అవలోకనము n. Sight, seeing. చూడడము. పురావలోకనము re-perusal. సింహావలోకనము retrospection. సింహావలోన పద్యము a verse in which every line looks back to the beginning. వాని ముఖావలోకనము చేయరాదు one should not look at his face. అవలోకితము adj. That which is seen. చూడబడినది.

(p. 95) avasat a-vasat. [Skt.] adj. Indwelling. నివసించియుండే. 'లలనాజనాపాంగవలనావసదనంగ.' Vasu. i. 141.

(p. 101) asamu asamu. [Tadbhava form of Skt. యశము] n. Fame, reputation, renown, power, influence, authority, opportunity. కీర్తి, ఉద్రేకము, యశము, అధికారము, బలము, సందు, ఎడము. 'కులగిరిపైనుండి కుంభిని మీదికసమున నురుకు సింహంబుచందమున.' H. D. ii. 2069. తన పనివాండ్లకు అసము ఇచ్చియున్నాడు he has given all his authority to his servants, he has given up the reins to them. మొగుడు అసమిచ్చినందున అది యింత త్రుళ్లుచున్నది she is so conceited as her husband has given the management of things into her hands.

(p. 124) ālasyamu ālasyamu. [Skt.] n. Delay. heedlessness; sloth, idleness. జాగు, సోమరితనము. ఆలస్యముచేయు or ఆలసించు ālasyamu-chēyu. v. n. To delay, to idle or trifle time away.