(p. 1240) śaṅkaruḍu ṣankaruḍu. [Skt.] n. Lit. one who causes happiness, సుఖమును గలుగజేయువాడు; an epithet of Siva. శివుడు. శంకరాభరణము ṣankar-ābharaṇamu. n. The name of a certain tune. రాగవిశేషము.

(p. 1378) svārthamu sv-ārthamu. [Skt.] n. Regard to one's self-interest, personal benefit. స్వప్రయోజనము, తనమేలు. స్వార్థకము sv-ārthakamu. n. The indicative mood in Grammar. స్వార్థపరుడు sv-ārthaparuḍu. n. A selfish man, he who is devoted to his own interest. స్వప్రయోజమునే ముఖ్యముగా విచారించేవాడు, స్వసుఖమునే విచారించేవాడు.