(p. 28) accu acchu. [Skt.] n. A vowel. స్వరము, జీవాక్షరము.

(p. 55) anudāttamu an-udāttamu. [Skt. from ఉదాత్తము.] n. Unaccented syllable. తగ్గు స్వరము. (ఇది వేదమును గురించిన మాట.) See స్వరము.

(p. 63) apasvaramu apa-svaramu. [Skt.] n. Mispronunciation: a false note or discord in music. తప్పు ఉచ్చారణ, సంగీతములో తప్పు స్వరము. అపస్వరము adj. Inharmonious, discordant. శ్రావ్యము కాని, సుస్వరము కాని.

(p. 104) asvaruḍu a-svaruḍu. [Skt.] n. One who has a harsh voice. చెవికింపుకాని స్వరము కలవాడు.

(p. 145) īru īru. [Tel.] n. A nit. ఈపి. ఈరు. adj. Low, mean అల్పము, హీనము. Slight, gentle. ఈరెలగు a low note, a gentle voice. హీనస్వరము. ఈరెండ gentle warmth. ఈరువెన or ఈర్పెన īrupena. n. A comb for extracting nits or lice.

(p. 192) elugu or ఎలుంగు elugu. [Tel.] n. A voice, cry, note, sound. కంషస్వరము, కూత. ఎలుగెత్తి యేడ్చెను she raised her voice and wept. ఎలుగించు eluginṭsu. v. n. To cry. కూయు. Vasu. ii. 28. ఎలుగు or ఎలుగుగొడ్డు or ఎలుగుబంటి or ఎలుగుమంటి elugu. n. A bear. ఎలుగులు bears.

(p. 199) ēnuga or ఏనుగు ēnuga. [Tel. Tamil ఆనై. (Here గు is added as an aid in pronunciation.] n. An elephant. ఏనుగుకొమ్ములు ēnugu-kommulu. n. Elephants' tusks; also, a kind of rice. ఏనుగడుగులు ēnug-aḍugulu. n. A kind of parti-colored cloth. చిత్రవర్ణ వస్త్రవిశేషము. In compounds ఏనుగు means Big పెద్ద ఏనుగుకలబంద the large species of కలబంద (q. v.) ఏనుగుకాలు ēnugu-kālu. n. A big leg like that of an elephant. Elephantiasis. ఏనుగుగొంగ enugu-gonga. See under ఏనిక. ఏనుగజెలగ ēnuga-jelaga. n. A horse leech. ఏనుగపల్లేరు ēnuga-pallēru. n. The thorny weed called Pedalium murex. Ainslie. ii. 15. ఏనుగుబీర ēnugu-bīra. n. A large kind of బీర or cucumber (q. v.) ఏనుమద్ది ēnumaddi. n. A certain herb; -- called అశ్వకుణి. See మద్ది ఏనుగుమోముస్వామి the elephant-faced god, i.e., Vināyaka విఘ్నేశ్వరుడు. ఏనుగుస్వరము ēnugusvaramu. n. One of the seven notes in music. సప్తస్వరములలో నొకటి, విషాదము.

(p. 233) kaṭhamu kaṭhamu. [Skt.] n. Voice. కంఠస్వరము.

(p. 305) kūḷa kūḷa. [Tel.] adj. Cruel, vile, wicked. క్రూరము, కుత్సితము. కూళస్వరము a harsh voice. కూళ or కూళుడు n. A wicked man, a wretch. కుత్సిత పురుషుడు. An ignorant man మూఢుడు. 'కూళకూళమెచ్చుగుణవంతుని విడనాడి.' Vēma. Plu. కూళలు. కూళతనము kūḷa-tanamu. n. Wickedness, vileness, cruelty. 'ప్రేతయన్నములకు ప్రియముతోడుతబిల్చి, కాకులకును పెట్టుకర్ములార, కుక్కలను నేమి కూళత్వమున్నది.' Vēma.

(p. 310) kēru or కేరించు kēru. [Tel.] v. n. To warble. To crow, as a babe. To chuckle with pleasure. To giggle. To cluck, as a laying hen. To make a low inarticulate sobbing sound expressive of joy or grief. కూయు. అరచు, గద్దస్వరముచేయు. To deride or scorn పరిహాసముచేయు, తిరస్కరించు. To do చేయు. To rejoice ఉత్సహించు, కుతూహలపడు; to be proud విజృంభించు. v. t. To slight తిరస్కరించు. To deride పరిహసించు. 'కిన్నరస్వరలీల కేరునీగానవిద్య' Pururavas. iii. 89. కేరుగువ్వ a cooing decoy pigeon, or any bird like a pigeon so used. కెరుపు kērupu. n. Pride. విజృంభణము.

(p. 355) gadgaḍamu or గడ్గదస్వరము or గద్గదిక gadgadamu. [Skt.] n. A murmur, broken voice, fluttering accents: sobbing or faltering: a choked sound. డగ్గుత్తిక.

(p. 382) guvva guvva. [Tel.] n. A dove or pigeon. పావురాయి. కూకురాణిగువ్వ kūku-rāṇi-guvva. n. The Green Imperial Pigeon, Cerpophaga œnea. కురుకుటగువ్వ the turtle dove. పొడగువ్వ poḍa-guvva. n. The Spotted Dove, Turtur Suratensis. రాగువ్వ rā-guvva. n. The Red Turtle Dove Oenopopelia tranquebarica. పచ్చగువ్వ paṭsṭsa-guvva. n. The Green Piegeon. Crocopus chlorogaster. (F.B.I.) గూటి గువ్వ a dove that has moulted. ఈకెలు రాల్చినపక్షి. గువ్వగుత్తిగడ్డి guvva-gutti-gaḍḍi. n. A sort of grass. Trichodesma Indicum. గువ్వకుత్తుక low voice హీనస్వరము. గువ్వకుత్తుకపడిన pigeon breasted, low-voiced. గువ్వకోలుకొను or గువ్వకరిగొను to assemble in crowds. గుంపులుకూడు; to surround చుట్టుకొను.' Manu. iii. 144. గువ్వరాయి guvva-rāyi. n. Gravel, pebbles. మొరపరాళ్లు. గువ్వరాతినేల gravelly soil.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 492) ḍagguttika ḍagguttika. [Tel. డక్క+కుత్తిక.] n. Fluttering accents, a tremulous voice. The failure of the voice from dryness of the throat, caused by terror, &c. గద్గదస్వరము. డగ్గుత్తికయినంతట her voice failing with anxiety.

(p. 524) tāramu tāramu. [Skt.] n. A clear pearl; పులుగడిగినముత్తెము. A clear note, గట్టిమ్రోత, ఊర్ధ్వస్వరము. Crossing, passing over. దాటుట. Silver, వెండి. The segment of a circle. Protuberance, fullness, bulge, swell. Tare in merchandise: the sum allowed for the packing case.