(p. 250) karaṇamu karaṇamu. [Skt.] n. A village clerk, a writer, an accountant. వాడు కూత కరణముగాని వ్రాతకరణముకాడు he has talents for speaking but not for writing. స్థలకరణము the registrar of a district. కరణము n. Instrument, means. కొరముట్టు. An organ of sense. ఇంద్రియము. Marking or causing, as in ప్రియంకరణము endearing. స్థూలంకరణము fattening, శుభగంకరణము fortunate. కరణచతుష్టయము the mind, intellect, volition and self-consciousness. మనోబుద్ధిచిత్తాహంకారములు. కరణత్రయము thought, word and deed. మనస్సు. వాక్కు, కర్మము. త్రికరణశుద్ధిగా completely, absolutely, entirely. కరణీయము karaṇīyamu. adj. Fit to be performed, worthy to be done చేయదగిన. కరణికము or కరణీకము karanikamu. Clerkship: the office of a Karanam or clerk.

(p. 1379) haṅkariñcu han-karintsu. [from Skt. అహంకరించు.] v. n. To be proud, అహంకరించు. హంకారము han-kāramu. (from అహంకారము.) n. Haughtiness, arrogance, self-conceit, అహంకారము, గర్వము. 'సీ తళుకొందు నెరతనంబులుపుట్టు పుట్నిల్లు హంకారముల కెల్లనాటపట్టు.' చంద్రా. ii.