(p. 1385) halamu halamu. [Skt.] n. A plough, నాగలి, హలరేఖ in palmistry, a mark in the palm, resembling a plough and denoting victory. హలి or హలాయుధుడు hali. n. A ploughman, మడకదున్నువాడు. Also, an epithet applied to Balarama. హలికుడు halikuḍu. n. A ploughman. కృషికుడు, దున్నుకొని బ్రతికేవాడు. హల్య halya. n. A field once ploughed. హల్యము halyamu. adj. Ploughed, tilled. దున్నబడ్డ. n. A collection of ploughs. నాగళ్ల సమూహము. A. i. 52.

(p. 1387) hālika hālika. [Skt. from హల.] adj. Belonging to a plough, appertaining to farming, agricultural. లాంగల సంబంధమైన, కాపువారి సంబంధమైన. 'శాలివనపాలిక హాలిక బాలికామణుల్.' N. i. 42. హాలికుడు or హలికుడు hālikuḍu. n. A ploughman, a farmer, a cultivator, a husbandman. కృషికుడు, కావు, దున్నుకొని బ్రతికేవాడు, రెడ్డి. 'నదులు కూలంకషోన్నతములై ప్రవహించె, హాలికోద్యోగంబులగ్గలించె.' Pururavas Charitra. iv. 35.