(p. 454) cauka or చవుక ṭsauka. [Tel.] n. Cheapness. అగ్గువ. A. v. 7. చులకనితనము, హీనత్వము. adj. Cheap, slight, despised. చౌకచేయు or చవుకచేయు to slight, scorn, undervalue తక్కువపరచు.

(p. 494) ḍindu ḍindu. [Tel.] v. n. To sink అడగు, క్రుంగు. To dry up ఇంకు. To be defeated, ruined, quenched, extinguished. ఓడిపోవు. To expire. v. a. To kill, to ruin. n. Defeat, extinguishment, ruin. అధఃకరణము, హీనత్వము, నాశము. adj. Defeated, worsted, ruined, less, inferior. డిందుపడు ḍindu-paḍu. v. n. To be calmed, or settled. నెమ్మదిపడు. Vaijayanti. iii. 49. డిందుపరచు ḍindu-paraṭsu. v. a. To defeat, ruin, do away with, remove. బడలిక డిందుపరచు to do away with fatigue, to allay suffering. డిందుపాటు dindu-pāṭu. n. Alleviation. ఉపకాంతి.

(p. 852) prōcu prōṭsu. [Tel.] v. a. To nourish, support, maintain, protect, preserve, save. అన్నోదకములిచ్చి పోషించి, రక్షించు. ప్రోవుతన్ O may he bless! రక్షించుగాక. ప్రోచికోలు or పోచికోలు prōchi-kōlu. n. The act of feeding, bringing up a cow or other animal, బలహీనత్వమునుపొందిన ఆవు మొదలగు జంతువులను కాపాడి అనుభవించు. వానికి ఆ యావును పాచికోలుగా ఇచ్చినాడు he gave him the cow to feed and enjoy its milk. adj. Useless, వ్యర్థము. గడ్డిపోచయు ప్రోచికోలుకాదు even a blade of grass is not useless.

(p. 1113) lōpamu lōpamu. [Skt.] n. Deficiency; a defect, a flaw, fault; something wanting, a hiatus, omission, disappearance. A passage lost in a poem. Dropping a letter by grammatical rule. అగుపడక పోవడము, హీనత్వము, తక్కువ. పూర్వస్థితికి లోపము లేకుండా వారికి జరుగుతున్నది they have not fallen away from their former state. లోపించు lōpinṭsu. v. n. To be dropped, elided, understood, as a syllable. అగుపడకపోవు.

(p. 1389) hīnamu hīnamu. [Skt.] adj. Bad, low, mean, vile, base. Left, abandoned. తుచ్ఛమైన, నీచమైన, వర్జితమైన, విడువదగిన, రహితమైన, లేని. In compound words it denotes Bereft of, without, destitute or deprived of, free from. హీనవృత్తి a mean occupation. అతడు హీనదశలోనున్నాడు he is in low circumstances. హీనస్వరము a low voice. హీనజాతియైన degraded, outcast. హీనజాతివాడు an outcast. 'హీనప్రజ్ఞుడు.' M. XII. iii. 328. హీనత, హీనత్వము or హైన్యము hīnata. n. Lowness, meanness, baseness. Want, defect, నీచత్వము, అల్పత్వము, లోపము, లేమి. బలహీనత weakness, debility. బుద్ధిహీనత foolishness. 'హీనస్థానమున విభవహీననత నిట్లుండి.' M. XII. iv. 414. 'ఆచారహీనత యతిలోభము.' M. XIII. iv. 305. హీనరాశి hīna-rāṣi. n. The lowest part of a rick or heap. హీనవాది hīna-vādi. n. The loser in an argument or law suit. ఓడినవాడు. వారు హీనవాదులయిరి they came off losers. హీనుడు hīnuḍu. n. A low, mean or base man. (In composition) he who is without, destitute of, or deprived of. అల్పుడు, నీచుడు, రహితుడు. అంగహీనుడు he who is defective in a limb, he who is crippled. వస్త్రహీనుడు he who is without clothes. కులహీనుడు a man of low caste. బుద్ధిహీనుడు he who is without wisdom. రూపహీనుడు he who is devoid of beauty. ధనహీనుడు. a penniless man, a poor man. లజ్జాహీనుడు he who is without shame.

(p. 1393) hainyamu hainyamu. [Skt. from హీనము.] n. Baseness, meanness. Nonentity, non-existence. నీచత్వము, అల్పత్వము, హీనత్వము, హీనత, అభావము, లేమి. 'దారిద్య్రంబున ప్రజ్ఞాహైన్యంబువాటిల్లు ప్రజ్ఞారాహిత్యంబున సత్వక్షీణంబగు.' P. ii. 142.