(p. 5) aṅgahīnamu anga-hīnamu. [Skt.] a. Mutilated, maimed. అంగహీనుడు [Skt.] n. He who is maimed or lame.

(p. 14) andahīnamu andahīnamu. [Tel.] n. adj. Ugly, deformed. వికారమైన.

(p. 39) ataguḍu ataguḍu. [Tel.] n. A miserable creature, a poor wretch. బలహీనుడు. దీనుడు. 'అతగులచేద్రు పదుడు బలహృతు డైపట్టు బడవంత హీనుడె.' M. vi. 7.

(p. 45) adḥkariñcu adhah-karinṭsu. [Skt.] v. a. To treat with disrespect. తక్కువపరుచు; క్రిందుపరుచు. అధఃకారము n. The act of looking down on one. హీనపరచడము. అధఃకారి adhakāri. [Skt.] n. He who defies or outrivals. తక్కువపరిచేవాడు.

(p. 44) adṛṣṭamu a-drishṭamu. [Skt.] n. Fortune, luck, chance, fate. భాగ్యము దురదృష్టము bad luck. అదృష్టవంతుడు or అదృష్టశాలి or అదృష్టపురుషుడు a fortunate man. అదృష్టహీనుడు an unfortunate man. అదృష్టఫలము the consequence of (one's) good luck.

(p. 82) arugu arugu. [Tel.] v. n. To go, pass, proceed, walk. To digest as food. To be worn away by being used or rubbed; waste away. వెళ్లు, జీర్ణమగు, క్షీణించు, క్షయించు. అరగతీయు araga-tīyu. v. a. To rub off. అరుగుడు aruguḍu. n. The act of wearing away; attrition శిథిలము అరుగుదెంచు or అరుదెంచు arugu-denṭsu. [Tel.] v. n. To come. వచ్చు. To go. పోవు. 'పరమధర్మాత్ముల భార్యాసమేతులనపహసింప దలంచియరుగుదెంచె.' M. iii. 5. 455. ఆరుదేడు he will not come 'అయ్యమరులు దివినుండి నేలకరు దేనేలా.' R. iii. 22. అరుగుపడు arugu-paḍu. v. i. To wear away, క్షయించు, నశించు, హీనమగు.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 96) aviṭi aviṭi. [Tel.] n. He who is maimed, crippled or deformed. A blind man. అంగహీనుడు, వికలాంగుడు, గుడ్డి, పిచ్చుగుంటు.

(p. 125) āli or ఆళి āli. [Skt.] n. A line, row, or range, a bank or ridge. A woman's female friend or gossip. చెలికత్తె. ఆలి [Tel.] n. Ridicule, satire. adj. Inferior. హీనమైన. ఆలిగొను āli-gonu. [Tel.] To ridicule. ఆపహసించు. To disrespect or disgrace. హీనపరచు. రామా. అర; నిర్వ. v. భార. శల్య. ii.

(p. 145) īru īru. [Tel.] n. A nit. ఈపి. ఈరు. adj. Low, mean అల్పము, హీనము. Slight, gentle. ఈరెలగు a low note, a gentle voice. హీనస్వరము. ఈరెండ gentle warmth. ఈరువెన or ఈర్పెన īrupena. n. A comb for extracting nits or lice.

(p. 248) kayyara kayyara. [Tel.] n. An inferior sort of pearl. హీనజాతి ముత్యము.

(p. 284) kirudu kirudu. [Tel.] adj. Inferior. హీనము. కిరుదునేల inferior soil.

(p. 288) kuṇṭi kunṭi. [Tel.] adj. Lame, crooked. గాలికుంట్లు windgalls, rheumatism. కుంటితనము kunṭi-tanamu. n. Lameness, a crippled state. కుంటుkunṭu. n. Lameness, crookedness. A lame man కుంటు పిచ్చుక, కుంటివాడు. v. n. To limp, to go lame. కుంటుపడు kunṭu-paḍu. v. n. To become lame. కుంటియగు. To fail, or break down as an undertaking. విఘ్నమగు. 'అపుడుద్దాలకు డాగ్రహించి నిజభార్యంజూచి నిర్బాగ్యురా, లపవిత్రంబగుపార్వణంబు నవలిలంబెంటపైవైచి కుం టుపడంజేసితి శ్రాద్ధకర్మమని.' Jai. iv. 111. To be diminished తగ్గు. To be cut off తెగు. కుంటుపారు kunṭu-pāru. v. n. To become weak. బలహీనమగు.

(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 302) kūṭapākalamu kūṭapākalamu. [Skt.] n. A fever, as a disease which attacks elephants. పిత్తజ్వరము. ఏనుగులకు వచ్చే ఒక జ్వరము. A kiln. 'ఎవ్వానిక్రోధంబు హీనదుర్జనమదేభ పరంపటలకు కూటపాకలంబు.' Vēdānta. Ras. i. 16.