(p. 5) aṅgahīnamu anga-hīnamu. [Skt.] a. Mutilated, maimed. అంగహీనుడు [Skt.] n. He who is maimed or lame.

(p. 14) andahīnamu andahīnamu. [Tel.] n. adj. Ugly, deformed. వికారమైన.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 125) āli or ఆళి āli. [Skt.] n. A line, row, or range, a bank or ridge. A woman's female friend or gossip. చెలికత్తె. ఆలి [Tel.] n. Ridicule, satire. adj. Inferior. హీనమైన. ఆలిగొను āli-gonu. [Tel.] To ridicule. ఆపహసించు. To disrespect or disgrace. హీనపరచు. రామా. అర; నిర్వ. v. భార. శల్య. ii.

(p. 145) īru īru. [Tel.] n. A nit. ఈపి. ఈరు. adj. Low, mean అల్పము, హీనము. Slight, gentle. ఈరెలగు a low note, a gentle voice. హీనస్వరము. ఈరెండ gentle warmth. ఈరువెన or ఈర్పెన īrupena. n. A comb for extracting nits or lice.

(p. 284) kirudu kirudu. [Tel.] adj. Inferior. హీనము. కిరుదునేల inferior soil.

(p. 340) kṣīṇamu kshīṇamu. [Skt.] adj. Wasted, emaciated, decayed, exhausted, slender, thin. క్షయించిన, హీనమైన, కృశించిన, నశించిన, మదక్షీణోనాగః an elephant which is emaciated in its rut. క్షీణైపుణ్యేమర్త్యలోకంవిశంతి when their stock of merit [enjoyed by good men] is exhausted, they drop [in the shape of falling stars] again into mortal life. క్షీణపుణ్యులు those whose merit is exhausted. అక్షీణ undiminished. Vasu. i. 7. క్షీణము n. Decline, decay, decrease. క్షయము, తగ్గు. ఆయుఃక్షీణము the decline of one's age. ధనక్షీణము decrease of wealth. క్షీణత or క్షీణత్వము kshīṇata. n. Slenderness, thinness, emaciation, decay. కార్శ్యము, నాశము. క్షీణించు kshīṇinṭsu. v. n. To be wasted, emaciated, decayed. కృశించు, సన్నగిల్లు, నశించు, క్షీణమగు.

(p. 442) cappa or చప్పని ṭsappa. [Tel.] adj. Vapid, tasteless, insipid. రసహీనము. చప్పనిభూమి barren land. చప్పనినీళ్లు insipid water. చప్పబడ్డ inactive, passive, spiritless. చప్పనిపథ్యము a plain diet ఆ యుద్ధము చప్పచల్లారినది the battle is entirely calmed down. చప్పగా ṭsappa-gā. adv. Insipidly. చప్పగానుండే tasteless, unattractive. చప్పసొర్ర ṭsappa-sorra. n. A kind of fish Zygæna blochii (F.B.I.) చప్పదనము or చప్పన ṭsappa-danamu. n. Insipidity. చప్పిడి ṭsappiḍi. adj. Flat, not projecting: insipid: void of any taste. చప్పిడిముక్కు a flat pug nose. చప్పిడి పిరుదులచిన్నది a thin-flanked girl.

(p. 494) ḍillapaḍu , డీలాపడు or డిల్ల పోవు ḍilla-paḍu. [Tel.] v. n. To be horrified, astounded, unmanned, unnerved. వితాకుపడు, భయాదులచేత సత్వహీనమగు. డిల్లపాటు ḍilla-pāṭu. n. Horror. Bry. ii. 153. డిల్లము ḍillamu. n. Enervation. సత్వహీనము.

(p. 847) prāyi prāyi. [Tel.] n. Manliness, పౌరుషము. Wealth, fortune, prosperity, భాగ్యము, సౌమంగల్యము. ప్రాయిడి prāyiḍi. (ప్రాయి+ఇడి.) n. One who is manliness, పౌరుషహీనుడు. A bun or poor man, దీనుడు. Misfortune భాగ్యహీనము. Poverty, దీనత్వము.

(p. 870) balamu balamu. [Skt.] n. Strength, might, power, influence. Efficaciousness, potency. Force, rigour, severity. సత్తువ. సారము, బలుపు. A force, army, host, folk, people, a crowd, number, party. సేన. బలవితానము a host. దైవబలము the finger of God, Divine assistance, బలముచేయు to strengthen; to enforce, aid, assist. వాన మరీమరీ బలము చేయుచున్నది the rain is increasing. దానిని ఒక బలముచేసుకొని relying on it as a ground or reason. adj. Strong, mighty, much, అధికము. Potent, efficacious. బలకరము bala-kara-mu. adj. Forcible, violent, strengthening. బలకరమైన సాక్ష్యము strong evidence. బలకరము or బళకరము balakaramu. n. Force, violence, strength. Watching, కావలి. A guard, or watch, కావలి, పారా. R. v. 43. బలకరించు bala-karinṭsu. v. n. To spread, వ్యాపించు. v. a. To strengthen. బలకాయించు (బలము+ఇంచు) balakā-yintsu. v. n. To flourish, prosper. వృద్ధి అగు, అతిశయించు. బలకొట్టు bala-koṭṭu. v. n. To sing, ah, ah ఆ అని శ్రుతి పట్టు. బలకొను bala-konu. (బలము+కొను.) v. n. To flourish, అతిశయించు, బలగము or బల్గము balagamu. n. Attendants, retinue, పరిజనము. A party, set: a troop, army, host: a family circle. జ్ఞాతి బంధు సమూహము. 'చెంచు బలగము నేలెను.' (Garudach. 113,) he ruled a troop of foresters. Swa. iii. 75. బలదేవుడు, బలభద్రుడు or బలరాముడు bala-dēvuḍu. n. Balarāma, Krishna's brother. బలదేవుడు n. Wind, వాయువు. బలపడు bala-paḍu. (బలము+పడు.) v. n. To increase, అధికమగు. బలపరచు bala-paraṭsu. v. a. To strengthen, support, confirm. బలయు balayu. v. a. To surround, పరివేష్టించు. బలవంతము bala-vantamu. n. Strength, force, violence, compulsion. బలాత్కారము. adj. Strong, violent, బలముగల. adv. Forcibly, బలవంతముగా బలవంతుడు or బలశాలి bala-vantuḍu. n. A strong man, a violent man, a mighty man. బలవంతులతో విరోధము కారాదు do not contend with the mighty. బలహీనత bala-hīnata. n. Weakness, debility. బలహీనము bala-hīnamu. n. Weakness, debility. adj. Weak, strengthless. powerless. బలక్షయము bala-kshayamu. n. Loss of strength; weakness, impotence. బలాత్కారము balāt-kāramu. n. Violence, force, severity, exaction. బలాత్కరించు balāt-karinṭsu. v. a. To force, press, compel. బలాత్కారము చేయు.

(p. 944) maḍimañca or మడిమంచము maḍimantsa. [Tel.] adj. Weak, బలహీనము. 'చ చెట్లుపట్టిమను పాత్రదళంబులతోడదోలెనా, మనిదొరమంచురాజు మడిమంచగగో యిలగంటిమ్రోయగన్.' స్వా. vi. 'ద్వి బలదేవుడుద్ధతిబరిఘంబుబూని, మలయురుక్మిని మడిమంచంబుచేసె.' భాగ. x.

(p. 965) masūri or మసూరిక masūri. [Skt.] n. Small pox. మశూచికారోగము. జ్వరము దురద గాత్రభంగము అరుచి భ్రమ వాపు తేజోహీనము నేత్రరోగము ఇవిగలిగి మినుములు పెసలు వీటియాకారముగల కురుపులు కలుగుట. శార్ఙ్గధర. P. 80.

(p. 980) mālu mālu. [Tel.] v. n. To be laid aside, to be desisted from. To be spoiled or ruined, చెడు, నశించు. మాలిన mālina. adj. Devoid of, విహీనమైన పనికిమాలిన or కొరమాలిన useless. పాలుమాలిన idle. సిగ్గుమాలిన shameless. పనికిమాలి (or పనిలేక) దీన్ని చేసినావా did you do this for want of something to do or out of mere idleness? ఈ మాటలు వినియోగముమాలినవి these statements are useless. కరుణమాలిన relentless, merciless. 'కరుణమాలినయట్టి కైకకువెరచి.' DRyo. 136. దిక్కుమాలిన helpless. ఎరుకమాలిన devoid of wisdom, senseless. వావిమాలిన incestuous. మాలుచు, మాల్చు, మాలుపు or మాల్పు māluṭsu. v. a. To set aside, stop. మానుచు. దాని బయిసి మాలిచిరి they humbled her.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.