(p. 22) akṣīṇamu a-kshīnamu. [Skt.] adj. Lasting, permanent. నిరంతరమైన. Vasu. I. 7.

(p. 98) aśīti aṣīti. [Skt.] (a numeral adj.) Eighty. ఎనుబది. అశీతిభాగము the eightieth part. అశీతికుడు an octogenarian.

(p. 110) azmāyiṣī or అజమాయిషి āz-māỵishī. [H.] n. Trial, proving. పరీక్ష, సరిచూడడము. ఆజ్మాయిషీచేయు to test, to try.

(p. 128) āśīrvacanamu , ఆశీర్వాదము āṣīr-vachanamu. [Skt.] n. A blessing or benediction. ఆశిర్వదించు āsīrvadinṭsu. v. a. To bless, give a benediction. ఆశీస్సు āṣīssu. n. A blessing.

(p. 141) iṣīka ishīka. [Skt.] n. A blade of grass, a reed, a painter's brush.

(p. 172) uśīramu uṣīramu. [Skt.] n. A sort of fragrant root, Audropogon muricaṭus usually termed వట్టివేరు cuss-cuss.

(p. 265) kāndiśīkamu or కాందీశీకత్వము. kāndi-ṣīkamu. [Skt.] n. Flight, running away Putting to flight. కాందిశీకుడు kānḍi-ṣīkuḍu. n. A runaway. భయముచేత పారిపోవువాడు.

(p. 300) kuśīlavuḍu ku-ṣīlavuḍu. [Skt.] n. An itenerant dancer, an actor. నానా దేశసంచారకుడైన నట్టువుడు.

(p. 300) kuṣī or ఖుషీ kushī [H.] n. Pleasure, will. ఇష్టము.

(p. 340) kṣīṇamu kshīṇamu. [Skt.] adj. Wasted, emaciated, decayed, exhausted, slender, thin. క్షయించిన, హీనమైన, కృశించిన, నశించిన, మదక్షీణోనాగః an elephant which is emaciated in its rut. క్షీణైపుణ్యేమర్త్యలోకంవిశంతి when their stock of merit [enjoyed by good men] is exhausted, they drop [in the shape of falling stars] again into mortal life. క్షీణపుణ్యులు those whose merit is exhausted. అక్షీణ undiminished. Vasu. i. 7. క్షీణము n. Decline, decay, decrease. క్షయము, తగ్గు. ఆయుఃక్షీణము the decline of one's age. ధనక్షీణము decrease of wealth. క్షీణత or క్షీణత్వము kshīṇata. n. Slenderness, thinness, emaciation, decay. కార్శ్యము, నాశము. క్షీణించు kshīṇinṭsu. v. n. To be wasted, emaciated, decayed. కృశించు, సన్నగిల్లు, నశించు, క్షీణమగు.

(p. 340) kṣībuḍu kshībuḍu. [Skt.] n. He who is intoxicated. సురాపానమత్తుడు. కొవ్వినవాడు.

(p. 340) kṣīramu kshīramu. [Skt.] n. Milk, పాలు. The milky sap of plants. జిల్లేడు మొదలైన వాటిపాలు. Water ఉదకము. క్షీరాన్నము rice and milk boiled together. పరమాన్నము. క్షీరోదకన్యాయము intimate union as milk and watesr mixed with each other. నీళ్లును పాలును కలిసినట్లు ఒక్కటిగా కలిసియుండు ధర్మము. వారు క్షీరోదకన్యాయముగా నున్నారు they are intimately associated or related. క్షీరాబ్ధి or క్షీరసాగరము kshīr-ābdhi. n. The sea of milk పాలసముద్రము. క్షీరాబ్ధితనయ the goddess who sprung from this sea, i.e., Lakshmi. లక్ష్మి.

(p. 345) khuṣī or కుషీ khushī. [H.] n. Pleasure, delight. ఇష్టము.

(p. 370) guñjāyiṣī gunjāyishī [H.] n. Capacity, profit. లాభము. Defect, incompleteness, imperfection లోపము. ఈ లెక్కలో గుంజాయిషీ యేమిన్ని లేదు there is not defect in this account.

(p. 608) dēśamu dēṣamu. [Tel.] n. A country, land, territory; a district or subdivision of a country. రాజ్యము. A part, site, place, situation, seat, region. ప్రదేశము. దేశకాకి dēṣa-kāki. n. A homeless wanderer, a vagrant. దేశపాండియ, దేశపాండ్య or దేశముఖి dēṣa-pānḍiya. n. A recorder. The higher revenue officer, a superintendent. దేశభాష. n. A vernacular language, as distinguished from Sanskrit; a dialect. దేశభాషాగ్రంథము a book in a vernacular or modern language as distinguished from Sanskrit. దేశవాడి or దేశవాళి dēṣavāḍi. adj. Of or belonging to a country; produced in a country; native. దేశస్థుడు dēṣasthuḍu. n. An inhabitant of a country. దేశహాశ్శీలు dēṣa-hāṣṣīlu. n. Inland duty. దేశాంతరము dēṣ-āntaramu. n. A foreign country, a strange land. దేశాంతరమందు in another land, elsewhere. దేశాంతరమునకుపోవు to emigrate: to travel in foreign parts. దేశాంతరుడు dēṣāntaruḍu. n. An emigrant, a foreigner. దేశాంతరుడై పోయెను he emigrated from his country. దేశాచారము dēṣ-āchāramu. n.The custom of a country. దశాచారప్రకారము వ్రాపికొన్నపక్రము a bond written 'in the manner of the country:' దేశాటనము dēṣāṭanamu. n. Travelling. దేశాధిపతి dēṣ-ādhipati. n. A king: as 'lord of the land.' దేశాయి dēṣāyi. n. Desāyi, a title borne by a headman among the Balijas. A chief man among the Lingayat merchants, పెద్దసెట్టి. దేశికుడు dēṣikuḍu. n. A tutor, master, instructor, or teacher. గురువు, దెశీయము dēṣīyamu. n. A dialect, a local expression. An obsolete idiom. a provincialism. adj. Idiomatic, provincial. దేశ్యము dēṣyamu. adj. Belonging to the country. Native. n. The language of a country, a vernacular; a vernacular term. Desya words are opposed to foreign words.