(p. 1243) śabdamu ṣabdamu. [Skt.] n. A sound, noise, roar, report, tone, voice. ధ్వని, నివాదము. స్వరము, కూత. A word, speech, శాస్త్రశిక్షితమైన వాక్కు. శబ్దశాస్త్రము ṣabda-ṣāstramu. n. Grammar, philology. వ్యాకరణము. శబ్దించు ṣabdinṭsu. v. n. To sound. ధ్వనించు, మ్రోగు. శబ్దనుడు ṣabdanuḍu. n. One who makes a sound. శబ్దించువాడు. శబ్దప్రమాణము argument based on revelation or authority. శబ్దితము ṣabditamu. adj. Sounded, శబ్దము చేయబడిన.