(p. 6) aṅgāraśakaṭi angāra-ṣakaṭi. [Skt.] n. A stove, a small portable fire pan. కుంపటి

(p. 17) aṃśakuḍu amṣakuḍu. [Skt.] n. He who partakes of the nature. పాతికావు.

(p. 49) anantamu an-antamu: [Skt.] adj. Endless, eternal అంతములేని. అనంతము n. The sky. ఆకాశము. అనంతత endlessness; infinitude. అనంతరాశి ananta-rāṣi. [Skt.] An infinite quantity. అనంతవిజయము n. The name of the conch or shell of Dharmaraja. అనంతవ్రతము ananta-vratamu. [Skt.] A vow or festival observed in honor of Ananta. (Vishnu.) అనంతశక్తి anantaṣakti. [Skt.] n. Omnipotence, boundless strength or power. అనంతుడు an-antuḍu. [Skt.] n. The infinite being, an epithet of Vishnu. A name of the great dragon, the king of serpents విష్ణువు, ఆదిశేషుడు అనంతశయనుడు ananta-ṣayanuḍu. [Skt.] n. An epithet of Vishnu, (lit.) the god whose couch is the king of serpents. విష్ణువు. అనంత్యము an-antyamu. [Skt.] adv. Eternally for ever and ever.

(p. 63) apaśakunamu apa-ṣakunamu. [Skt.] n. A bad omen.

(p. 95) avaśakunamu ava-ṣakunamu. [Skt.] n. An evil omen, a bad sign. దుర్లక్షణము, దుశ్శకునము.

(p. 98) aśaktamu, aśaktata or అశక్తి aṣaktamu. [Skt.] n. Weakness, inability, illness, దుర్బలము, అసమర్థత, వ్యాధి. నేను అశక్తముగానున్నప్పుడు when I was ill. అశక్తుడు a-ṣaktuḍu. n. An invalid, a patient, a sick man. రోగి. అశక్తులు invalids, patients.

(p. 98) aśakyamu a-sakyamu. [Skt.] adj. Impossible. అసాధ్యము. అశక్యుడు a-ṣakyuḍu. n. He who is invincible. అసాధ్యుడు.

(p. 116) ānvīkṣakī ān-vīkshakī. [Skt.] n. Logical philosophy, metaphysics. వైశేషికాది తర్క విద్య.

(p. 161) upadēśamu upa-dēṣamu. [Skt.] n. Teaching, instruction, guidance, practical observations. హితవచనము. Initiation, confirmation in the creed: ఉపదేశించు upa-dēṣinṭsu. v. a. To teach, guide, initiate, prompt. ఉపదేశకుడు or ఉపదేష్ట upa-dēṣakuḍu. n. A teacher. ఉపదేశించువాడు.

(p. 164) upāsana upāsana. [Skt.] n. Service, worship. సేవ, ఆరాధనము. ఉపాసించు upāsinṭsu. v. t. To wait on, worship. సేవించు, ఆరాధించు. ఉపాసకుడు upāṣakuḍu. n. A worshipper, a devotee. ఆరాధకుడు. ఉపాస్తి upāsti. n. Service, worship. ఉపాసన. V. P. iv. 143. ఉపాసితుడు ūpāsituḍu. n. One who is worshipped. సేవితుడు. ఉపాస్యుడు ūpāsyuḍu. n. One who is fit to be worshipped సేవ్యుడు.

(p. 203) aitihāsakuḍu aiti-hāṣakuḍu. [Skt. from ఇతిహాసము] n. A story-teller, one who knows stories ఇతిహాసము తెలిసినవాడు.

(p. 220) aukṣakamu auksḥakamu. (from Skt. ఉక్షము] n. A herd of oxen. ఎద్దుల సమూహము.

(p. 255) karṣakuḍu karshakuḍu. [Skt. కృషి.] n. A cultivator, a farmer.

(p. 282) kiṃśukamu kimṣakamu. [Skt.] n. The tree called Butea frondosa. మోదుగుచెట్టు.

(p. 393) gōrakṣakuḍu gō-rakshakuḍu. [Skt.] n. A herdsman. A Goorkha.