(p. 1244) śaravyamu ṣaravyamu. [Skt.] n. A mark or butt. లక్ష్యము, గురి. శరారి or శరాళి ṣarāri. n. A sort of bird, probably Turdus ginginianus. జలపక్షి విశేషము, ఆడేలు. శరావము ṣarāvamu. n. A cover, a lid. A shallow cup or dish. మూకుడు. శరాసనము ṣar-āsanamu. n. A bow. ధనుస్సు. శరుడు ṣaruḍu. adj. Possessing arrows. (A word only used in compounds.) పుష్పశరుడు the blossom-arrowed god, i.e. Manmadha.