(p. 633) namḥ namaha. [Skt.] n. Hail! దండము. నమసితుడు or నమస్వితుడు nama-situḍu. n. One who is worshipped, అర్చితుడు. నమశ్చివాయ namaṣ-ṣivāga. I salute Siva. నమస్కరించు. నమించు or నమస్కారము చేయు namas-karinṭsu. v. n. To prostrate one's self, salute with folded hands, bow. adore. చేమోడ్చు. నమస్కారము. నమస్కృతి or నమస్సు namas-kāramu. n. An obeisauce or salutation, like salāam, or how do you do and good bye. నమస్య namasya. n. Worship. పూజ, సపర్య. నమోనమః namō-namah. n. Homage and salutation.

(p. 1245) śaśamu or శశకము ṣaṣamu. [Skt.] n. A hare. చెవులపిల్లి, కుందేలు. 'శశవిషాణము' (HN. i. 55.) a hare's horn, కుందేటికొమ్ము, i.e., a natural impossibility, a mere absurdity. శశధరుడు or శశి ṣaṣa-dha-ruḍu. n. An epithet of the moon, given because the figure in the moon's disc is supposed to resemble a hare. చంద్రుడు. శశాంకము ṣaṣ-ānkamu. n. Crude camphor. పచ్చకర్పూరము. 'ఖండంబుల ఘనశశాంకఖండంబులచే.' A. v. 98. శశాంకుడు ṣaṣ-ānkuḍu. n. Lit: one who has a hare as a sign; an epithet of the moon. చంద్రుడు. తారాళశాంకము the tale of Tāra and the moon, like the story of Stella and the Genius, a very beautiful poem in five books. శశాదనము ṣaṣ-ādanamu. n. A hawk, falcon. శ్యేనము. డేగ. శశికాంతము ṣaṣi-kāntamu. n. A fabulous moongem. చంద్రకాంతము. శశిఖండము ṣaṣi-khanḍamu. n. A phase or portion of the moon. చంద్రకళ. శశిధరుడు or శశిశేఖరుడు ṣaṣi-dharuḍu. n. Lit: one who wears the moon on his head; an epithet of Siva. శివుడు. శశిరేఖ ṣaṣi-rekha. n. A digit or horn of the moon. నెలవంక. శశివంక ṣaṣivanka. n. The crescent moon. చంద్రరేఖ.

(p. 1252) śiva ṣiva [Skt.] n. A jackal. నక్క. శివ or శివాణి n. An epithet of Durga, the wife of Siva. పార్వతి. శివః or శివుడు ṣivah. n. The god Siva, the third member of the Hindu Triad. రుద్రుడు. శివంకరుడు or శివతాతి ṣivan-karuḍu. n. One who confers happiness or fortune. క్షేమంకరుడు. శుభకరుడు. శివబ్రాహ్మణుడు ṣiva-brāhmaṇuḍu.n. A Brahmin of the Siva creed, a Saivite Brahmin of the Siva creed, a Saivite Brahmin, లింగధారి. శివమతము or శైవము ṣiva-matamu. n. The Saiva sect or religion, శివము ṣivamu. n. Welfare, happiness, prosperity. శుభము, సుఖము, మాంగల్యము. Inspiration by the deity or by an evil spirit; spossession by a demon, ఆవేశము. శివమాడు or శివాలాడు to play pranks as if possessed by an evil spirit. శివము పుట్టించు ṣivamu-puṭṭinṭsu. v. a. To spur on, instigate, incite. పురికొలుపు, పుల్లలుపెట్టు. శివరాత్రి ṣiva-rātri. n. A festival in honor of Siva held on the fourteenth day of the waning moon in the month of Magha as sacred to Siva. మాఘమాసకృష్ణపక్ష చతుర్దశినాడు వచ్చే శివసంబంధమైన ఉపవాసదినము. శివలింగము ṣiva-lihgamu. n. The phallus worshipped on the emblem of Siva. శివుణ్ని పూజచేసేమూర్తి. శివలోకము ṣiva-lōkamu. n. The abode of Siva. రుద్రుడు ఉండు స్థానము. శీవలోకప్రాప్తులైరి, లేక, శివలోకమును పొందిరి they died; (this is a Saivite phrase.) శివవెర్రి ṣiva-verri. n. Demoniacc fury. ఆవేశముచేత వచ్చినపిచ్చి. 'మొదలశివవెర్రియాపై ముదిమదితప్పినది కోపముననాడిన నీవదియెరుకచేసి కొని యల్గుదురె.' Vaijainti. iv. 45. శివ శివ ṣiva-ṣiva. interj. O lord O lord! P. i. 517. శివశక్తి ṣiva-ṣakti. n. A holy nun, a female mendicant. ఒక మహాయోగురాలు. శివాలయము ṣiv-ālayamu. n. A temple of Siva. శివునిగుడి.

(p. 1252) śivāyi or సివాయి ṣivāyi. [H.] adv. Except, extra, separately, besides, తప్ప.

(p. 1293) sadā sadā. [Skt.] adv. Always, continually. ఎలల్లప్పుడు. సదాగతి sadā-gati. n. Lit. a perpetual motion: an epithet of the wind, వాయువు. సదాతనము sadā-taramu. adj. Eternal, permanent. నిరంతరమైన. సదాతనుడు sadā-tanuḍu. n. One who is eternal. శాశ్వతుడు. సదారోగి sadā-rōgi. n. A chronic invalid: one who is always ill. రోగిష్ఠుడు, దీర్ఘవ్యాధిగలవాడు. Vani. Vilas. p. 311. సదావృత్తి sadā-vṛitti. n. Rice, salt, firewood, &c., daily bestowed on travellers or mendicants at a choultry, బైరాగులకును బాటసార్లకును నిత్యము బియ్యము పప్పు ఇయ్యడము. సదాశివుడు sadā-ṣivuḍu. n. Lit. always propitious. An epithet of Siva, రుద్రుడు.

(p. 1318) sāmbaśivuḍu s-āmba-ṣivuḍu. [Skt. స+అంగ+శివుడు.] n. An epithet of Siva. అర్థనారీశ్వరుడు.