(p. 20) akṣacaraṇuḍu aksha-charaṇuḍu. [Skt.] lit. eyefooted; who has an eye in his foot. An epithet of the sage Gautama. గౌతముడు. A follower of the Nyaya Philosophy.

(p. 21) akṣaramu aksharamu. [Skt. lit Eternal. imperishable.] n. A letter, a single syllable, a character of the alphabet, hand writing. A single syllable, whether of one letter or more. Thus the word సంస్కృతం Sam-skru-tam is termed a word of three letters. ఏకాక్షరము a monosyllable. సంయుక్తాక్షరము two or more letters united in one syllable, as స్త్రీ wherein four letters are united. త్య్రక్షరి try-ak-shari; the sacred or mystic syllable (ఓం AUM, or O'M a name of the Deity) that contains three letters. అక్షరజ్ఞుడు a man of letters. అక్షరాభ్యాసము beginning to learn the alphabet or the first principles of a language; మంత్రాక్షరము a cypher of syllable used in magic. ఇది ఆయన అక్షరము కాదు this is not his handwriting. నీవద్ద అప్పుగా తీసుకొన్న రూ 300 అక్షరాల మున్నూరు రూపాయీలు i.e., 'Rs. 300 (three hundred Rupees.)' here the same sum is denoted in writing as well as in figures. వాడు నిరక్షరకుక్షి he is an illiterate man. వానికి నోట్లో అక్షరాలు లేచియున్నవి his mouth is inflammed. అక్షరవిన్యాసము, the array of letters, writing.

(p. 22) agacaramu or అగచరుడు agacharamu. [Skt.] n. The hill-ranger, i.e., a monkey. కోతి.

(p. 25) agōcaramu a-gōcharamu. [Skt.] adj. Not visible to the eye. Inconceivable, imperceptible. గ్రహ్యముకాని, అగుపడని.

(p. 27) acaramu a-charamu. [Skt. lit. not moving.] adj. Immovable. స్థావరమైన.

(p. 51) anācāramu an-āchāramu. [Skt.] n. Improper conduct, Impurity. దుర్నడత, అశుచి. అనాచరణము an-acharaṇamu [Skt.] n. Non-observance.

(p. 52) anityamu a-nityamu. [Skt.] adj. Temporary, not permanent. అస్థిరమైన. అనిత్యత్వము state of not being permanent; transient character of a thing.

(p. 58) anusvāramu anu-svāramu. [Skt.] n. The name of the letter (O) the nasal character. సున్న, బిందువు.

(p. 58) anūkamu anūkamu. [Skt.] n. Race, family; peculiarity of race, character. అన్వయము, శీలము.

(p. 60) anvarthamu an-v-arthamu. [Skt.] adj. Descriptive, expressing the properties or attributes. సార్థకమైన. అన్వర్థనామము a name which suits one's character. అన్వర్థ సంజ్ఞ a significant term, a term whose meaning is intelligible in itself.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 131) iṅgitamu ingitamu. [Skt.] n. Hint, sign, gesture, symptom. Intention, purpose, inclination. ఆకారేణైన చతురస్తర్కయంతి పరేంగితం, గర్భస్థం కేతకీపుష్ప మమోదదేనైవ షట్పదాః. From the countenance the wise discover the disposition as bees discover the unblown lily by its scent. ఇంగితజ్ఞుడు penetrating, skilful in reading a man's character, one who sees the heart. పరేంగితము knowledge of another's intention.

(p. 146) īluvu īluvu. [Tel.] n. Respectability, honour: character, faithfulness to a husband. పాతివ్రత్యము. Modesty. మానము, అభిమానము. Vasu. iii. 106. 'ఈలువు టాండ్రు.' (A. v. 74.) honourable women. Also, courage. ధైర్యము.

(p. 147) u . In poetry denotes a stanza in the metre named ఉత్పలమాల. The character ఉ. in common business is used as a contraction for ఉత్తరము an answer, as ప్ర. means a question.

(p. 164) upādhi upādhi. [Skt.] n. Meditation ధర్మచింత. One who support his family కుటుంబ పోషకుడు. Cause or means. వ్యాజము. An attribute or characteristic. విశేషణము. జీవనోపాధి means of subsistence.