(p. 1344) surāḷiñcu or సురళించు surāḷinṭsu. [Tel.] v. a. To wave a lamp or a cup of burning camphor, &c., before an idol, or over a person to avert an evil eye. నీరాజనముచేయు, దృష్టిదోషపరిహారార్థము దిగదుడుచు. To throw away in disdain, నిరాకరించు. 'అర్భకునెత్తుకొనిభూతభయనివారణంబు గాగోపుచ్ఛంబు సురాళించు గోమయంబునందిలకంబుబెట్టి.' Vish. vii. 109. 'కడమపుదండ లెల్ల నొక్కటి గబట్టి బాలకవుడు సురాళించిపారవైచె.' KP. vii. 76. సురాళము surāḷamu. n. Wrathfulness. కోపావేశము. Giddiness, భూతాద్యావేశజనితశిరోభ్రమణము.