(p. 22) akhaṇḍamu a-khaṇḍamu. [Skt.] adj. Whole, entire; abounding; imperishable. సకలమైన, విస్తారమైన. అఖండానందము eternal bliss. అఖండైశ్వర్యము abounding wealth. అఖండకావేరి the main stream of the Cavery. అఖండము n. A permanent lamp in a temple. నిరంతరము మండే దీపము. అఖండిత adj. Unbroken, undivided. Untorn, undisturbed, uninterrupted, unrefuted, continous, imperishable. ఖండింపబడని, అనశ్వరమైన, అఖండతలక్ష్మి imperishable riches.

(p. 29) acyutamu acchyutamu. [Skt.] adj. Imperishable. అచ్యుతుడు acchyutuḍu [Skt.] n. The eternal one. Vishnu.

(p. 49) anantamu an-antamu: [Skt.] adj. Endless, eternal అంతములేని. అనంతము n. The sky. ఆకాశము. అనంతత endlessness; infinitude. అనంతరాశి ananta-rāṣi. [Skt.] An infinite quantity. అనంతవిజయము n. The name of the conch or shell of Dharmaraja. అనంతవ్రతము ananta-vratamu. [Skt.] A vow or festival observed in honor of Ananta. (Vishnu.) అనంతశక్తి anantaṣakti. [Skt.] n. Omnipotence, boundless strength or power. అనంతుడు an-antuḍu. [Skt.] n. The infinite being, an epithet of Vishnu. A name of the great dragon, the king of serpents విష్ణువు, ఆదిశేషుడు అనంతశయనుడు ananta-ṣayanuḍu. [Skt.] n. An epithet of Vishnu, (lit.) the god whose couch is the king of serpents. విష్ణువు. అనంత్యము an-antyamu. [Skt.] adv. Eternally for ever and ever.

(p. 50) anayamu anayamu. [Tel.] adv. Always, eternally; continually. నిరంతరము, సతతము. Much, greatly, అత్యంతము, అవశ్యము, మరిమరి.

(p. 51) anādi an-ādi. [Skt.] adj. without beginning, eternal. అరంభములేని, నిత్యమైన. అనాదిబీడు immemorial waste, i.e., land that never has been brought under the plough. అనాదీయము [Skt.] adj. Immemorial, aboriginal, of unknown origin. పూర్వీకపు. అనాద్యము adj. Without origin, of unknown origin, everlasting. నిరంతరమైన, ఎన్నటికిని ఉండే. అనాద్యంతము without beginning and end.

(p. 51) anāratamu anāratamu. [Skt.] adj. Continual, frequent, eternal. నిరంతరమైన, ఎడతెగని. అనారతము adv. Always. ఎల్లప్పుడు. Same as అనవరతము.

(p. 64) apunarbhavamu a-punarbhavamu. [Skt.] n. Freedom from re-birth, final beatitude, eternal bliss. మోక్షము.

(p. 68) abhaṅguramu a-bhanguramu. [Skt.] adj Imperishable, eternal. నిరంతరమైన. 'అభంగుర స్వాదురసావలంబంబులగు ఫలంబులుం.' R. ii. 94.

(p. 98) avyayamu a-vyayamu. [Skt.] adj. Imperishable, immutable, eternal. నాశరహితమైన, నిత్యమైన n. An indeclinable word, a particle. విభక్తివచనాదులు లేని శబ్దము. అవ్యయుడు a-vyayuḍu. n. He who is imperishable, i.e., God. నాశరహితుడు, నిత్యుడు, దేవుడు.

(p. 156) utpātamu ut-pātamu. [Skt.] n. A prodigy, a preternatural phenomenon such as an earthquake, a comet, or an abnormal birth. ఉత్పాతపిండము a wonderful genius. త్రివిధోత్పాతములు marvels or signs in air, earth, and heaven. A. iv. 300.

(p. 312) kaivalyamu kaivalyamu. [Skt.] n. Beatitude, eternal happiness. Heaven మోక్షము. The happy event or ending of a novel.

(p. 540) turyamu or తురీయము turyamu. [Skt.] adj. Fourth. నాలుగవది. తుర్యావస్థ eternal bliss, being the fourth state; death. మోక్షము, సమాధి. తుర్యప్రకృతి turya-prakṛiti. n. Passionateness, hastiness. A jovial jolly disposition.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 618) dvaitamu dvaitamu. [Skt.] n. Dualism; the theory that there are two eternal and self-existing substances or principles. Opposed to అద్వైతము which teaches that there is but one substance of which all things are manifestations. Also the name of a forest, ఒకానొకవనము.

(p. 625) dhadhruvamu dhruvamu. [Skt.] n. Permanency, stability: certanity. నిశ్చయము. The truth: sure knowledge. adj. Permanent, fixed, enduring, eternal, certain, ascertained. నిలుకడగల, కదలని. ధ్రువకాలు a permanent lease; ధ్రువపైరు a permanent crop, garden produce. ధ్రువకము dhruvakamu. n. The Longitude. (Colour. Essay on Zodiac.) ధ్రువపరుడు dhruva-paruṭsu. v. a. To establish, settle, ascertain or verify. ధ్రువుడు or ధ్రువనక్షత్రము dhruvuḍu. n. The name of the North Pole: the Pole Star.