(p. 5) aṅgamu angamu. [Skt.] n. The body, a limb, member, part, division or branch. అంగవంచకము = ఉపాయము, సహాయము, దేశకాలవిభజనము, ఆపదకు ప్రతిక్రియ, కార్యసిద్ధి. అద్భుతాంగులు beings having wondrous forms. అష్టాంగములు = the eight forms or stages of meditation, i. e, యమము, నియమము, ప్రాణాయామము, ప్రత్యాహారము, ధ్యానము, ధారణ, మననము, సమాధి. చతురంగములు the four divisions of an army, i. e., రథములు, ఏనుగులు, గుర్రములు, బంటులు. పంచాంగము the Indian calendar giving particulars of each day, as తిథి, వారము, నక్షత్రము, యోగము, కరణము. రాజ్యాంగములు the various departments of Government. షడంగములు or వేదాంగములు the six sciences dependent on the Vedas. i. e., శిక్ష, కల్పము, వ్యాకరణము, నిరుక్తము, జ్యోతిషము, ఛందస్సు. సప్తాంగములు = the seven constituents of a Government. స్వామి, అమాత్యుడు, సుహృత్తు, కోశము, రాష్ట్రము, దుర్గము, బలము. సాష్టాంగ ప్రణామము prostrate homage, touching the ground with eight members of the body, i. e., eyes or chest and forehead, hands, knees and feet.

(p. 24) agādhamu a-gādhamu. [Skt.] n. A hole, a chasm. రంధ్రము adj. Unfathomable, very deep, bottomless, abstruse, obscure. అకలస్పర్శమైన, అయోమయమైన. అగాధజలము very deep water.

(p. 271) kānuka or కాన్క kānuka. [Tel. from కాను.] n. An offering or courtesy, made in homage to a superior, or to a god. A gift on which the lord is supposed to cast his 'glance.'

(p. 446) cāgu or సాగు ṭsāgu. [Tel.] v. n. To extend or stretch. To fall prostrate: to lie flat, be stretched or extended; to be set or arranged as pearls on a thread. చాగిమ్రొక్కు to worship to fall prostrate. See సాగు. చాగుబడిక ṭsāgu-badika. n. Worship. పూజ. H. iv. 305. చాగిలింత ṭsāgil-inta. n. Prostration or homage. నమస్కృతి. చాగిల్లు or చాగిలు ṭsāgillu. v. n. To bow down to the earth నేలకు వ్రాలు. చాగురే well done!

(p. 421) cillara chillara. [Tel.] adj. Retail, as a shop. Miscellaneous, sundry, stray, trifling, mean, of no note or importance, subordinate. Vile, base. చిల్లరవాండ్లు a mixed multitude, people of no consequence. చిల్లరనేబులు loose money, change. పదిరూపాయల పైచిల్లర ten rupees and odd. చిల్లరపూజ vain homage, empty adoration చిల్లరభ్రాంతులు empty fancies. చిల్లరవేల్పులు inferior deities. చిల్లరలు chillaralu. (Plu.) Sundries, odds and ends.

(p. 576) dampatulu dam-patulu. [Skt. from జాయ+పతి.] n. plu. Man and wife. ఆలుమగలు. దంపతిపూజ worship or homage paid to a man and his wife.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 631) natamu natamu. [Skt.] adj. Bent, bowed, వంగిన. Crooked, వంకరైన. Deep, లోతైన, నతనాభి a deeply curved navel. పాదవతులయిన who were humbled before his feet. నతనాసికుడు nata-nāsikuḍu. n. A flat nosed man. నతవైరి nata-vairi. n. An enemy who prays for quarter. శరణాగతుడైన శత్రువు. నతి nati. n. A salutation, homage. నమస్కారము, మ్రొక్కు. నతుడు navudu. n. One who is prostrate.

(p. 667) nīrājanamu nīrājanamu. [Skt.] n. Fumigation; waving a lamp, or burning camphor, &c., before an idol in homage or over a person, as a spell to avert an evil eye. ఆరతి, మంగళహారతి, నివాళింపు.

(p. 629) nazarānā or న౛రు naḍzarāna. [H.] n. A present. A present offered in homage. A forced contribution, an unjust fine. న౛రుగల shapely, handsome, fine.

(p. 753) piḍi piḍi. [Tel. Lit: to hold.] n. A small handle, hilt, haft. కత్తి పరుజులోనగునది, త్సరువు. A handful, a fist, పిడికిలి. The female of any animal, ఆడుమృగము. రెండు పిళ్లరంసము a two handled saw. నులక పిడి a skein or ball of string. గురపిడి or మునుబిడి the female bison. Kālahas. ii. 83. పిడియేనుగు a female elephant. పిడికట్టు piḍi-kaṭṭu. n. The middle part of a bow where it is held, లస్తకము, వింటినడుము, పిడికిలి piḍi-kili. n. A hold or grasp, a fist, ముష్టి. ప్రాణాలుపిడికిట పట్టుకొన్నాడు his life is in his hand, i.e., he is in great distress: he is at the point of death. (Gen. పిడికిటి. Loc. పిడికిట. plu. పిడికిళ్లు.) పిడుగును బోలు పిడికిటవానిని పొడిచెను he hit him with his fist which was like a thunderbolt. పిడికిలించు piḍikilinṭsu. v. a. To hold in the fist. పిడికిట బట్టు. పిడికిలింత piḍikilinta. n. Closing the hands in homage. 'వారణగిరిపై నరదస్వామికి, పిడికిలింతలని పెంపుగనుడువుచు.' H. iv. 286.

(p. 768) punḥ punaha. [Skt.] prep. Again, (in composition.) Thus పునర్విమర్శ or పునర్విచారణ a review, a re-trial. ఈ దావా హైకోర్టువారివల్ల పునర్విచారణకు పంపబడ్డది this suit is remanded by the High Court for a re-trial. పునఃచేసినవిచారణ a repeated inquiry. పునఃపునః again and again. పునఃప్రతిష్ఠ re-consecration. పునరుక్తము punar-uktamu. adj. Repeated. పునరుక్తముగా punar-uktamu-gā. adv. Repeatedly. పునరుక్తి punar-ukti. n. Repetition. పునరుత్థానము punar-utthānamu. n. Restoration. In the Telugu Bible it is used for Resurrection. పునర్ఝన్మము punar-janmamu. n. A second birth. Metempsychosis, పునర్నవ punar-nava. n. Hogweed, గలిజేరు. A finger nail, నఖము. పునర్భవము punar-bhavamu. adj. Lit: Being born again, మరలపుట్టిన. n. A nail. గోరు. Family life, సంసారము, A phase of the moon, చంద్రకళ. పునర్భువు punar-bhuvu. n. A re-marriad widow, మారుమనువుది, దిధిషువు. పునర్వసు punar-vasu. n. The seventh of the lunar mansions, See పునాస. పునశ్చరణ punaṣ-charaṇa. n. The repetition of a certain prayer, or charm, మంత్రమును మరలమరల పఠించుట. పునస్కారము punas-kāramu. n. A word like '&c.' ఆ విగ్రహము పూజాపునస్కారము లేక పడియున్నది homage and the like is no longer offered to that image. పునస్సంధానము punas-sandhā-namu. n. Lit: Bringing together again. మరలకూర్చుట. A preliminary ceremony. Also used for the ceremony performed at the consummation of marriage.

(p. 778) pūja or పూజనము pūja. [Skt.] n. Worship, reverence, respect, veneration, obeisance, homage, adoration. అర్చన. ఇది వాడు చేసుకొన్న పూజాఫలము this is an answer to his prayers. పూజకుడు pūjakuḍu. n. A worshipper, a priest. అర్చకుడు. పూజనీయము pūjanīyamu. adj. Venerable, honourable. M. XIII. v. 29. పూజనీయులు the noble. పూజించు or పూజచేయు pūjinṭṣu v. a. To worship, adore, do homage or obeisance to, reverence. అర్పించు. పూజితము pūjitamu. adj. Worshipped, adored, reverend, reverenced. పూజితుడు pūjituḍu. n. One who is honoured or saintly, పూజింపబడినవాడు. పూజ్యత pūjyata. n. Venerableness. పూజ్యము pūjyamu. adj. Venerable, deserving of respect and reverence. n. Nothing. భోజనానకు పూజ్యమున్నది I have nothing to live upon. పూజ్యుడు pūjyuḍu. n. One who is venerable or honourable, పూజింపదగినవాడు, గౌరవమునకు పాత్రుడు. పూజ్యుడైన pūjyḍ-aina. adj. Venerable, adorable.

(p. 827) praṇāmamu praṇāmamu. [Skt.] n. A bow, salutation; homage. నమస్కారము, ప్రణతి.

(p. 832) pradakṣiṇamu pra-dakshiṇamu. [Skt.] n. Circumambulation. Paying homage (to a god, &c.) by solemnly walking round it with the right hand towards it. అప్రదక్షిణముగానుండే శంఖము a right hand shell (which is consdered a curiosity) being the Perinthium, the volutes of which turn (what is commonly called) the wrong way.