(p. 14) andipondinavāru andipondinavāru. [Tel.] n. plu. Distant relations. దూరపుచుట్టాలు.

(p. 32) aṭṭu aṭṭu. [Tel.] n. A cake roasted or baked (on an iron plate.) పెనము మీద కాల్చినది. ఇందున గురించి ఊరంతా అట్టుడికినట్టు ఉడుకుచున్నది the whole town is in a stir about this. (Homer, Odyss. xx. 10.) The whole town rings with the news. అట్టుకట్టు aṭṭtukaṭṭu. v. n. To be formed, as a cake. అట్టువలె నేర్పడుట. అట్టు పుట్టానవాలు aṭṭupuṭṭānavālu. n. An exact description. యావత్తు వివరము. అట్లతద్దె aṭlatadde. [Tel.] n. Cake-day, a feast that falls on the new moon in the month of Aswija when women offer buns in payment of vows. Plural అట్లు.

(p. 36) aḍiyan aḍiyan. [Tam. A Vaishnavaite word.] A slave, a servant. దాసుడు, అడియెన్ I am (your) slave.

(p. 50) anavaṭillu anavaṭillu. [Tel.] v. to. To settle, dry and cool a little so as to be fit for eating, as boiled rice. ఉమ్మగిల్లు. అన్నము ఉడికి చల్లారు.

(p. 50) anavadyamu an-avadyamu. [Skt.] adj. Blameless, faultless, spotless, irreproachable. నింద్యముకాని, దోషరహితమైన.

(p. 50) anavadhānamu an-avadhānamu. [Skt.] n. Inattention.

(p. 50) anavaratamu anavaratamu. [Skt.] adj. Incessant, perpetual, constant. నిరంతరమైన, ఎడతెగని.

(p. 50) anavaśyamu an-avaṣyamu. [Skt.] adj. Unnecessary.

(p. 50) anavasaramu an-avasaramu. [Skt.] adj. Unnecessary (Madras usage.)

(p. 50) anavuḍu, nāvuḍu or నాన్ anavuḍu. [Tel.] adv. On saying this అనగా, అనేటప్పటికి. 'నృపనన్ను వివాహమ్మగుమనవుడు.' Swa. vi. 23.

(p. 52) anivāritamu a-nivāritamu. [Skt.] adj. Unchecked, unforbidden, unimpeded. అడ్డము లేని, ఆటంకములేని, అనివార్యము a-nivāryamu. [Skt.] adj. Unavoidable. అపరిహార్యమైన, పోగొట్టకూడని.

(p. 62) aparihāryamu a-pari-hāryamu. [Skt.] adj. Indefeasible, unavoidable. పోగొట్టకూడని. అపరిహార్యులైన దేహసంబంధులు relations that cannot be neglected.

(p. 69) abhinavamu abbi-navamu. [Skt.] adj. New, modern నూతనమైన, కొత్త. అభినవకాళిదాసుడు. 'The modern Kālidāsa.' This is equivalent to 'The Milton of our days' or, 'a Byron, a Moore:' merely denoting an excellent poet.

(p. 121) aru āru. [Tel.] n. A line of hair, extending from the navel up towards the breast. రోమావలి మాగారు.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.