(p. 608) dēśamu dēṣamu. [Tel.] n. A country, land, territory; a district or subdivision of a country. రాజ్యము. A part, site, place, situation, seat, region. ప్రదేశము. దేశకాకి dēṣa-kāki. n. A homeless wanderer, a vagrant. దేశపాండియ, దేశపాండ్య or దేశముఖి dēṣa-pānḍiya. n. A recorder. The higher revenue officer, a superintendent. దేశభాష. n. A vernacular language, as distinguished from Sanskrit; a dialect. దేశభాషాగ్రంథము a book in a vernacular or modern language as distinguished from Sanskrit. దేశవాడి or దేశవాళి dēṣavāḍi. adj. Of or belonging to a country; produced in a country; native. దేశస్థుడు dēṣasthuḍu. n. An inhabitant of a country. దేశహాశ్శీలు dēṣa-hāṣṣīlu. n. Inland duty. దేశాంతరము dēṣ-āntaramu. n. A foreign country, a strange land. దేశాంతరమందు in another land, elsewhere. దేశాంతరమునకుపోవు to emigrate: to travel in foreign parts. దేశాంతరుడు dēṣāntaruḍu. n. An emigrant, a foreigner. దేశాంతరుడై పోయెను he emigrated from his country. దేశాచారము dēṣ-āchāramu. n.The custom of a country. దశాచారప్రకారము వ్రాపికొన్నపక్రము a bond written 'in the manner of the country:' దేశాటనము dēṣāṭanamu. n. Travelling. దేశాధిపతి dēṣ-ādhipati. n. A king: as 'lord of the land.' దేశాయి dēṣāyi. n. Desāyi, a title borne by a headman among the Balijas. A chief man among the Lingayat merchants, పెద్దసెట్టి. దేశికుడు dēṣikuḍu. n. A tutor, master, instructor, or teacher. గురువు, దెశీయము dēṣīyamu. n. A dialect, a local expression. An obsolete idiom. a provincialism. adj. Idiomatic, provincial. దేశ్యము dēṣyamu. adj. Belonging to the country. Native. n. The language of a country, a vernacular; a vernacular term. Desya words are opposed to foreign words.

(p. 731) pāṇḍavulu pānḍavulu. [Skt. from పాండు (రాజు)] n. The Pānḍus or princes of the house of Pānḍu. The ancient heroes. Aborigines. పాండవులనాటినుండి time out of mind, అనాదిగా. పాండవబీడు land that has never been brought under the plough, an immemorial waste. పాండవ యిండ్లు prehistoric tombs, tumuli.

(p. 731) pāṇḍityamu or పాండితి pānḍityamu. [Skt. from పండిత.] n. Learning, scholarship, mastery, perfect knowledge or skill. పండితభావము.

(p. 731) pāṇḍuvu , పాండిమ or పాండిమము pānḍuvu. [Skt.] n. Paleness. తెలుపు. A pale yellow colour, తెలుపుమించిన పసుపు. Leprosy. పాండురోగము. adj. White, తెల్లని. పాండుడు pānḍuḍu. n. The name of a sovereign of ancient Delhi, the reputed father of the five Panḍu princes who are the heroes of the Mahābhārata. పాండురము or పాండరము pānḍuramu. n. Pale or yellowish white colour. adj. Pale or yellowish white. తెలుపు. పాండురోగము pānḍu-rōgamu. n. Leprosy.

(p. 732) pāṇḍyamu or పాండ్యదేశము pānḍyamu. [Skt.] n. A country in the Southern part of the Indian peninsula, comprehending the districts of Madura and Tinnevelly. పాండీడు pānḍ-īḍu. n. A king of the Pānḍya country. పాండ్యదేశపురాజు.