(p. 33) aḍagiñcu aḍaginṭsu. [Tel.] v. a. To keep under, quell, depress, restrain, crush. అణుచు, పోగొట్టు. రూపడగించు to slay, ruin, destroy. చంపు. 'అరవిందముల జొక్కులడగించు జిగిహెచ్చునాయతంబగు కన్ను దోయితోడ.' A. 1. 13.

(p. 39) aṇagu aṇagu. [Tel.] v. n. To be suppressed, humbled, abated, quelled or calmed. To be ruined; to be concealed. మట్టుపడు, శాంతించు, నశించు, దాగు అణగగొట్టు aṇga-goṭṭu. [Tel.] v. a. To beat down, suppress, crush. Subdue, keep under, control. కుంగగొట్టు, క్షీణింపచేయు. అణచు or అణుచు aṇaṭsu. [Tel.] v. a. To depress, humble, abate, quench. To ruin, destroy. క్రిందికి అదుము, శాంతిపొందించు, నశింపచేయు.

(p. 89) alugulamu alugulamu. [Tel.] n. Pain, suffering. బాధ. అలుగులపడు alugula-paḍu. [Tel. అలుగులము+పడు.] v. n. To be crushed. నలుగుడుపడు. To suffer. బాధపడు.

(p. 93) avatariñcu ava-tarinṭsu. [Skt.] v. n. To come down, to get down into. దిగు. To be born. పుట్టు. To appear, to put on a form, to become incarnate. అవతారమెత్తు. విష్ణువు మత్స్యముగా అవతరించెను Vishnu appeared as a fish. కృష్ణుడుగా అవతరించెను he was born as Krishna, or he appeared as Krishna or he put on the form of Krishna. అవతారము ava-tāramu. [Skt.] n. Incarnation, metamorphosis. The descent of a deity from heaven in a particular shape, the appearance of any deity upon earth, origin. దేవుడు రూపాంతరమును ఎత్తడము. విష్ణువు ఎత్తిన దశావతారములు the ten incarnations of Vishnu. రామావతారమెత్తినప్పుడు when he appeared on earth as Rama. వాడు గర్వావతారము he is pride incarnate, అది క్షామావతారము she is the genius of famine. (Shakesp. 2. Hen. IV. act. 3.) 'famine in the abstract, famine embodied, or personified.' అవతారపురుషుడు avatāra-purushuḍu. n. A god man, a divinē being in human form. మహాత్ముడు.

(p. 112) āḍēlu aḍēlu. [Skt.] n. A night hawk (HD. ii. 2887.) ఆడేలువలె కదలకుండా ఉన్నావు you are as sluggish as a night hawk. శరారి, or రామశాంక Tardus. Ginginianus. A species of thrush. The buzzard; gerfalcon See Jerdon's Catal. No. 21.

(p. 127) āvurākulu āvurākulu. [Tel.] n. Bulrushes. Swa. iv. 92.

(p. 130) āhō āhō. [Tel.] Oh! A. vi. 5. ఆహోపురుషిక āhō-purushika. [Skt.] n. Boasting, vaunting.

(p. 138) iriyu iriyu. [Tel.] v. n. To be squeezed, crushed, powdered. To be jammed as a door. నలుగు. To be thin or narrow. సన్నగిలు. ఇరికాను thin waist. ఇరుగుబ్బలు hard or firm breasts. A. v. 109. ఇరియంబట్టు to seize, to hold fast. గట్టిగా పట్టుకొను. To be broken, to be smashed. ఛిన్నాభిన్నమగు, నుగ్గునుసులు చేయఁబడు.

(p. 141) iṣīka ishīka. [Skt.] n. A blade of grass, a reed, a painter's brush.

(p. 143) īgu īgu. [Tel. another form of నీగు] v. a. To enter, penetrate. 'నాభిసొరంగమీగి' Vasu ii. 91. To give, bestow. సీ 'పానీయముననర్ఘ్యపాద్యమీగి' Naish iv. 11. To get rid of. To do away with. పోగొట్టు, తొలగించు, నివర్తించు. 'ఋణత్రయంబునీగి.' A. iv. 341. ఈగు v. n. To fail, lose: submit, (compare. వీగు.) To perish. ఓడు, డస్సిపోవు, చచ్చు. To be crushed. ఒత్తుడుపడిపోవు. 'ఈగెదరాకటిచే.' Hari Vams. i. 23. They perish with hunger.

(p. 143) īḍibaṇḍāḍu īḍibaṇḍāḍu. [Tel.] To ruin, crush, destroy. చిన్నపుచ్చు. L. ii. 295.

(p. 144) īḍe īḍe. [Tel.] n. The name of a certain tree. ఈడెచెట్టు. A core or inner division of an orange, &c. తొన, ఈడెలి or ఇడవలి īḍeli. n. Rushes, bulrushes. The cuscuss roots. వట్టివేళ్లు.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] n. Steel. Strength, courage, pride, vigour, potency. అయస్సారము, బలము, శౌర్యము. Steadiness. స్థైర్యము. తెలగ ఉక్కు. A very tough sort of steel. R. v. 197. ఉక్కు తీగె ukku-tīge. n. Steel wire. ఉక్కుతునక or ఉక్కుముక్క ukku-tunaka. n. A bit of steel, a brave, sharp or active man. ఉక్కు ముఖి ukku-mukhi. n. The crimson crested barbet, or coppersmith bird, Xantholaema haemaxtocephala. (F.B.I.) ఉక్కుసున్నము ukku-sunnamu. n. Ashes of calcined iron, scoriæ calx. ఉక్కడగించు or ఉక్కడచు ukkaḍaginṭsu. v. a. To crush one's pride, to humble: to dishearten. ఉక్కడగు ukkaḍagu. (ఉక్కు+అడగు) v. To sink or faint. To be disheartened. ఉక్కరి ukk-ari. (ఉక్కు+అరి) A man, a hero. శూరుడు, ధీరుడు. ఉక్కరు ukk-āru. (ఉక్కు+అరు) v. n. To ebb (as strength), to be exhausted, to faint. To lose one's vigour. ఉక్కుచెడు. To die. చచ్చు. ఉక్కరి having lost vigor. సామర్థ్యము లేకపోయి. ఉక్కుమడగు ukku-maḍagu. v. i. To lose vigor. To die. ఉక్కమడచు to kill.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] v. i. To die, to be crushed.

(p. 150) uccu uṭṭsu. [Tel.] v. n. To rush. దూరు. v. i. To go, to enter. To send. To drive away. 'డుర్రుచ్చె' he cried avaunt.